6ος ΦΙΛΙΠΠΕΙΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΒΕΡΟΙΑΣ

09 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2017

Ο Σ.Χ.Ο. Βέροιας συμμετείχε στον 6ο Φιλίππειο Δρόμο με μικρούς αθλητές του!

6ος ΦΙΛΙΠΠΕΙΟΣ ΔΡΟΜΟΣ 2017

Advertisements

ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΜΕ ΡΟΛΛΕΡ ΣΚΙ ΣΤΟ ΦΡΑΓΜΑ

Το τμήμα υποδομής του Σκι Δρόμων Αντοχής του ΣΧΟ Βέροιας συνεχίζει τις προπονήσεις με ρόλλερ σκι στο Φράγμα Αλιάκμονα. Σε ένα μοναδικής ομορφιάς τοπίο, ιδανικό για τις προπονήσεις μας, κάνουμε σκι όλο τον χρόνο!!!

Ο στόχος του τμήματος υποδομής είναι να μυήσει τα παιδιά στον αθλητισμό και να μεταδώσει την αγάπη για το βουνό και τη φύση. Επιπλέον, η άσκηση συνδυάζεται με την διασκέδαση για να δημιουργήσουμε τις ωραιότερες παιδικές αναμνήσεις του μέλλοντος.

Πληροφορίες και εγγραφές: https://sxoverias.wordpress.com/contact/

Ο ΣΧΟΒ ΘΡΗΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΜΑΡΜΑΡΑ

Την απώλεια του ιστορικού μέλους & επίτιμου Προέδρου Μιχάλη Μαρμαρά θρηνεί ο Σ.Χ.Ο Βέροιας. Ο εκλιπών έφυγε πλήρης ημερών βυθίζοντας σε πένθος τους οικείους του και τον σύλλογό μας. Η νεκρώσιμη ακολουθία θα πραγματοποιηθεί αύριο Δευτέρα 20 Νοεμβρίου, στις 11:00 στην Μητρόπολη Βέροιας. Αιωνία του η μνήμη.

Παρέλαση 16ης Οκτωβρίου 2017

Παρέλαση ΣΧΟΒ 16 Οκτωβρίου 2017

Στην παρέλαση της 16ης Οκτωβρίου 2017 για την απελευθέρωση της Βέροιας, παρέλασε η νέα γενιά των μικρών αθλητών του ιστορικού Σ.Χ.Ο.Β. χαρίζοντας χαμόγελα με την παρουσία τους.

Τα τοπικά μέσα ενημέρωσης έκαναν ιδιαίτερη μνεία στο γεγονός, μιας και οι μικροί μας αθλητές, με τις εμφανίσεις τους, κλέψανε τα βλέμματα όλων!!! Περισσότερα

Ο Σ.Χ.Ο. Βέροιας είναι από τους ιστορικότερους ελληνικούς συλλόγους στην χιονοδρομία, αναγνωρισμένος από την Ελληνική και τη Διεθνή Ομοσπονδία και αποδεικνύει έμπρακτα πως η χιονοδρομία είναι άθλημα και για τους 12 μήνες του έτους!!!

Παρέλαση ΣΧΟΒ 16 Οκτωβρίου 2017

Παρέλαση ΣΧΟΒ 16 Οκτωβρίου 2017

Παρέλαση ΣΧΟΒ 16 Οκτωβρίου 2017

 

ΒΟΡΑΣ: ΚΟΡΥΦΗ ΠΕΤΕΡΝΙΚ 1755μ

Κυριακή 8 Οκτωβρίου 2017

ΣΧΟΒ ΠΕΤΕΡΝΙΚ 8ΟΚΤ2017

Θαυμάζουμε την μοναδική σύνθεση των Φθινοπωρινών χρωμάτων, των φύλλων και των ρυακιών, που θα πλουτίσουν με τις βροχές του Φθινοπώρου

Πλούσια βλάστηση, μεγάλα βουνά ( Βόρας, Τζένα, Πάϊκο ) σημαντικά ποτάμια.

