2η ΑΝΑΡΡΙΧΗΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΒΕΡΟΙΑΣ

ΑΝΑΡΡΙΧΗΤΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΑΛΙΑΚΜΩΝΑ «Νίκος Πιτούλιας»

21, 22 & 23 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017

 

Η θέα από το αναρριχητικό πεδίο Αλιάκμονα «Νίκος Πιτούλιας»

Με απόλυτη επιτυχία ολοκληρώθηκε η 2η αναρριχητική συνάντηση Βέροιας στο αναρριχητικό πεδίο Αλιάκμονα «Νίκος Πιτούλιας».

Οι πρώτοι αναρριχητές φτάσανε στο πεδίο την Παρασκευή το απόγευμα, όπου κατασκήνωσαν σε ένα μοναδικό περιβάλλον, μέσα στο δάσος, με τρεχούμενο πόσιμο νερό σε ελάχιστη απόσταση.

Το Σάββατο το πρωί, ξεκίνησαν οι πρώτες διαδρομές από έμπειρους αναρριχητές αλλά και πλήθος κόσμου που ήρθε να γνωρίσει το άθλημα της αναρρίχησης βράχου από κοντά! Ιδιαίτερη χαρά μας έδωσαν τα πολλά μικρά παιδιά ηλικίας 6 ετών και πάνω που δοκίμασαν να σκαρφαλώσουν καταρρίπτοντας το μύθο της υψηλής επικινδυνότητας του αθλήματος.

Τα παιδιά σρφαλώνουν στο βράχο με ασφάλεια υπό την επίβλεψη των εκπαιδευτών μας

Εδώ, πρέπει να τονίσουμε πως η σπορ αναρρίχηση σε οργανωμένα πεδία είναι απόλυτα ασφαλής, αρκεί να γίνεται με γνώση και συνέπεια. Δεν είναι τυχαίο,

πως η αναρρίχηση είναι πλέον Ολυμπιακό Άθλημα και αναμένεται να γνωρίσει ιδιαίτερη άνθηση στα επόμενα χρόνια ακόμη και σε μικρές ηλικίες!!!

Το βράδυ του Σαββάτου πραγματοποιήθηκε το καθιερωμένο πλέον «γεύμα», με ψήσιμο, μπύρα, κρασί και τσίπουρο στο χώρο της κατασκήνωσης. Το άριστο κλίμα, με την  πολύ καλή διάθεση των παρευρισκόμενων, δημιούργησε μία βραδιά που θα μας μείνει αξέχαστη!

Τα παιδιά σρφαλώνουν στο βράχο με ασφάλεια υπό την επίβλεψη των εκπαιδευτών μας

Την Κυριακή η προσέλευση συνέχισε αμείωτη με τον κόσμο να συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία.

Επιπλέον, αρκετός κόσμος έδειξε ενδιαφέρον για τη σχολή αρχαρίων αναρρίχησης βράχου που διοργανώνει ο ΣΧΟ Βέροιας υπό την αιγίδα της Ομοσπονδίας τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

Το τριήμερο ολοκληρώθηκε με την κλήρωση των δώρων και την ανανέωση του ραντεβού για την επόμενη χρονιά.

 

 

 

Εδώ, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους, τους ανθρώπους που βοήθησαν για να γίνει η συνάντηση και τους χορηγούς μας που η βοήθειά τους ήταν ανεκτίμητη.

Οι χορηγοί της συνάντησης:



77η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 2017

77η Π.Ο.Σ (Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση)

Όρος Βόρας: Κορυφή Πιπερίτσα 1999μ.

15 -16 Ιουλίου 2017

Αυτή η ορεινή γωνιά κρυμμένη στις επάλξεις των βουνών τους υποδέχεται στην μοναξιά της Καλοκαιρινής φύσης.

Ένας τόπος γεμάτος μνήμες από μια Ελλάδα απόμακρη και ξεχασμένη.

Βρίσκονται στην κοιλάδα της αρχαίας Πελαγονίας, οι Πελαγόνες συνόρευαν στα δυτικά με τους Δασσαρήτες, στα βόρεια με τους Δάρδανους, τους Παίονες ανατολικά και τους Λύγκηστες στα νότια.

Διαδρομή Βέροια – Πτολεμαϊδα – Μελίτη – Αχλάδα –Σκοπός – Ορειβατικό καταφύγιο.

Μπροστά τους ξεπροβάλλει η πόλη της Φλώρινας, η πορεία τους προς το χωριό Μελίτη.

Η αρχαία ονομασία της περιοχής ήταν Λυγκηστίς.

Αρχικά αυτόνομο μακεδονικό κρατίδιο και το οποίο ο Φίλιππος Β΄ ένωσε με το δικό του μεγάλο μακεδονικό βασίλειο. Η περιοχή οφείλει την ονομασία της στον πρώτο μυθικό βασιλιά της τον ήρωα και αργοναύτη Λυγκέα. Οι Λυγκηστές σύμφωνα με τον Στράβωνα κατάγονται από τους Βακχιάδες, οι οποίοι διώχθηκαν από την Κόρινθο στα μέσα του 7ου π. Χ. αιώνα. Πρώτος βασιλιάς της Λυγκηστίδος ( μέσα 5ου π. Χ. αιώνα) είναι ο γιος του Βρομερού, Αρραβαίος Α΄, εγγονή του οποίου θεωρείται η Ευρυδίκη, μητέρα του Φιλίππου του Β΄.

Η περιοχή κατακλύσθηκε από ελληνικά φύλα γύρω στον 19ο π. Χ. αιώνα όταν η Πελαγονία ήταν ένα από τα δυο κέντρα του ελληνόφωνου κόσμου , το δεύτερο ήταν η Χαονία. Στην αρχαία Πελαγονία, οι κάτοικοι της πριν υποταχθούν στο μακεδονικό βασίλειο τελούσαν υπό την κυριαρχία των Λυγκηστών.

Οι Πελαγόνες κατοικούσαν στην κοιλάδα του ποταμού Εριγώνα. Τσέρνα στα σλαβομακεδονικά, Εριγκόνους στη λατινική γλώσσα. Αναφέρεται από τους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους γεωγράφους και ιστορικούς. Ο Εριγώνας παραπόταμος του Αξιού. Πηγάζει δυτικά του Κρούσεβου και μετά από 207 χιλιόμετρα ροής συμβάλλει στον Αξιό κοντά στην πόλη Γκράτσκο.

Επώνυμος ήρωας τους είναι ο Πηλεγόνος γιός του Αξιού και της νύμφης Περιβοίας καθώς και πατέρας του Αστεροπαίου. Πλησιάζουμε την Μελίτη παλιά ονομαζόταν Βοστάρανη ΄΄τόπος που έχει μελίσσια΄΄. Χτισμένη σε υψόμετρο 680 μέτρων, στους πρόποδες του Βόρα στη δυτική πλευρά του. Τη διασχίζει ο ποταμός Σταραρέκας ή Γεροπόταμος και χύνεται στον Σακουλέβα. Υπάρχουν ερείπια ρωμαϊκών λουτρών, η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και η εκκλησία του προφήτη Ηλία.

Η σημερινή ονομασία της οφείλεται στην αρχαία Ελληνική πόλη Μελίτων που κατά την Ρωμαϊκή περίοδο, αποτέλεσε κόμβο της Εγνατία οδού. Αναφέρεται στα Οθωμανικά τεφτέρια του 1481 με το όνομα Βοστεράνη.

Ο ανηφορικός δρόμος τους οδηγεί στην Αχλάδα, μέχρι το 1926 ονομαζόταν Κρουσοράτη. Αναφέρεται ήδη από τον 15ο αιώνα μ. Χ. Το 1626 -1627 στην Οθωμανική κυριαρχία ονομαζόταν Κρουσοράντ. Ο δασικός δρόμος θα τους οδηγήσει στο καταφύγιο σε υψόμετρο 1150 μέτρων.

Άφησαν το αυτοκίνητο και τώρα ορειβατούν σε μέρη πρωτόγνωρα, άγνωστα, ξένα για αυτούς, από την δυτική πλευρά του όρους Βόρα έρχονται για πρώτη φορά. Αφήνονται στην άγρια ομορφιά του τοπίου.

Εδώ πάνω στα ξεχασμένα βουνά νοιώθεις διπλά Έλληνας. Πέρασαν χρόνια από τότε που σε τούτα τα εδώ τα βουνά φύσηξε άνεμος πολέμου. Βούλγαροι, Σλάβοι, Σέρβοι, Α΄ παγκόσμιος πόλεμος, Β΄ παγκόσμιος πόλεμος, Εμφύλιος, ……………..ιστορικές μάχες που έγιναν εδώ και ένα αιώνα.

Σήμερα η εγκατάλειψη, η ερημιά, η σιωπή, μόνο το θρόϊσμα των βελανιδιών και το απέραντο τοπίο.

Ο χώρος κατασκήνωσης γεμάτος από ορειβάτες από όλη την Ελλάδα.

Απόγευμα, ο καιρός συννεφιασμένος και βαρύς, σύννεφα κυνηγημένα , η βροχή δεν αργεί. Βραδιάζει, βράδιασε μαζί με την νύχτα και η βροχή συντροφιά.

Κάτω από συνεχή βροχή η βραδιά πήρε τέλος με βραδινό φαγητό ( ορειβατική φασολάδα, σαλάτες και κρασί ) .

Ξημερώνει μια μέρα βροχερή και άστατη , οι φίλοι ορειβάτες ετοιμάζονται.

Ορειβατούν τώρα στο υγρό μονοπάτι με μια κλίση συνεχώς ανηφορική. Το βουνό αποκαλύπτεται σιγά – σιγά βροχερό αλλά και συνάμα γοητευτικό.

Το βουνό ξεπροβάλλει μπροστά τους, αναδύεται από κάθε γωνιά αβίαστα με μια ακατάβλητη δύναμη από τα βάθη του χρόνου και σκιαγραφεί το πραγματικό του πρόσωπο.

Το σκληρό τοπίο τα σμιλεμένα βράχια από την βροχή και τους αέρηδες τους εντυπωσιάζουν. Όλο το βουνό μέχρι και την κορυφή μια ανάβαση.

Μέσα από το βροχερό σκηνικό βιώνουν την απλόχερη ομορφιά της αιώνιας ελληνικής φύσης. Δάσος από οξιές τους μεταφέρει μυρωδιές και ήχους γνώριμους. Τα λεπτά και οι ώρες περνούν κάτω από συνεχή βροχή θέληση και αντοχή δοκιμάζονται. Οδοιπορούν για περισσότερο από 2 ώρες, οι φίλοι ορειβάτες δυσκολεύονται από τα παιχνιδίσματα του καιρού, απτόητοι όμως συνεχίζουν.

Όσο πλησιάζουν προς την κορυφή, νοιώθουν ότι αφήνουν πίσω τους ένα γήινο κόσμο για να εισέλθουν σε ένα άλλο θεϊκό. Ομίχλη τυλίγει την κορυφή των βράχων, προσθέτοντας ακόμη μια απόκοσμη ατμόσφαιρα σε αυτό το παράξενο θαύμα.

Η βροχή συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Όσο ανεβαίνουν ψηλότερα η ομίχλη ολοένα και πιο πυκνή, σκεπάζει και τυλίγει τις απέναντι κορυφογραμμές.

Το τοπίο αγριεύει……………………… !

Μια επίπονη ομίχλη τους σπρώχνει διακριτικά στο μονοπάτι της επιστροφής. Η πορεία τους από την ίδια πλευρά του βουνού, η κατάβαση γίνεται γρήγορα και εύκολα.

Άφησαν πίσω τους το βουνό , μια τελευταία ματιά μέχρι τη μακρινή γραμμή του ορίζοντα , η κορυφή μένει οριστικά πίσω τους.

Έφθασαν στα αυτοκίνητα, πήραν το δρόμο της επιστροφής. Η 77η Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση στο όρος Βόρα και στην κορυφή Πιπερίτσα πήρε τέλος. Συγχαρητήρια στον ΣΕΟ Φλώρινας για την όλη διοργάνωση και φιλοξενία.

Για τον Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας

Τσιαμούρας Νικόλαος

ΑΘΩΣ: ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ 2033μ

ΑΘΩΣ ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΙΟΥΛΙΟΣ 2017

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ

Aνάβαση στον Άθω υψόμετρο 2033μ.

ΙΟΥΛΙΟΣ 2017

Ιστορικά μοναστήρια, κελιά χωμένα σε σπηλιές, πύργοι, τρούλοι, καμπαναριά, ψαλμωδίες…………..

Η διάχυτη θρησκευτικότητα, η ενασχόληση με τα πνευματικά, το παρθένο φυσικό περιβάλλον καθιστούν το περιβόλι της Παναγίας ένα μοναδικό προσκυνηματικό προορισμό.

Ένα  βουνό – ναός, μια χερσόνησος  με  θόλο τον ουρανό, κιβωτός ψυχών αφιερωμένων στην Χριστιανική θρησκεία.

 

Προορισμός  μας η χερσόνησος του Άθω. Βέροια – Ρεντίνα – Σταυρός –  Στρατώνι – Ολυμπιάδα – Ουρανούπολη.

Η Ουρανούπολη, κτισμένη στα ερείπια της αρχαίας Σάνης που ιδρύθηκε το 315 π. Χ. από τον Αλέξαρχο αδελφό του Κάσσανδρου. Βρέθηκαν νομίσματα με τη μορφή της θεάς Αφροδίτης όπου αναγράφονται οι λέξεις ( Ουρανίας Πόλεως και Ουρανιδών  Πόλεις ).

Από την Ουρανούπολη  το καραβάκι  θα  σας μεταφέρει στην Δάφνη, επίνειο του Αγίου Όρους. Το ταξίδι  στα ήρεμα  νερά του Σιγγιτικού κόλπου δίπλα στις ακτές και τις καταγάλανες παραλίες κυλά απολαυστικά.

Η απόδραση  στην Αγιορείτικη Χερσόνησο μόλις άρχισε…………….

Η ζωή και η ιστορία στάθηκε πολυτάραχη στο Άγιο Όρος και στην χερσόνησο του Άθω. Ο εποικισμός του Άθω είναι αρχαιότατος και χάνεται στην αχλύ της ιστορίας. Πρώτοι κάτοικοι αναφέρονται οι Πελασγοί από τη Λήμνο.

Οι αρχαίοι γεωγράφοι αναφέρουν δέκα πόλεις στη Χερσόνησο. Δίον, Θύσσος, Κλεωναί, Ακρόθεοι, Χαράδρεια, Παλαιώριον, Σάνη, Ολόφυξον, Απολλωνία, Ουρανούπολις.

Στη μυθολογία ο Άθως κατέχει μέρος  σημαντικό, αφού ήταν αφιερωμένος στον Δία. Το όνομα Άθως ανήκε σε κάποιον Θρακιώτη γίγαντα. Στη σύγκρουση θεών και γιγάντων ο Άθως έριξε ένα τεράστιο πέτρινο όγκο κατά του Ποσειδώνα, ξέφυγε όμως από τα χέρια του και έπεσε στη θάλασσα σχηματίζοντας το κομμάτι ξηράς που βρίσκεται σήμερα το Άγιο Όρος.

Έως τον 3ο π.Χ. αιώνα υπήρχαν πολλές μικρές πόλεις, αργότερα οι πόλεις παρήκμασαν ή καταστράφηκαν με αποτέλεσμα να μείνει ο τόπος έρημος για αρκετούς αιώνες.

Σύμφωνα με την παράδοση, η Θεοτόκος με τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, πηγαίνοντας να επισκεφτούν τον Λάζαρο στην Κύπρο έπεσαν σε μια μεγάλη θαλασσοταραχή, Αποβιβάστηκαν προσωρινά στο λιμάνι που βρίσκεται σήμερα η μονή Ιβήρων, θαυμάζοντας το άγριο τοπίο η Παναγία ζήτησε από τον Υιό της να της προσφέρει το Άγιο Όρος  σαν δώρο.

Από τότε θεωρείται ως κλήρος και περιβόλι της Παναγίας.

Ο Απόστολος  Παύλος και οι λοιποί θετοί συνοδοί του, περνούν πλάι του. Εκχριστιανίζεται ταχύτατα. Πρώτος οικιστής είναι ο Άγιος Πέτρος ο Αθωνίτης, ασκήτευσε εδώ 53 χρόνια χωρίς να συναντήσει άνθρωπο. Μετά την κοίμηση του, το μυροβλύζον σκήνωμα  του αλλά  και η φήμη του, ελκύουν τους πρώτους μιμητές, προερχόμενους από την Παλαιστινιακή γη, ξεριζωμένοι από τις μοναστικές τους εστίες, λόγω της ισλαμικής προέλασης.