Φύγαμε από την Ελιά στις 7 πρωινό Κυριακής. Διαδρομή Βέροια- Σκύδρα – Αριδαία – Σωσάνδρα – Πρόμαχοι.

Μπήκαμε στην Αλμωπία. Η ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή σύμφωνα με τους αρχαιολόγους πρωτοεμφανίσθηκε στην Νεολιθική περίοδο 6000 χρόνια π. Χ.

ΣΧΟΒ ΠΕΤΕΡΝΙΚ 8ΟΚΤ2017

Η περιοχή της Αλμωπίας κατοικούνταν από τους Άλμωπες, γίγαντες με ιδιαίτερα ανεπτυγμένη όψη. Βρέθηκαν κτερίσματα τάφων με χάλκινα και χρυσά νομίσματα των κλασσικών και των ελληνιστικών χρόνων.

Τον 6ο αιώνα οι Μακεδόνες βασιλείς ( Τημενίδες) εκτόπισαν τους Άλμωπες. Την βυζαντινή περίοδο 10ος αιώνας αναφέρεται ως Μογλενά (από τη σλαβική λέξη μάγκλα=ομίχλη). Στην Τουρκοκρατία ονομάζεται Καρατζόβα ( μαύρη κοιλάδα) ή Καρατζάοβασί – μαύρη πεδιάδα.

Φθάσαμε στην Αριδαία.

Τώρα διασχίζουμε την μικρόπολη των 7 χιλιάδων κατοίκων, βρίσκεται στο κέντρο του λεκανοπεδίου της επαρχίας Αλμωπίας μιας φυσικής λεκάνης που παρουσιάζει έντονη γεωμορφία και περικλείεται από τα βουνά Βόρας και Πάικο.

Το 1951 μετονομάστηκε σε Αριδαία από τον Αρριδαίο γιο του Αμύντα του Γ΄, ετεροθαλή αδελφό του Φιλλίπου του Β΄, πατέρα του Μέγα Αλέξανδρου.

Περάσαμε την Σωσάνδρα, παλαιότερα Πρεμπόδιστα.

ΣΧΟΒ ΠΕΤΕΡΝΙΚ 8ΟΚΤ2017

Η διαδρομή μέχρι τους Προμάχους ένας ατέλειωτος κάμπος με καλλιέργειες ροδακινιάς, μηλιάς, κερασιάς και άλλων οπωροφόρων. Το χωριό είναι κτισμένο στους πρόποδες του βουνού σε υψόμετρο 330 μέτρων, τα σπίτια απλώνονται αμφιθεατρικά, άπλά. όμορφα γεωμετρικά.

Γραφικά δρομάκια ανηφοριές – κατηφοριές μικρομάγαζα με τοπικά προϊόντα. Πρωινό Κυριακής και η πλατεία σφύζει από ζωή.

Γυναίκες ντυμένες με παραδοσιακές φορεσιές έξω στον περίβολο της εκκλησίας ετοιμάζονται για την λειτουργία.

Ήταν γνωστό στους γειτονικούς λαούς με την ονομασία Sel(ts)co Gre(ts)co, δηλαδή ελληνικό χωριό. Παλαιότερα λεγόταν Μπάχοβο. Μετά τη λήξη του Μακεδονικού αγώνα το χωριό ονομάστηκε Ακρόπολις

Το 1926 ονομάσθηκε ΄΄ Πρόμαχοι΄΄ επειδή οι κάτοικοι του υπήρξαν πραγματικά πρόμαχοι της Ελευθερίας και του ελληνισμού καθώς πρωτοστάτησαν με επικεφαλής τον καπετάν Τσότσιο ( Βέσκο Ιωάννη) στην απελευθέρωση της Αριδαίας το 1912. Έχει το μεγαλύτερο κοινοτικό δάσος 16 χιλιάδες στρέμματα.