Όλοι τούτοι αποτελούν και την  πρώτη ζύμη της Αγιορείτικης  μοναχοπολιτείας. Τον Ι΄ αιώνα το Άγιο Όρος επιβάλλεται ως παναρθόδοξη και οικουμενική πολιτεία, από την παρουσία του Αγίου Αθανασίου, ο οποίος γεννήθηκε στην Τραπεζούντα το 920μ. Χ. και κοιμήθηκε στη μεγίστη Λαύρα, που αυτός ίδρυσε, το 997 μ.Χ.

Η ανέγερση της Λαύρας εισάγει επαναστατική εποχή για τα αγιορείτικα πράγματα, επειδή τα συντηρητικά στοιχεία του Άθω αντιμετωπίζουν ως επικίνδυνη καινοτομία, που απέτρεπε τον ήδη διαμορφωμένο θεσμό του ερημητισμού στον Άθω. Οι φιλονικίες φθάνουν μέχρι τον αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή ( 969-976).

Ο ΙΑ΄αιώνας αρχίζει με το μεσουράνημα του Αγίου Όρους, το οποίο αναγνωρίζεται ως η μεγαλύτερη μοναστηριούπολη της οικουμένης. Εδώ λαμβάνουν χώρα όλοι οι τρόποι μοναστικής άσκησης, από τον άκρατο ερημητισμό μέχρι και τον ιδιόρυθμο. Οι μεγάλες μονές είναι ήδη, Ι.Μ. Αγίας Λαύρας, Βατοπεδίου, Ιβήρων, Ξηροποτάμου, Ζωγράφου, Δοχειαρίου, Φιλοθέου, Εσφιγμένου, Ρωσικό, Αμαλφητών.

Οι  λαμπρές μέρες που το Άγιο Όρος  απλωνόταν υπέρλαμπρο, φτάνουν στο τέλος. Η αγιορείτικη κοινότητα κινδυνεύει συθέμελα από τις σταυροφορίες της Δ΄ σταυροφορίας ( 1204). Από εδώ και στο εξής, η τυραννία, οι αρπαγές, οι ταπεινώσεις, οι φόνοι θα είναι τρόπος ζωής.

Το 1222 βρίσκεται ελεύθερο και το 1261 ανανεώνει τους δεσμούς με το Πατριαρχείο.

Η κατάσταση όμως παραμένει ρευστή, από τις συχνές εφόδους των Βουλγάρων, Σικελών, Φράγκων και Τούρκων.

Το 1277 ο αυτοκράτορας Μιχαήλ ο Η΄ συντελεί την ένωση της Ορθοδοξίας με τον παπισμό, που αυτοί εννοούσαν ως υποταγή και απορρόφηση. Το Άγιο Όρος κόβει το μνημόσυνο του αυτοκράτορα και αυτός στέλνει στρατεύματα να εκδικηθούν, μονές πυρπολήθηκαν καθώς και το Πρωτάτο. Μετά έρχονται οι Σέρβοι με την επίσκεψη του Κράλλη Στέφανου Δουσάν το 1347- 1348.

Αποκτά ταυτότητα τον Θ΄ αιώνα, με νόμους και τυπικά (   Ι΄ αιώνας ) συγκροτείται κτιριακά  και απλώνεται ανάλογα με τη φήμη του ( Ι Α ΄ αιώνας).

Για πρώτη φορά θα θριαμβεύσει δυναμικά στη θεολογία, την τέχνη, τον μυστικισμό και ο Ι Δ΄ αιώνας θα είναι αιώνας του ησυχασμού. Θεολογική ανάταση, άσκηση και βίωση της ορθόδοξης πνευματικότητας.

Το 1380 και για μια 25ετία το Άγιο Όρος θα κυριευθεί από το γένος των Οθωμανών. Το 1424 παραδίδεται στο Σουλτάνο Μουράτ Β.

Για να τηρήσουν τον Άθω ακέραιο, οι μονές δίνουν χρήμα πολύ, σε υπέρογκα χαράτσια, στις αυθαιρεσίες των κρατικών οργάνων, τον στρατωνισμό των οπλιτών, τις πειρατικές και ληστρικές εφόδους. Το 1518 ο Σελήμ Β΄ προβαίνει στη δήμευση των αγιορείτικων κτημάτων μαζί και όλη την ακίνητη περιουσία τους.

Ο Ελληνισμός και το Άγιο Όρος προετοιμάζονται για την αποτίναξη του Τούρκικου ζυγού. Νεομάρτυρες, ψυχές γεμάτες φλόγα και πάθος για την ελευθερία θα σφραγίσουν με το αίμα τους και την πίστη τους  την ελληνικότητα τους.

Οπλίζουν με δύναμη και πάθος τις ψυχές των υποδούλων. Χιλιάδες  οι νεομάρτυρες  και ένας στους δυο είναι Αγιορείτης. Ακολουθούν οι λόγιοι, οι εθναπόστολοι, οι οπλουργοί, οι αρματολοί, οι δάσκαλοι, οι Φιλικοί, οι Προφήτες. Ο ξεσηκωμός είναι καθολικός.

Άργησε ο Άθως να ελευθερωθεί.

Στις 2 Νοεμβρίου 1912 απελευθερώνεται με την παρουσία της ναυαρχίδας Αβέρωφ και ναύαρχο τον θρυλικό Παύλο Κουντουριώτη.

Το 1963 γιορτάζεται με μεγαλοπρέπεια και χάρη η επέτειος της χιλιετηρίδας του Αγίου Όρους, το τελευταίο και λαμπρό γεγονός στην ιστορία του Άθω. Οι μοναχοί σήμερα κοντεύουν τους 1500.

Φάνηκε το λιμάνι της Δάφνης. Υπήρξε ιερό του Δαφναίου Απόλλωνα. Η Δάφνη κόρη του ποταμού Λάδωνα ή κατ’ άλλους του Πηνειού και της Γαίας ( γης ). Την ερωτεύτηκε ο θεός Απόλλωνας που άρχισε να την κυνηγάει ασταμάτητα. Εξαντλημένη παρακάλεσε την μητέρα της να την βοηθήσει και η Δάφνη όταν προσπάθησε να την αγκαλιάσει ο Απόλλωνας μεταμορφώθηκε σε δένδρο. Για να παρηγορηθεί ο Απόλλωνας έκοψε ένα κλαδί από το δένδρο και στεφανώθηκε. Από τότε η δάφνη είναι το φυτό του θεού Απόλλωνα.

Με το σακίδιο στον ώμο ( βαρύ και ασήκωτο ) το μονοπάτι θα σας οδηγήσει στην Αγία Άννα..

Το ταξίδι σας στην Βυζαντινή εποχή μόλις ξεκίνησε…………..

Συνεχίζετε την ανάβαση . Παντού τριγύρω φύση ονειρεμένη. Ο αέρας  – έτσι τους φάνηκε – μύριζε μοσχολίβανο. Σαν να βρισκότανε σε μια τεράστια εκκλησία με θάλασσα, με δάση από καστανιές, με καταπράσινες βουνοπλαγιές και από πάνω αντί για θόλο, ένας καταγάλανος ουρανός. Λίγο πριν τον εσπερινό επισκεφθείτε την Μονή  Αγίου Παύλου. Ιδρυτής της Μονής είναι ο Παύλος ο Ξηροποταμίτης, ανήγειρε τη Μονή με το όνομα Ξηροποτάμου. Μετονομάσθηκε σε Μονή Αγίου Παύλου το 1108.

Το καθολικό της είναι αφιερωμένο στην Υπαπαντή του Κυρίου.H Μονή Παύλου είναι 14η στην ιεραρχία των μονών. Στο παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου οι τοιχογραφίες είναι της κρητικής σχολής από το 1554. Στο καθολικό  της Μονής φυλάσσεται τμήμα από τα δώρα των Μάγων. Ή βιβλιοθήκη της έχει χειρόγραφους κώδικες της εποχής του 8ου και 9ου αιώνα.

Επιστροφή στην Αγία  Άννα.

Στον εσπερινό το ξυλοσήμαντρο ακούγεται ρυθμικά. Πρώτα χτύποι ρυθμικοί, έπειτα γοργοί, χτυπητοί, τέλος γαλήνιοι κατανυχτικοί, εσωτερικοί.

Αφήσατε πίσω σας  την Αγία Άννα και ανεβαίνετε τα δεκάδες εκατοντάδες χτιστά σκαλιά που μετά από 1/2 ώρα δύσκολης ανάβασης θα σας οδηγήσουν στην διασταύρωση.

Από την διασταύρωση ανεβαίνετε μέσα από πυκνό δάσος , μετά από μια ανηφορική διαδρομή 2,5 ωρών φθάνετε στην εκκλησία της Παναγίας. Κτισμένη στα 1500 μέτρα, από εδώ η κορυφή είναι περίπου 1 ½ ώρα για να φθάσετε στο μικρό κατακόρυφο εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος που βρίσκεται σε υψόμετρο 2033 μέτρων.

Αναχωρείτε από τη σκήτη της Αγίας Άννας με προορισμό τα 1500 μέτρα υψόμετρο.  Η διανυκτέρευση   γίνεται τη νύχτα στην ύπαιθρο με μόνη συντροφιά τη σκέψη του θεού και τα αστέρια.

Λίγο πριν ξημερώσει  ξεκινήστε για την κορυφή. Απόλυτη ησυχία δεν ακούγεται τίποτα.

Όπως και τότε τον Νοέμβριο του 1914 που βρέθηκαν στο ίδιο σημείο οι δυο μεγάλοι λογοτέχνες των γραμμάτων και της ποίησης Νίκος Καζαντζάκης και Άγγελος Σικελιανός, ανεβαίνοντας προς την κορυφή του Άθω.

Γκρεμοί φοβεροί και κάτω χαμηλά στο πρωινό ήρεμο φως  να  απλώνεται η θάλασσα. Όσο πληθαίνει το φως και έρχεται η μέρα ξεχωρίζουν πέρα τα νησιά, κάτασπροι κιβωτοί να πλέουν στα κύματα, η Λήμνος, η Ίμβρος και η Σαμοθράκη.

Προχωράτε, απάνθρωπο, απόγκρεμο βουνό. Ο ήλιος θα είναι ψηλά όταν θα πατήσετε στην κορυφή, κουρασμένοι αλλά τα πρόσωπα σας λάμπουν, για τι φτάσατε στον προορισμό σας.

Κάτω χαμηλά το απέραντο πέλαγος, στα μανιασμένα κύματα που ανελέητα ξεσπούν εδώ και χιλιάδες χρόνια στα απόκρημνα βράχια του Άθω καταστράφηκε ο στόλος του Πέρση στρατηγού Μαρδόνιου το 493 π. Χ.

Απέραντο γαλάζιο τριγύρω. Από εδώ ψηλά θαυμάζετε τα παράλια της Καβάλας, της Θάσου  και της  Λήμνου, τις Σποράδες,  τον Όλυμπο με τον Κϊσσαβο, τη Σιθωνία την Αμμουλιανή, τη διώρυγα του Ξέρξη και το Παγγαίο.

Επιστροφή από την ίδια διαδρομή, 4 ώρες θα σας πάρει η κατάβαση μέχρι και την διασταύρωση, από εδώ και πέρα θέλετε άλλες 6 ώρες για να φθάσετε στην Ι Μ Αγίας Λαύρας.

Μετά από μια 6ωρη πορεία  ( από την διασταύρωση ) αφήνετε δεξιά σας τη Ρουμάνικη σκήτη του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή σε μορφή ενιαίου  κτιριακού συγκροτήματος που ανήκει στην Ιερά Μονή Αγίας Λαύρας και κατοικείται από 25 μοναχούς ρουμάνικης καταγωγής.

Πλησιάζετε την Ι .Μ. Αγίας Λαύρας., σας συναρπάζει η εικόνα της επιβλητικής Μονής.

Το μοναστήρι πολύ μεγάλο, με οχυρωματικούς πύργους, τις ΄΄ζεματίστρες΄΄ στις εισόδους της μονής από όπου έριχναν λάδι , για να αντιμετωπίσουν τις επιδρομές των πειρατών. Ακόμα έξω βρισκόταν ένας νερόμυλος, καλλιέργειες (λαχανικά) και το νεκροταφείο.

Φθάσατε στην μονή μπήκατε στο προαύλιο, μια ηρεμία σας τύλιξε .

Στο αρχονταρίκι σας υποδέχονται με δροσερό νερό, λουκούμι και ελληνικό καφέ. Ξεκουραζόσαστε τώρα στο δωμάτιο που σας παραχώρησε η μονή και η ματιά σας από το μπαλκόνι ξεκουράζεται  με θέα το Αιγαίο Πέλαγος.

Η  Λαύρα  κατέχει την πρώτη θέση στην ιστορία και ιεραρχία των μονών του Άθω και ιδρυτής της είναι η σεβασμιώτερη μορφή  μεταξύ των Αγιορειτών, ο άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης. Είναι το πρόσωπο που εισάγει τον κοινοβιακό τρόπο μοναχισμού από τον σπηλαιώδη και έρημητικό μοναχισμό.

Ο ναός ήταν αρχικά αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Με την κοίμηση του Αγίου Αθανασίου τιμάται και πανηγυρίζει στη μνήμη του.

Η αρχική κατασκευή της Μονής  ανάγεται το 963 μ. Χ. Οι αγιογραφίες ανήκουν στον Θεοφάνη τον Κρήτα. Η δεξαμενή του αγιασμού η λεγόμενη και ΄΄φιάλη΄΄ είναι η μεγαλύτερη του αγίου ¨Όρους και είναι τοποθετημένη μπροστά από την κύρια είσοδο του καθολικού. Πλούσιο σκευοφυλάκιο και εικονοφυλάκιο.

Η μονή διαθέτει 17 παρεκκλήσια και 19 εξωκλήσια. Σήμερα αριθμεί περίπου 50 μοναστηριακούς αδελφούς και 300 εξαρτηματικούς. Η βιβλιοθήκη έχει 2116 χειρόγραφα, 20 χιλιάδες έντυπα βιβλία και 100 περίπου ξενόγλωσσα χειρόγραφα. Στην ιστορική διαδρομή της  στη μονή μόνασαν  δεκάδες πνευματικοί άνθρωποι που μετέπειτα υπηρέτησαν την Χριστιανοσύνη από περίοπτη θέση. 27 πατριάρχες, 150 αρχιερείς, 168 ηγούμενοι, 3400 ιερομόναχοι και 14000 μοναχοί.

Ανεκτίμητος θησαυρός της είναι η εικόνα της παναγίας της Κουκουζέλισσας, πατριαρχικοί και αυτοκρατορικοί σάκοι και άγια λείψανα.

Απόγευμα και μετά τον εσπερινό που έχει διάρκεια περίπου μιάμιση ώρα

όλοι μαζί μοναχοί και λαϊκοί γευματίζετε στην τράπεζα με τις υπέροχες αγιογραφίες, πιθανολογείται ότι είναι έργο κάποιου από τους μαθητές του Θεοφάνη Κρήτα.

Νυχτώνει, νύχτωσε και το φεγγάρι  που ξεπροβάλλει μέσα από τα σύννεφα σας καθηλώνει στην ηρεμία του τοπίου. Πήγατε νωρίς για ύπνο, από τις γύρω βουνοπλαγιές κραυγές τσακαλιών όλη την νύχτα.

Ξυπνήσατε κάτω από μια καταρρακτώδη βροχή με δυσκολία φθάσατε στο αρχονταρίκι, πήρατε το δρόμο της επιστροφής για την πρωτεύουσα του Αγίου Όρους τις Καρυές.

Δρόμος δύσκολος, χωμάτινος, γεμάτος νερά από την ξαφνική νεροποντή, συνεχείς γκρεμοί και η αγριεμένη θάλασσα.

Στη διαδρομή σας  θα προσπεράσετε και την Μονή Ιβήρων.

Η Μονή Ιβήρων είναι αφιερωμένη στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος, αριθμεί σήμερα 30 μοναχούς.

Η Μονή ιδρύθηκε προς το τέλος του 10ου αιώνα, από τον άγιο Ιωάννη τον Ίβηρα, μετά την ίδρυση της Μεγίστης Λαύρας και της Μονής Βατοπεδίου. Εδώ είναι εγκατεστημένη η εφέστια εικόνα της παναγίας Πορταϊίτισσας. Δωρίζει τους θησαυρούς για τον αγώνα της Επανάστασης, ενώ στον χώρο της έμεινε και ο Εθνομάρτυρας Γρηγόριος ο Ε΄. Το καθολικό είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

Βρίσκεστε στην πρωτεύουσα Καρυές. Τουλάχιστον από τον 10ο αιώνα είναι πρωτεύουσα του Αγίου Όρους , η παλιά της ονομασία ήταν Μέση.