Μέσα από το χωριό υπάρχει πινακίδα που οδηγεί σε απόσταση ενός χιλιομέτρου στην ιερά μονή Οσίου Ιλαρίωνα.

Ιστορική μονή, ιδρυτής ο ίδιος ο άγιος Ιλαρίων, υπήρξε μεγάλος ιεράρχης της εκκλησίας του 12ου αιώνα, έζησε και έδρασε στην περιοχή της σημερινής Αλμωπίας.

Περάσαμε την πλατεία και το ποτάμι, η πρώτη έκπληξη έρχεται με την αλλαγή του δρόμου που από άσφαλτος γίνεται δασικός δρόμος, ατέλειωτο δάσος βελανιδιάς μας υποδέχεται, το βλέμμα δεν χορταίνει να ξεκουράζεται στις κατάφυτες πλαγιές. Ανεβαίνουμε τις στροφές του δασικού δρόμου ο δρόμος απαγορευτικός για συμβατικά αυτοκίνητα, σήμερα εγώ τα κατάφερα, οδήγησα μέχρι και το σημείο αναχώρησης της πορείας

ΣΧΟΒ ΠΕΤΕΡΝΙΚ 8ΟΚΤ2017

Η απεραντοσύνη της γης από εδώ ψηλά μας προκαλεί δέος τοπίο μαγευτικό, θαυμάζουμε την μοναδική σύνθεση των Φθινοπωρινών χρωμάτων.

Πυκνό δάσος γυμνό από φυλλώματα χωματόδρομος με αρκετή σκόνη ταλαιπωρεί αυτοκίνητα αναπνοές και πρόσωπα.

Νερά τρέχουν από παντού. Αφήνουμε τo αυτοκίνητo.

Το ταξίδι μας ξεκινάει, πήραμε τον δασικό δρόμο τώρα μονοπάτι ανηφορικό αλλά ήπιο, εύκολο, διασχίζουμε ορθοπλαγιές, βελανιδιές και οξιές και λίγο ψηλότερα πεύκα και έλατα.

Η άγρια ομορφιά του τοπίου μας έχει καθηλώσει από την πρώτη στιγμή. Οδοιπορούμε σε ένα τοπίο σε μια φύση πρωτόγνωρη που η ομορφιά της και το μεγαλείο της μας γεμίζουν θαυμασμό και δέος.

Τοπίο μαγευτικό και συνάμα επιβλητικό, σταματάμε συνεχώς για να θαυμάσουμε και να αποθανατίσουμε με τις φωτογραφικές μηχανές αυτή την ανεπανάληπτη άγρια ομορφιά.

Η μέρα ηλιόλουστη οι δασωμένες λοφοσειρές εξελίσσονται πλέον ήπια στο βάθος αντικρίζουμε την κορυφή Πέτερνικ να μας καλεί.

Γνωρίζω πως είναι αδύνατο να αποδώσω το άγριο μεγαλείο της κορυφής μεταφέροντας την εμπειρία μου σε τούτο το κείμενο, αυτό που βλέπουν και αισθάνονται τα μάτια της ψυχής μου δύσκολο να περιγραφεί με λόγια.

Παρότι η πορεία μας φαίνεται, εντελώς ερημική, η φύση δίπλα μας μέσα στη βλάστηση είναι πλούσια σε ζαρκάδια, λύκους, αλεπούδες, λαγούς, αγριογούρουνα και σκίουρους.

Νερά τρέχουν από παντού, δημιουργώντας κρυστάλλινα ρυάκια και μικρορέματα.

Τα ρέματα μεταφέρουν με θόρυβο το πολύτιμο φορτίο τους κάτω χαμηλά στην πεδιάδα σχηματίζοντας μικρούς και μεγάλους καταρράκτες.

Με την συνοδεία κάποιων πουλιών συνεχίζουμε.

Συναντάμε και τα πρώτα χιόνια του χειμώνα, που θα μας κρατήσουν συντροφιά μέχρι και την κορυφή.