Μια πρώτη ματιά, μια πρώτη εικόνα του οικισμού  σας μεταφέρει πολλά χρόνια πίσω. Εδώ είναι εγκατεστημένη η ιερά κοινότητα του Αγίου Όρους και η ιερά επιστασία καθώς  και η αντιπροσωπεία των 20 μονών.

Το Άγιο όρος υπάγεται  πολιτικά στο Υπουργείο Εξωτερικών και θρησκευτικά στη δικαιοδοσία του Οικουμενικού πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Όλες οι μονές είναι κοινόβιες, δηλαδή κοινή λειτουργία, προσευχή, σίτιση και εργασία μεταξύ των μοναχών. Υπεύθυνος της μονής είναι ο Ηγούμενος που εκλέγεται ισόβια.

Επισκεφθήτε το Πρωτάτο και προσκυνήστε την εικόνα άξιον εστί, από τις περίφημες εικόνες του Αγίου Όρους.

Πρωτάτο ονομάζεται ο καθεδρικός ναός, ο αρχαιότερος σωζόμενος του Αγίου Όρους, αφιερωμένος  στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Η ανέγερση του ναού στην σημερινή του μορφή έγινε το 962 μ. Χ.  Είναι τρίκλιτη  βασιλική χωρίς τρούλο. Θαυμάζουμε τις πασίγνωστες τοιχογραφίες  του Μανουήλ Πανσέληνου, η αγιογράφηση έγινε τον 14ο αιώνα.

Το τέμπλο είναι μαρμάρινο ( 10ος αιώνας). Η βιβλιοθήκη περιέχει 117 χειρόγραφους κώδικες  μεταξύ αυτών και το πρώτο τυπικό του Αγίου Όρους. Γραμμένο σε δέρμα προβάτου και φέρει την υπογραφή του Ιωάννη Τσιμισκή.

Ξεναγηθήτε στο Σεράϊ στη σκήτη του Αποστόλου Αγίου Ανδρέα, όπου στο εσωτερικό του φυλάσσεται  το σκήνωμα  του.

Απομεσήμερο θα πάρετε το δρόμο της επιστροφής.

Προσπερνάτε την μονή Ξηροποτάμου ένα από τα αρχαιότερα μοναστήρια του Αγίου Όρους , κτισμένο σε  περίβλεπτο θέση  σε ύψος 200 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Η παράδοση θέλει ιδρυτή της μονής την αυτοκράτειρα Πουλχερία που έζησε τον 5ο αιώνα, ενώ σύμφωνα με άλλη πηγή ιδρυτές θεωρούνται οι αυτοκράτορες Κωνσταντίνος Ζ΄ ο πορφυρογέννητος και ο Ρωμανός Α΄ κατά τον 10ο αιώνα. Κτήτορας θεωρείται ο όσιος Παύλος. Το καθολικό τιμά τους Αγίους Τεσσαράκοντα μάρτυρες και το πολυτιμότερο κειμήλιο, τα 2 τεμάχια Τιμίου Ξύλου από τον σταυρό του Χριστού.

Το λεωφορείο σας έφερε  και πάλι στην Δάφνη, με την αναχώρηση του φέρρυ για την Ουρανούπολη η περιπλάνηση σας κοντά στον Θεό και την αμόλυντη ακόμη φύση από τον πολιτισμό πήρε τέλος.

Από την Δάφνη πήρατε το καραβάκι της επιστροφής. Αυτό το Άγιο Όρος είναι άξιο θαυμασμού, εδώ η πνοή του ανέμου ευωδιάζει  λουλούδια και σπαρτά.  Θα συναντήσετε και γνωρίσατε αξιοθαύμαστες μορφές.

Αφήνετε πίσω σας την κοινότητα του Αγίου Όρους όπου άνθρωποι κατόρθωσαν να διαφυλάξουν με θυσίες και κόπο όχι μόνο τις θρησκευτικές παραδόσεις αλλά και το μοναδικό φυσικό περιβάλλον της Χερσονήσου, περιβάλλον που όμοιο του δεν υπάρχει σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.

Αφήνετε πίσω σας μια γαλήνη και ένα άρωμα ορθοδοξίας που ίσως σας βοηθήσει να προσεγγίσετε καλύτερα την Ορθοδοξία

Αφήνετε  πίσω σας το θαυμαστό Άγιο Όρος, τους τρούλους των ναών, τα κωδωνοστάσια και τα κυπαρίσσια των μοναστηριών, τις ιερές ακολουθίες, τις αγρυπνίες, τις νηστείες και τις πνευματικές εργασίες και πήρατε το καραβάκι του γυρισμού.

Τσιαμούρας Νικόλαος

Σύλλογος Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας

ΒΕΡΜΙΟ: ΚΟΡΥΦΗ ΦΟΥΡΚΑ 1551μ

Κυριακή 25 Ιουνίου 2017

 

Κορυφή  Φούρκα  ένα ταξίδι  τόσο  κοντά  από την πόλη της  Βέροιας και  τόσο  μακριά !

Το βουνό  ασκεί  πάνω μας  μια  μυστική  έλξη, ψιθυριστά  μας  γνέφει να  διαβούμε τη ράχη του  και  να  ανεβούμε  στην κορφή του.

Φύγαμε από την Βέροια κάτω από  ένα καταγάλανο ουρανό 7:20 ανεβαίνουμε τις στροφές του δρόμου με κατεύθυνση το χωριό Καστανιά και την Παναγία Σουμελά.

Μετά από εικοσιπέντε λεπτά διαδρομής  μέσα  από αλλεπάλληλες  στροφές και ανηφορικά περάσματα ξεπροβάλλει  μπροστά μας το χωριό Καστανιά

Το χωριό χαμένο στην κυριολεξία σε  δάσος από καστανιές  μας υποδέχεται  με ένα περήφανο ήλιο.

Η μονή  Παναγία  Σουμελά  ή  μονή  Σουμελά. ήταν ένα πασίγνωστο  χριστιανικό μοναστήρι  κοντά στην Τραπεζούντα,  σύμβολο για 16 αιώνες του Ποντιακού Ελληνισμού.

Μέχρι το 1922  υπήρξε ο οδηγός, ο παρηγορητής, ο συμπαραστάτης των  Ποντίων  στην Τουρκία των Οθωμανών,

Το 1951 ο Κρωμναίος οραματιστής Φίλων Κτενίδης έκανε πράξη την επιθυμία όλων των Ποντίων, με τη θεμελίωση της νέας Παναγίας  Σουμελά εδώ στις πλαγιές του Βερμίου.

Το χωριό Καστανιά μας καλωσορίζει ήσυχο και έρημο, δείχνει ακόμη να κοιμάται. Αφήσαμε τα αυτοκίνητα πριν την Παναγία Σουμελά, τώρα ανεβαίνουμε ορειβατούμε σε δασικό ανηφορικό δρόμο. Ο δασικός δρόμος πνιγμένος σε δάσος από καταπράσινες οξιές.

Να΄μαστε  τώρα   με τον σάκο στον ώμο  και τα απαραίτητα.

Μπήκαμε  στη σιωπηλή γοητεία του δάσους.

Το μονοπάτι μας καλωσορίζει  άγριο και ατίθασο με υγρασία αέρινη.

Μια ησυχία πλανιέται τριγύρω και σκεπάζει ανθρώπους και δένδρα  σαν άχρωμη παραμυθένια  ομίχλη.

Τα δένδρα αέρινα, καταπράσινα, παραδίδονται στο απλό αεράκι του πρωινού.

Αγριολούλουδα  μας περιτριγυρίζουν, ένας χρωματιστός  καμβάς  με λογής – λογής  λουλούδια  του βουνού μας καλωσορίζουν .

Το τοπίο ειδυλλιακό  για εμάς,  στις γύρω κοιλάδες όμως  η ζωή   για τα ζώα του δάσους  είναι πολύ σκληρή, ακόμη και τώρα που είναι Καλοκαίρι.

Όλα τα δένδρα και τα κλαδιά φορτωμένα με τα υπέροχα χρώματα της Φύσης. Το βαθύ πράσινο της οξιάς και το δροσερό πράσινο των θάμνων.

Μοιραζόμαστε την ξεχωριστή μυρωδιά της φύσης και γύρω μας να πλημμυρίζουν δεκάδες  χρώματα της αγέρωχης  μάνας γης.

Συνεχίζουμε μέσα σε ένα καταπράσινο δάσος οξιάς με οργιώδη βλάστηση.

Το ξεχασμένο τοπίο  – τώρα – είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό καθώς μικτά δάση βελανιδιάς καστανιάς και ελάτης είναι βυθισμένα στη σιωπή τους.

Ο  ήλιος   μας  κρατά   συντροφιά, ακόμη είναι νωρίς και οι αχτίνες του δεν έχουν εκείνη την κάψα του καλοκαιριού.

Ανηφορίζουμε σε ανηφορικό μονοπάτι, μια παράξενη γοητεία γεμάτη μυστήριο μας τυλίγει, τώρα το τοπίο αγριεύει. Η άγρια ομορφιά του  τοπίου μας ταξιδεύει.

Το δάσος δείχνει να κοιμάται ακόμη να σιωπά, καθώς σκεπάζεται από θεόρατα δένδρα.

Ανεβαίνουμε  ψηλότερα το καλοκαίρι μέσα στο δάσος δροσιστικό. Η πρωινή δροσιά μας  προκαλεί ένα αίσθημα φρεσκάδας.

Βαδίζουμε  σε δασικό δρόμο. άσπρα σύννεφα κυριαρχούν παντού. Η ζέστη καλά κρατεί.

Μετά από πορεία μιας ώρας μέσα από ένα παραμυθένιο δάσος συνεχίζουμε σε δασικό δρόμο, τριγύρω ερημιά, τοπίο χωρίς καθόλου δένδρα  , μόνοι εμείς και η απεραντοσύνη του βουνού.

Από τούτο το σημείο θαυμάζουμε τον κάμπο της Βέροιας και λίγο δεξιότερα τα Πιέρια  Όρη με τα ορεινά χωριά του που φωλιάζουν στους πρόποδες του βουνού.

Πλησιάζουμε προς την κορυφή.

Ο ήλιος μας συντροφεύει καθώς ανηφορίζουμε προς την κορυφή.

Τελευταία ανάβαση και η κορυφή μας καλωσορίζει  γαλήνια.

Θαυμάζουμε   την  ομορφιά  των άλλων βουνοπλαγιών τριγύρω, Ιμπιλί, Μαγούλα , Τσεκούρια , Αγκάθι και στο βάθος το Ξηροβούνι και οι κορυφές Δίδυμες του χιονοδρομικού 3-5 Πηγάδια.

Πήραμε το δρόμο της επιστροφής από άλλη  διαδρομή,  μόνοι εμείς και η απεραντοσύνη του βουνού.

Τώρα τοπίο ολότελα γυμνό, άγονο, σκληρό πετρώδες .

Η επιστροφή μας γίνεται δίπλα από τις τεράστιες ανεμογεννήτριες που γέμισαν όλες τις γύρω βουνοπλαγιές και ασχήμαιναν το τοπίο.

Λίγο πριν ξαναμπούμε στο δάσος  με τις οξιές δροσερή   χλόη  με ξεκούραστο μονοπάτι.

Επιστροφή…..

Ο ήλιος ξεπροβάλλει  ολόκληρος και τυλιγμένος πάνω σε αυτή τη  ΄΄ μαγική φύση΄΄ Τα σπουργίτια και οι σπίνοι και τόσα  άλλα πουλιά μας συντροφεύουν με το γλυκό τραγούδι τους.

Αφήνουμε  πίσω μας το θρόισμα των δένδρων, το σφύριγμα του ανέμου και κατηφορίζουμε τον δασικό δρόμο που μας οδηγεί στα  αυτοκίνητα.

Με το πέταγμα των ξαφνιασμένων πουλιών φθάσαμε στα αυτοκίνητα. Άλλη μια μέρα γεμάτη  ορειβασία  πήρε τέλος με  επιτυχία.

Μετά από κάθε ορειβασία μετά από κάθε εξόρμηση, πάντα έχεις  να μάθεις κάτι καινούριο, να ανακαλύψεις κάτι ιδιαίτερο και να συνειδητοποιήσεις  πόσο μεγάλη ανάγκη και υποχρέωση έχουμε όλοι μας να διατηρήσουμε αυτή την ομορφιά.

Αφήνουμε πίσω μας το βουνό που και σήμερα  μας  χάρισε απλόχερα συγκινήσεις.

Η τσιμεντένια  πόλη μας υποδέχθηκε με ζέστη αφόρητη και όλα τα καφέ πλημμυρισμένα από ανθρώπους.

ΚΑΛΟ  ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ !

Τσιαμούρας Νικόλαος

Σ.Χ.Ο. Βέροιας

34η Β.Ο.Σ. ΣΤΡΑΤOΝΙΚΟ ΟΡΟΣ

34η ΒΟΡΕΙΟΕΛΛΑΔΙΚΗ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

 

34η ΒΟΣ- Η ΜΑΓΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Ήμουν και εγώ εκεί……!

Άφησαν πίσω τους  την αρχαία Μυγδονία, πεζοπορούν τώρα  σε ένα παραμυθένιο μονοπάτι λίγο πιο πάνω από τον Ερέχθιο ποταμό.

Πανέμορφα  δασικά  τοπία  τους  υποδέχονται, μονοπάτια διαφορετικής  δυσκολίας, αιωνόβια δένδρα οξιές και καστανιές.

Έφυγαν από την Βέροια απόγευμα Σαββάτου  κάτω από μια καλοκαιρινή νεροποντή του Ιουνίου φίλοι και μέλη του Συλλόγου, για τον Σταυρό Χαλκιδικής. Διαδρομή Βέροια- Θεσσαλονίκη – λίμνη Βόλβη – Ρεντίνα – Σταυρός.

Μετά   την εθνική οδό, προσπερνάνε την Ρεντίνα που αναφέρεται με το ίδιο όνομα από τον 10ο  αιώνα μ. Χ. ως έδρα επισκοπής. Βρίσκονται τώρα στα στενά της Ρεντίνας ή Μακεδονικά Τέμπη ή κοιλάδα των κλεφτών, ανάμεσα στα όρη του Χολομώντα και των Κερδυλίων λίγο πριν τον Σταυρό, τοπίο καταπράσινο ονειρεμένο.

34η ΒΟΣ ΕΚΚΙΝΗΣΗ ΑΝΑΒΑΣΗΣ

Είναι στην Χαλκιδική. Από τους προϊστορικούς χρόνους και έως την κλασική εποχή στα βόρεια παράλια του Αιγαίου, έως το Βέρμιο και τον Όλυμπο κατοικούσαν θρακικά φύλα, οι Σιθώνιοι συγγενείς με τους Ηδωνούς Θράκες κατοικούσαν στην περιοχή . Τον 8ο π. Χ. αιώνα άποικοι από την Χαλκίδα και την Ερέτρια κατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος των ακτών και ίδρυσαν αποικίες δίνοντας το όνομα Χαλκιδική σε ολόκληρη την Χερσόνησο.

Έφθασαν στον Σταυρό.

Μια πανέμορφη τοποθεσία, η θάλασσα με τις παραλίες της και ακριβώς πάνω από το χωριό ένα βουνό με μια ποικιλία δασών που τους αφήνει άφωνους. Ορειβάτες από όλη την βόρεια Ελλάδα, στήνουν τα αντίσκηνα – ευτυχώς η καλοκαιρία εδώ καλά κρατεί – και μια πρώτη ματιά μια πρώτη γνωριμία στον χώρο της κατασκήνωσης τους αποζημιώνει ευχάριστα. Η νύχτα πέρασε με συναντήσεις ομιλίες και αναμνηστικά, το βραδινό γεύμα λιτό και νόστιμο.

Με το ξημέρωμα το φως της ημέρας αποκαλύπτει μια φύση και μια βλάστηση ονειρεμένη.

Δάση φυλλοβόλα πλατύφυλλα με δρυς, καστανιές, οστρυές, φιλύρες και οξιές. Σε κάποια σημεία δάση αρχέγονα από οξιές, δρυς και αιωνόβιες μεγάλες καστανιές.

Ίταμοι, αριές, δάφνες, πουρνάρια, φιλύκια και κουμαριές. Παραποτάμια δάση, πλατάνια, σκλήθρα, γαύροι, σφενδάμια, ιτιές, πεύκα, φτελιές και φράξοι. Η πανίδα πολύ πλούσια , μπορείς να συναντήσεις λύκους, αγριόγατες και ζαρκάδια. Μην σας φανεί περίεργο αν συναντήσετε αλεπούδες, κουνάβια, σκίουρους, ασβούς, αγριογούρουνα και νυφίτσες.