Ανεβαίνουμε, ορειβατούμε τώρα στην χιονισμένη πλαγιά πριν την κορυφή ανάσες γοργές, πεζοπορούμε σε κρυφά μονοπάτια τα κίτρινα σημάδια μας οδηγούν ψηλότερα.

Εκθαμβωτικά λιλά αγριολούλουδα σκαρφαλωμένα στις σχισμές των βράχων μας συντροφεύουν, μαζί με το χιόνι που έπεσε τη νύχτα του Σαββάτου.

Το μονοπάτι τώρα γίνεται πιο απότομο πιο δύσκολο, αγριεύει τριγύρω πανύψηλες οξιές ανακατεμένες με έλατα και πεύκα και αρκετό χιόνι, τοπίο κάτασπρο κατάλευκο ονειρεμένο. Μέσα σε όλη αυτή την πανδαισία λευκού – από το χιόνι – δένδρων και χλόης η δικιά μας παρουσία μοιάζει λίγο παράταιρη.

Πλησιάζουμε σε απόσταση αναπνοής, ανεβαίνουμε ζούμε τη μαγεία του βουνού από κοντά.

Για λίγο το μονοπάτι ημερεύει, φθάσαμε σε μικρό διάσελο ανάμεσα στις δυο κορφές. Είναι ένα σημείο απρόσμενα φιλικό μα ταυτόχρονα και τόσο μοναχικό. Πως να ήταν άραγε η νύχτα πάνω εδώ στο μικρό ξέφωτο;

Αφήνουμε αριστερά μας την πέτρινη κορυφή, πάμε δεξιά στην ψηλότερη. Λίγα λεπτά ακόμη ανάβασης και να΄ μαστε τώρα όλη η ομάδα , να απολαμβάνει την απεριόριστη θέα των γύρω βουνοκορφών.

Φθάσαμε στην κορυφή , τριγύρω μας πέτρινες βουνοκορφές από εδώ ψηλά η ομορφιά τους μας κόβει την ανάσα .

Απέναντι το κράτος των Σκοπίων και τριγύρω σε ένα συνεχόμενο αγκάλιασμα ο

Βόρας, η Κράβιτσα, το Πίνοβο, το Πάικο στο βάθος το Βέρμιο με τα Πιέρια και λίγο μακρύτερα η βουνοκορφή του Ολύμπου.

Αφήνουμε πίσω μας την κορυφή Πέτερνικ η αδάμαστη ελληνική φύση μας κρύβει πολλά μυστικά ακόμη.

Πορευόμαστε στο μονοπάτι της επιστροφής, μέσα από ένα πυκνό δάσος με εκατοντάδες χιλιάδες πεσμένα φύλλα, κατάβαση για γερά πόδια. Φύση γεμάτη από τους ήχους των πουλιών και από τους ψιθύρους του αέρα. Νοιώθεις μια περίεργη αίσθηση να σε γοητεύει οδοιπορώντας στο βουνό.

Κάθε κορυφή και μια αποκάλυψη, κάθε πλαγιά και μια περιπέτεια.

Ζωή πλούσια, αμόλυντη, καθαρή, ξένοιαστη.

Κατεβαίνουμε τις πλαγιές του βουνού χωρίς πολύ θόρυβο, μα με σταθερά βήματα. Βαδίζουμε χωρίς άγχος και δύσκολες σκέψεις νοιώθεις μια περίεργη αίσθηση να σε γοητεύει οδοιπορώντας στο βουνό.

Η κατάβαση μας δυσκολεύει για μερικά λεπτά της ώρας μπήκαμε στο μονοπάτι που τώρα είναι ήπιας μορφής.

Πίσω μας το Πέτερνικ χάνεται, παύει να μας συντροφεύει η γνωριμία με το βουνό ανάμεσα στη φύση και την απέραντη θωριά των κορυφογραμμών πήρε τέλος. Η φύση σήμερα μας χάρισε απλόχερα τα καλύτερα της, νοιώσαμε μια περίεργη αίσθηση να μας γοητεύει.