34η ΒΟΣ- ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΤΗ Φ.Ο.Σ. ΣΤΑΥΡΟΥ & ΤΟΥ ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ

Ο σύλλογος  του Φ.Ο.Σ Σταυρού (Φυσιολατρικός Ορειβατικός Σύλλογος ), μια ΄΄ παρέα ΄΄ ανθρώπων με πολύ μεράκι για το βουνό τους, μεγάλη αγάπη για αυτό που κάνουν και με αστείρευτη διάθεση διοργάνωσαν την 34η Βορειοελλαδική Συνάντηση Ορειβατών.

Με τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923 Έλληνες από το χωριό Κατιρλί της Νικομήδειας απέπλευσαν στην περιοχή εδώ. Αργότερα εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τον Ιντζέ Πανόρμου και την Μάδυτο της Ανατολικής Θράκης. Στα βόρεια του χωριού κατηφορίζει ο Ρήχιος ποταμός , ένα από τα αρχαιότερα ποτάμια. Πηγάζει από την λίμνη Βόλβη και χύνεται στον Στρυμονικό κόλπο. Δημιουργήθηκε πριν χιλιάδες χρόνια, εξ αιτίας  της έντονης σεισμικής  δραστηριότητας στην περιοχή.

Λίγο πιο πέρα από τον Σταυρό ήταν και η Μυγδονία λίμνη που χώριζε την χερσόνησο της Χαλκιδικής από την υπόλοιπη Μακεδονία. Απομεινάρια της λίμνης σήμερα είναι η λίμνη Κορώνεια και η Βόλβη. Η  Μυγδονία  σαν χώρα στα αρχαία χρόνια, εκτεινόταν γύρω από την λίμνη Βόλβη βόρεια της Χαλκιδικής και νότια από την Κρηστωνία και τη Βισαλτία. Οι Μύγδονες, Παιονική φυλή  κατοικούσε στην περιοχή του Κάτω Αξιού, ανάμεσα στον Αξιό και τον Στρυμώνα. Σύμφωνα  με την παράδοση, οι κάτοικοι της ονομαζόταν Μύγδονες, από τον γενάρχη Μύγδονα, γιο του Άρη και της νύμφης Καλλιόπης. Πιθανότατα οι Μύγδονες αποτελούσαν μέρος του βασιλείου των Ηδωνών και ήταν συγγενικό φύλο με αυτούς.

Αριθμούσε περί τις 14 πόλεις και χωριά μεταξύ των οποίων η Απολλωνία πλησίον της Βόλβης, η Αρέθουσα δίπλα στον Ρήχιο ποταμό, Η Θέρμη που αργότερα ονομάστηκε Θεσσαλονίκη και που εξ αυτής πήρε το όνομα ο θερμαϊκός, η Λήτη ή Λιτή , η Σίνδος , η Χαλάστρα κ.α.

Μετά την εγκατάσταση των Μακεδόνων στην περιοχή τους έφυγαν και εγκαταστάθηκαν στη Μικρά Ασία κοντά στον Βιθυνικό Όλυμπο, σε μια περιοχή που ονομάστηκε επίσης Μυγδονία. Ο ευγενής Μύδων σύμφωνα με τον Όμηρο σκοτώνεται από τον Αχιλλέα κατά την διάρκεια του Τρωϊκού πολέμου. Ο Ηρόδοτος περιγράφοντας την εκστρατεία του Ξέρξη εναντίον της Ελλάδος το 480 π. Χ. αναφέρει ότι το περσικό ναυτικό μπήκε στον Θερμαϊκό κόλπο, πηγαίνοντας κοντά στις ακτές της Μυγδονίας.

Ξημερώνει, ξημέρωσε και το καταπράσινο βουνό τους περιμένει να  το διαβούν και να γνωρίσουν τις ομορφιές του.

Η διαδρομή της  πεζοπορίας  Σταυρός – Παλιοχώρα – Καρακόπετρα – Τσάκαλος – Αγνάντι – Σταυρός, διάρκειας 3+30 ωρών και απόσταση 10 χιλιόμετρα.

Ορειβατούν τώρα σε ένα πυκνό καταπράσινο δάσος – αδιαπέραστο από την πυκνή βλάστηση  –  τα ορειβατικά σημάδια και οι χαρούμενες φωνές των ορειβατών τους καθοδηγούν στα μονοπάτια που είναι μικρής δυσκολίας.

Η 34η Β.Ο.Σ. στον Σταυρό Χαλκιδικής πήρε τέλος με επιτυχία, συγχαρητήρια σε όλους .

H επιστροφή έγινε απομεσήμερο στην πόλη της Βέροιας,

 

Για τον Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας

Τσιαμούρας Νικόλαος

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ 2ης ΑΝΑΡΡΙΧΗΤΙΚΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ

Οι ημέρες της 2ης Αναρριχητική Συνάντησης Βέροιας πλησιάζουν και το βίντεο της διοργάνωσης είναι έτοιμο!!!

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί 21~23 Ιουλίου 2017 στο αναρριχητικό πεδίο Αλιάκμωνα «Νίκος Πιτούλιας». Περισσότερες πληροφορίες στο facebook.com/sxoverias

ΟΛΥΜΠΟΣ: ΚΟΡΥΦΗ ΣΚΟΥΡΤΑ 2485μ

Κυριακή 4 Ιουνίου 2017

Η ιστορία στάθηκε πολυτάραχη στον Όλυμπο.

ΣΧΟΒ ΟΛΥΜΠΟΣ ΣΚΟΥΡΤΑ 04ΙΟΥΝ2017

Πέρα από ιερό προσκύνημα, αποτέλεσε πεδίο μαχών για τον έλεγχο της πρόσβασης από τη Θεσσαλία στην Μακεδονία από τα αρχαία χρόνια. Υπήρξε κρησφύγετο και ορμητήριο διάσημων κλεφτών και αρματολών στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Οι Τούρκοι αποκαλούσαν το βoυνό “semavatevi” που σημαίνει ουράνια (δηλαδή θεϊκή κατοικία).΄

Ανακηρύχθηκε εθνικός δρυμός από το 1938.

Στους πρόποδες του Ολύμπου το Δίον, υπήρξε η ιερή πόλη των Αρχαίων Μακεδόνων, αφιερωμένη στο Δία και στους δώδεκα θεούς. Από τον 5ο π.Χ. έως και τον 5ο μ.Χ. αιώνα, γνώρισε ημέρες ακμής και δόξας.

Η Πίμπλεια και τα Λείβηθρα, σχετίζονται με τον μύθο του Ορφέα και τα ορφικά μυστήρια. Ορφέας γιος του Απόλλωνα και της Μούσας Καλλιόπης

Αφήσαμε πίσω μας το Λιτόχωρο και συνεχίζουμε για Πριόνια, ανεβαίνουμε τις στροφές του δρόμου που οδηγεί στον Όλυμπο.

Στο 14ο χιλιόμετρο της διαδρομής Λιτόχωρου – Πριόνια, στα δεξιά μας ανηφορίζει ο στενός δασικός δρόμος.

Η τοποθεσία ονομάζεται ΄΄Γκορτσιά΄΄. Μας υποδέχονται γαυγίσματα σκυλιών και μυρωδιές από μουλάρια, υπάρχει σταθμός ανεφοδιασμού των καταφυγίων του Ολύμπου. Βρισκόμαστε στο καλοκαίρι αλλά με τις συνεχείς βροχές του Ιουνίου ο καιρός είναι κρύος ακόμη. Έτσι και σήμερα η μέρα είναι δροσιστική και συννεφιασμένη.

Στην ορειβατική μας παρέα. ο Γιώργος και ο Χρήστος, οι πιο νέοι ορειβάτες της συντροφιάς, που τα πήγαν πάρα πολύ καλά. Ορειβάτησαν μέχρι και το καταφύγιο της Πετρόστρουγκας.

ΣΧΟΒ ΟΛΥΜΠΟΣ ΣΚΟΥΡΤΑ 04ΙΟΥΝ2017 (1)

Με το τραγούδι του κούκου πήραμε το μονοπάτι τυλιγμένο σε πυκνό δάσος οξιάς. Βρισκόμαστε στον Όλυμπο, η ορεινή κορμοστασιά του απλώνεται επιβλητικά σχεδόν σε όλο το μήκος της ανατολικής ακτής των Πιερίων και μοιραία καθορίζει την γεωγραφική προσωπικότητα της περιοχής. Πρώτοι κάτοικοι θεωρούνται οι Πελασγοί. οι Αίμονες και οι Λέλεγες. Γύρω στο 2200 π.Χ. εμφανίστηκαν τα πρώτα ελληνικά φύλλα.