Φθάσαμε στο αυτοκίνητο, η επιστροφή γίνεται με ανάμικτα αισθήματα μια θλίψη μας κυριεύει αλλά και μια πληρότητα.

Η αίσθηση μιας γλυκιάς ανάμνησης καταλαμβάνει από μόνη της ένα χώρο μνήμης.

Συγχαρητήρια σε όλους εμάς .

Τσιαμούρας Νικόλαος

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΧΟΒ 2017

Καλούνται όλα τα τακτικά μέλη του Συλλόγου στην εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση του Συλλόγου, που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2017 στην αίθουσα «Sala» του πολυχώρου Ελιά και ώρα 19.00.

Δικαίωμα ψήφου έχουν μόνο τα ταμειακώς τακτοποιημένα μέχρι την ημέρα των εκλογών μέλη.
Οι υποψηφιότητες για τα Διοικητικά Όργανα πρέπει να υποβληθούν στην Γραμματεία του Συλλόγου μέχρι την Παρασκευή 13/10/2017 ή ηλεκτρονικά στο email sxoverias@gmail.com

Η συμμετοχή όλων κρίνεται απαραίτητη

ΜΠΟΥΡΙΝΟΣ: ΚΟΡΥΦΗ ΝΤΡΙΣΙΝΙΚΟΣ 1.866μ

ΣΧΟΒ ΜΠΟΥΡΙΝΟΣ 2017

Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2017

Παρέμεινε πολλά χρόνια άγνωστο στο ευρύ κοινό, φυσιολάτρες και λίγοι ντόπιοι γνώριζαν το βουνό και το επισκεπτόταν τακτικά, ενώ οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής το επισκέπτονται μια φορά το χρόνο, στις 26 και 27 Ιουλίου ,στο πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονα , που γιορτάζει το ομώνυμο εκκλησάκι δίπλα στο ορειβατικό καταφύγιο .

Είναι το νοτιότερο βουνό σε μια οροσειρά που περιλαμβάνει τα όρη , Λάκμος ( Περιστέρι ), Βαρνούντας , Βίτσι, Σινιάτσικο και Βέλλια.

Η βόρεια και ανατολική πλευρά του ανήκει στο νομό Κοζάνης , ενώ η νοτιοδυτική στο νομό Γρεβενών.

Την Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου στις 23.02 ώρα Ελλάδας είχαμε φθινοπωρινή ισημερία, στην ισημερία η νύχτα και η μέρα έχουν σχεδόν την ίδια διάρκεια.

Οι ισημερίες συμβαίνουν δυο φορές τον χρόνο και σηματοδοτούν την έναρξη των εποχών του έτους. Στο βόρειο ημισφαίριο όπου βρίσκεται και η χώρα μας θα μικραίνει η μέρα και η νύχτα θα μεγαλώνει ενώ στο νότιο ημισφαίριο συμβαίνει το αντίθετο, διότι εκεί αρχίζει η Άνοιξη. Στην χώρα μας, άρχισε και τυπικά το Φθινόπωρο.

Φύγαμε από την Βέροια στις 7:30πμ η ώρα φίλοι ορειβάτες με κατεύθυνση Κοζάνη.

Διαδρομή Βέροια- Κοζάνη Σιάτιστα.

ΣΧΟΒ ΜΠΟΥΡΙΝΟΣ 2017

Ένας παράδεισος από βότανα μας περιμένει, αγαπημένος τόπος εξερεύνησης για τους βοτανολόγους και ορειβασίας για μας τους ορειβάτες.

Με το σάκο στον ώμο η πορεία αρχίζει .

Πήραμε τον δασικό χωματόδρομο οδοιπορούμε κάτω από ένα καθαρό ουρανό .

Χρώματα παντού του Φθινοπώρου.

Η καλύτερη εποχή για να θαυμάσουμε την ομορφιά των λουλουδιασμένων πλαγιών είναι τον Μάιο και οι αρχές Ιουνίου .

Το μεγαλύτερο μέρος του βουνού καλύπτεται από θαμνώδεις εκτάσεις , πραγματικό καταφύγιο για την άγρια πανίδα .

Ο Γάλλος περιηγητής στις αρχές του 19ου αιώνα Φρ. Μπουκεβίλ στο βιβλίο του ΄΄ταξίδι στην δυτική Μακεδονία ΄΄ έγραφε …….

Οι κοιλάδες του είναι όλο λιβάδια , είναι γεμάτες ελάφια και ζαρκάδια , από κυνήγι για πολλά είδη και κόκκινες βουνίσιες πέρδικες ( πετροπέρδικες ) με ξεχωριστή νοστιμιά .

Ελάφια και ζαρκάδια σήμερα δεν υπάρχουν , ούτε αγριογούρουνα και αρκούδες . Μόνον λύκοι , αλεπούδες , λαγοί και αυτοί σπανίζουν τα τελευταία χρόνια.

ΣΧΟΒ ΜΠΟΥΡΙΝΟΣ 2017

Ακούσαμε και είδαμε αρκετά πουλιά .

Εκείνο το οποίο χαρακτηρίζει τον Μπούρινο και τον έχει κάνει γνωστό στους βοτανολόγους της Ευρώπης , είναι η ποώδης βλάστηση του και ειδικά τα αγριολούλουδα , πολλά από τα οποία είναι σπάνια και μοναδικά στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη.

Δυο –τρία είδη αγριολούλουδων του Μπούρινου είναι μοναδικά σε ολόκληρο τον κόσμο .

Έχουν καταγραφεί περισσότερα από 550 είδη ποωδών στις πλαγιές του ,από τα πιο αξιόλογα είναι το άλυσσο του Χέλδραϊχ, η εσπερίδα του Ρέχιγκερ ,το όνοσμο το κομψότατο, η βιόλα του Μπούρινου και η ίριδα του Μπούρινου.

Πολλά έχουν ονόματα των βοτανολόγων που τα διέκριναν πρώτοι ως ξεχωριστά είδη στις περιηγήσεις τους στον Μπούρινο.

Η μοναδικότητα αυτή και η σπανιότητα της χλωρίδας καθιστούν το βουνό αληθινό βοτανολογικό παράδεισο .

Από τις εκτάσεις του όρους ιδιαίτερα σημαντική θεωρείται η κοιλάδα του Μεσιανού νερού που έχει ενταχθεί στο δίκτυο NATURA 2000 έτσι ώστε να προστατεύεται από δραστηριότητες όπως το κυνήγι και η βόσκηση , που θα αλλοίωναν ίσως τον πλούτο της χλωρίδας της .

Στην ιστορία του βουνού και της περιοχής δυο σημεία παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον :

Τον 4ο αιώνα π. Χ. η αρχαία πόλη Αιανή , από τις μεγαλύτερες πόλεις της Μακεδονικής επαρχίας Ελίμειας κτισμένη στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του Μπούρινου και η εξέγερση του 1878 μ. Χ .

Οι καπεταναίοι της Δυτικής Μακεδονίας, οι οπλαρχηγοί, οι προύχοντες, οι ρασοφόροι, επώνυμοι και ανώνυμοι άνθρωποι του λαού πήραν τα όπλα και ύψωσαν τα φλάμπουρα και σχημάτισαν στο όνομα του έθνους την προσωρινή κυβέρνηση στην Μακεδονία της Ελιμείας.

Ο μητροπολίτης Κοζάνης Ευγένιος ευλόγησε τον ξεσηκωμό και ο πολέμαρχος Ιωσήφ Λιάτης παρέταξε τους 500 εθελοντές.

Η Τουρκοκρατούμενη ακόμη Δυτική Μακεδονία εξεγέρθηκε διαμαρτυρόμενη κατά των Μεγάλων δυνάμεων , οι οποίες με τη συνθήκη του Αγίου Στεφάνου παραχωρούσαν μεγάλο μέρος της Μακεδονίας στην Βουλγαρία .