Από τα πιο δασωμένα ελληνικά βουνά ο Όλυμπος και αυτό εύκολα το αντιλαμβάνεσαι όταν αρχίσεις να περιπλανιέσαι στις σκιερές κατάφυτες πλαγιές του. Στους πρόποδες κυριαρχούν κουμαριές, πουρνάρια , ρείκια, κέδροι. Ψηλότερα κωνοφόρα και τα μεγάλα φυλλοβόλα, επικρατέστερο η οξιά που σχηματίζει μικρά δάση σε χαράδρες και κλειστές κοιλάδες. Μεγάλη ποικιλία πεταλούδων για τις οποίες φημίζεται ο Όλυμπος.

Σημάδια πορείας κόκκινα υπάρχουν τόσο στα δένδρα, στις πέτρες και σε πεσμένους κορμούς. Οδοιπορούμε τώρα σε δροσερό ανηφορικό μονοπάτι μια παρέα μια συντροφιά φίλοι και μέλη του Συλλόγου.

Ανεβαίνοντας καταπράσινος και γεμάτος πινελιές από λογής – λογής αγριολούλουδα παρότι μπήκαμε στο Καλοκαίρι.

Στο δάσος φωλιάζουν αγριογούρουνα, τσακάλια, αγριόγατες, αγριοκάτσικα, ζαρκάδια, νυφίτσες, σκίουροι, φιδαετοί και ορεινές πέρδικες. Οι λαγοί και οι αλεπούδες καλύπτουν όλες τις υψομετρικές ζώνες. Λιγοστοί λύκοι εμφανίζονται κατά καιρούς.

Στην αρχαιότητα υπήρχαν λιοντάρια, ενώ μέχρι τον 16ο αιώνα εύρισκαν καταφύγιο αρκούδες.

Καταγράφηκαν 32 είδη θηλαστικών, 104 είδη πτηνών καθώς και 18 ερπετά και αμφίβια.

Ανηφορίζουμε το μονοπάτι με Β.Δ. κατεύθυνση, φθάσαμε σε ένα χαρακτηριστικό σημείο της διαδρομής που ονομάζεται ΄΄ Μπάρμπα΄΄ 1475 μέτρα υψόμετρο.

Επίπονη ανηφόρα και συνεχίζουμε για την πρώτη στάση στη θέση ΄΄ Κόκα΄΄ (1710 μ.) με απεριόριστη θέα στις απέναντι κορυφές του Ολύμπου.

Συνεχίζουμε δυτικά ανάμεσα από δάσος οξιάς και έλατου προς τη θέση ΄΄Στραγγό΄΄, 1900 υψόμετρο.

Για αρκετή ώρα διασχίζουμε ένα πυκνό δάσος οξιάς και αφού ανηφορίζουμε αρκετά φθάνουμε σε μια ράχη, καταλήγουμε σε μια τσιμεντένια δεξαμενή νερού, περάσαμε τη θέση ΄΄Στραγγό΄΄ και συνεχίζουμε στο μονοπάτι που κατευθύνεται προς την Πετρόστουγκα.

Αριστερά το μονοπάτι και μετά από 10 λεπτά πορείας, οδηγεί στην σπηλιά όπου έζησε για χρόνια ο μεγάλος ζωγράφος του Ολύμπου, Βασίλειος Ιθακήσιος. ( 1879 – 1977 ).

Γεννήθηκε στο χωριό Ακρωτήρι της Μυτιλήνης στις 11 Μαρτίου του 1879. Το επώνυμο του ήταν Γεωργανάς.

Είχε ιδιαίτερη προτίμηση στην φύση και την Μυθολογία. Ήθελε να ζήσει κοντά στη φύση, να τη χαρεί, να τη ζωγραφίσει. Το 1928 θα ανεβεί με τον Κάκαλο στον Όλυμπο φθάνοντας στη σπηλιά που θα ονομάσει ΄΄ Άσυλο των Μουσών΄΄ και θα περάσει πολλά Καλοκαίρια από το 1928 έως το 1940, ζωγραφίζοντας πάνω από 500 πίνακες με διαφορετικές όψεις του Ολύμπου.

Δεξιά το μονοπάτι οδηγεί στην Πετρόστρουγκα. Πήραμε πορεία δεξιά.

Επίπονη ανηφόρα – για γερά πόδια και δυνατές αναπνοές – , δάσος από πεύκα μας καλωσορίζει. Ανάμεσα σε δάσος μαύρης πεύκης συνεχίζουμε την δύσκολη ανάβαση. Ο αέρας αλλάζει θερμοκρασία γίνεται ψυχρότερος, κρυστάλλινος, βουνίσιος, γεμίζει μυρωδιές.

Τώρα τα σημάδια δεν είναι πυκνά μας δυσκολεύουν αλλά εμείς απτόητοι συνεχίζουμε.

Αφήσαμε το καταφύγιο της Πετρόστουγκας και συνεχίζουμε την ανάβαση. Ανάσες ξεκούρασης στο καταφύγιο της Πετρόστουγκας.

Από εδώ και πέρα αρχίζει η αλπική ζώνη.

Η επίδραση της βροχής και του ανέμου σε συνδυασμό με τις συχνές βίαιες δυνάμεις της φύσης σμίλευσαν τη σημερινή μορφή του βουνού που υψώνεται σαν γιγάντιος πύργος στην βόρεια Θεσσαλία.

Πριν 1.000.000 χρόνια οι παγετώνες κάλυψαν τον Όλυμπο και δημιούργησαν τα πλατώματα και τα κοιλώματα του βουνού.

Οι 12 θεοί κατοικούν στα φαράγγια, οι πτυχές του Ολύμπου που αποκαλεί ο Όμηρος.

Στις 2 Αυγούστου 1913 κατακτήθηκε η απάτητη – μέχρι εκείνη τη στιγμή – κορυφή του Ολύμπου ο Μύτικας 2918μ., ο Χρήστος Κάκαλος έγραψε τη δική του ιστορία μαζί με δυο Ελβετούς ορειβάτες. Στη συνέχεια και μέχρι το θάνατο του το 1976, θα γίνει ο επίσημος οδηγός του Ολύμπου.

Η βλάστηση σιγά –σιγά αραιώνει και μπαίνουμε στην αλπική ζώνη του Ολύμπου..Τώρα τοπίο γυμνό από δένδρα μόνο χαμηλή βλάστηση και έδαφος σκληρό και πετρώδες.

Το πιο δύσκολο σημείο της ανάβασης το οροπέδιο αυτό πριν την κορυφή Σκούρτα.

Με ένα ήλιο χλωμό να μας συνοδεύει ορειβατούμε και ανεβαίνουμε την πλαγιά πριν μας οδηγήσει στην κορυφή της Σκούρτας σε υψόμετρο 2485 μέτρα.

ΣΧΟΒ ΟΛΥΜΠΟΣ ΣΚΟΥΡΤΑ 04ΙΟΥΝ2017 (2)

Φθάσαμε στην κορυφή με ένα παγωμένο αεράκι να μας υποδέχεται ,φορέσαμε κάτι ζεστό πάνω μας και αφηνόμαστε στην ομορφιά των ψηλών κορφών τριγύρω. Αφεθήκαμε στην μυστηριακή ησυχία της κορυφής και τον ορεινό όγκο των πανύψηλων κορυφών τριγύρω που φαντάζουν απόκοσμα από την ομίχλη που ολοένα τυλίγει τα πάντα.

Η ομίχλη δεν μας αφήνει και πολλά περιθώρια να χαρούμε την ομορφιά και την απεραντοσύνη των κορφών του Ολύμπου και την παραλία της Πιερίας.

Μόλις πέρασε δίπλα μας μια ομάδα ορειβατών από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Πήραμε το δρόμο της επιστροφής από την ίδια διαδρομή, τώρα τοπίο γυμνό πέτρα και χλόη και ένα δροσερό αεράκι να μας αφήνει απαλά στο μονοπάτι της κατάβασης.

Μετά από μια 8ωρη επίπονη πορεία γεμάτη αντιθέσεις , με αναβάσεις και καταβάσεις κάτω από ένα συννεφιασμένο ουρανό φθάσαμε στα αυτοκίνητα.

Συγχαρητήρια σε όλους εμάς!

Για τον Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας

Τσιαμούρας Νικόλαος