Στο Μπούρινο και μάλιστα στο ομώνυμο χωριό που υπήρχε τότε , βόρεια του χωριού Χρώμιο και νότια της κορυφής , συγκεντρώθηκαν 500 επαναστάτες με αρχηγό τον Ιωσήφ Λιάτη και πρόεδρο της ΄΄προσωρινής κυβερνήσεως της επαρχίας Ελίμειας ΄΄ τον Κοζανίτη Ιωάννη Γκοβεδάρο .

Το μονοπάτι ανηφορικό , δύσκολο , οι ανάσες βαριές .

Βρισκόμαστε στην κορυφογραμμή , τοπίο γυμνό από δένδρα , μόνο χλόη και κυκλάμινα και το τραγούδι του κούκου να μας ακολουθεί .

Οδοιπορούμε και συνεχίζουμε προς την κορυφή , μια φυσική ομορφιά μας υποδέχεται με άγρια χαρακτηριστικά , χλόη με θάμνους και κοφτούς γκρίζους και απότομους βράχους .

Ένα αεράκι παγωμένο καθοδηγεί την πορεία μας .

Οι στιγμές και ώρες περνούν , για μια άλλη φορά το βουνό κυρίαρχος αυτού του παιχνιδιού, σε προκαλεί να το ανέβεις όχι για να νοιώσεις ότι είσαι πιο δυνατός από αυτό αλλά να ταυτιστείς μαζί του .

Μετά από μια δύσκολη πορεία 2 ωρών φθάσαμε στην κορυφή . Μαζί μας στην κορυφή και ορειβάτες από τον ΣΕΟ Κοζάνης.

Η θέα από εδώ είναι απεριόριστη. Κάτω χαμηλά το ορειβατικό καταφύγιο της Σιάτιστας. Είναι ένα πολύ όμορφο καταφύγιο πρόσφατα ανακαινισμένο , στη θέση ΄΄Τσάμια΄΄ (πεύκα ) σε υψόμετρο 1.400 μ., βόρεια της κοιλάδας του Μεσιανού νερού .

Κτισμένο στο φρύδι ενός γκρεμού και σε περιοχή κατάφυτη με δάση από έλατα και πεύκα και καταπληκτική θέα.

Από την κορυφή, από εδώ ψηλά βλέπεις όλο το νομό Γρεβενών και την ανατολική πλευρά της οροσειράς της Πίνδου, από τον Γράμμο τον Σμόλικα και την Βασιλίτσα .

Μπροστά μας η τεχνητή λίμνη του Πολύφυτου και πίσω της τα Πιέρια , ο Τίταρος και ο Όλυμπος να συμπληρώνουν το σκηνικό .

Μένουμε αρκετή ώρα και απολαμβάνουμε την ομορφιά της φύσης γύρω μας .

Επιστροφή από το ίδιο σημείο , τώρα μονοπάτι κατηφορικό.

Εμείς συνεχίζουμε την κατάβαση , τώρα τοπίο γυμνό πέτρες και χλόη. Μια πανέμορφη πέρδικα στα χρώματα της γης μας κοιτά αγέρωχα και φεύγει ενοχλημένη από το δικό μας θόρυβο.

Πήραμε τον δρόμο της επιστροφής ,με τον καφέ να μας δίνει δυνάμεις για την συνέχεια της διαδρομής…

Αργά το απόγευμα μια γλυκιά κούραση διαπερνά όλο το κορμί , στο νου και στην καρδιά έμεινε η άγρια αλλόκοτη και μαγευτική ομορφιά του όρους Μπούρινου, αυτή η Ελλάδα που ανακαλύπτουμε με τρόπο τόσο λιτό και απόλυτο μας διασώζει από την καθημερινότητα της πόλης.

Τσιαμούρας Νικόλαος