ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΑΝΑΒΑΣΕΩΝ 2017

Την προσεχή Τετάρτη 26 Απριλίου 2017, θα πραγματοποιηθεί ανοιχτή συγκέντρωση για όλα τα μέλη και τους φίλους του συλλόγου, με σκοπό την κατάρτηση προγράμματος αναβάσεων και συζήτηση.

Η συνάντηση θα γίνει στα γραφεία του Συλλόγου στα Ασώματα (Δημοτικό Κατάστημα Ασωμάτων) και ώρα 20:30-21:30.

Θα συγκεντρωθεί η νέα Τεχνική Επιτροπή Ορειβασίας (Τ.Ε.Ο.) με σκοπό να γνωριστούμε τα νέα μέλη μεταξύ μας και να θέσουμε τους στόχους της επόμενης περιόδου. Επίσης, είναι μία καλή ευκαιρία για τους νέους ενδιαφερόμενους ορειβάτες να έρθουν σε επαφή με τον ΣΧΟΒ.

Ευπρόσδεκτοι άπαντες!!!

Δείτε στον σχετικό χάρτη την τοποθεσία των γραφείων μας:

Τα γραφεία του ΣΧΟΒ στο κοινοτικό κατάστημα Ασωμάτων

ΜΠΟΥΡΙΝΟΣ: ΚΟΡΥΦΗ 1868μ

ΜΠΟΥΡΙΝΟΣ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017 ΣΧΟΒ

Σάββατο 22 Απριλίου 2017

Ο Μπούρινος (ή Βούρινος) είναι το νοτιότερο βουνό σε μια οροσειρά που περιλαμβάνει τα όρη, Περιστέρι, Βαρνούντας, Βίτσι, Σινιάτσικο και Βέλλια.

Η βόρεια και ανατολική πλευρά του ανήκει στο νομό Κοζάνης, ενώ η νοτιοδυτική στο νομό Γρεβενών. Παρέμεινε πολλά χρόνια άγνωστο στο ευρύ κοινό, φυσιολάτρες και λίγοι ντόπιοι γνώριζαν το βουνό και το επισκεπτόταν τακτικά, ενώ οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής το επισκέπτονται μια φορά το χρόνο, στις 26 και 27 Ιουλίου, στο πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονα, που γιορτάζει το ομώνυμο εκκλησάκι δίπλα στο ορειβατικό καταφύγιο. Πήραμε το μονοπάτι, χρώματα παντού από αγριολούλουδα μας σαγηνεύουν με το μεθυστικό τους άρωμα, μας ταξιδεύουν…

Φύγαμε στις 07:30πμ φίλοι ορειβάτες από την Βέροια με κατεύθυνση Σιάτιστα, μετά από διαδρομή μιας ώρας περίπου με το αυτοκίνητο πλησιάζουμε στο ορειβατικό καταφύγιο της Σιάτιστας. Για να φθάσουμε εδώ στρίψαμε αριστερά από την εθνική οδό προς το χωριό Παλιόκαστρο και αμέσως μετά πάλι αριστερά, πήραμε το δασικό χωματόδρομο που σε 12χλμ.σε οδηγεί στο καταφύγιο. Είναι ένα πολύ όμορφο καταφύγιο πρόσφατα ανακαινισμένο, στη θέση «Τσάμια» (πεύκα) σε υψόμετρο 1.400μ, βόρεια της κοιλάδας του Μεσιανού νερού. Κτισμένο στο φρύδι ενός γκρεμού και σε περιοχή κατάφυτη με δάση από έλατα και πεύκα και καταπληκτική θέα προς την κοιλάδα του Μεσιανού νερού .

Ένας παράδεισος από βότανα μας περιμένει, αγαπημένος τόπος εξερεύνησης για τους βοτανολόγους και ορειβασίας για μας τους ορειβάτες. Ελαφρά ντυμένοι και με το σάκο στον ώμο η πορεία αρχίζει. Πήραμε τον δασικό χωματόδρομο οδοιπορούμε κάτω από έναν καυτό ήλιο. Χρώματα παντού από αγριολούλουδα, κίτρινα, μώβ, άσπρα, μπλέ, λιλά, μας σαγηνεύουν με το μεθυστικό τους άρωμα, μας ταξιδεύουν. Η καλύτερη εποχή για να θαυμάσουμε την ομορφιά των λουλουδιασμένων πλαγιών είναι τον Μάιο και οι αρχές Ιουνίου.

Το μεγαλύτερο μέρος του βουνού καλύπτεται από θαμνώδεις εκτάσεις, πραγματικό καταφύγιο για την άγρια πανίδα. Ο Γάλλος περιηγητής των αρχών του 19ου αιώνα Φρ. Πουκεβίλ στο βιβλίο του “ταξίδι στην δυτική Μακεδονία” έγραφε: “Οι κοιλάδες του είναι όλο λιβάδια, είναι γεμάτες ελάφια και ζαρκάδια, από κυνήγι για πολλά είδη και κόκκινες βουνίσιες πέρδικες (πετροπέρδικες) με ξεχωριστή νοστιμιά. Ελάφια και ζαρκάδια σήμερα δεν υπάρχουν, ούτε αγριογούρουνα και αρκούδες. Μόνον λύκοι, αλεπούδες, λαγοί και αυτοί σπανίζουν τα τελευταία χρόνια. Ακούσαμε και είδαμε αρκετά πουλιά”. Εκείνο το οποίο χαρακτηρίζει τον Μπούρινο και τον έχει κάνει γνωστό στους βοτανολόγους της Ευρώπης, είναι η ποώδης βλάστηση του και ειδικά τα αγριολούλουδα, πολλά από τα οποία είναι σπάνια και μοναδικά στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Δύο–τρία είδη αγριολούλουδων του Μπούρινου είναι μοναδικά σε ολόκληρο τον κόσμο. Έχουν καταγραφεί περισσότερα από 550 είδη ποωδών στις πλαγιές του, από τα πιο αξιόλογα είναι το άλυσσο του Χέλδραϊχ, η εσπερίδα του Ρέχιγκερ, το όνοσμο το κομψότατο, η βιόλα του Μπούρινου και η ίριδα του Μπούρινου. Πολλά έχουν ονόματα των βοτανολόγων που τα διέκριναν πρώτοι ως ξεχωριστά είδη στις περιηγήσεις τους στον Μπούρινο. Η μοναδικότητα αυτή και η σπανιότητα της χλωρίδας καθιστούν το βουνό αληθινό βοτανολογικό παράδεισο. Από τις εκτάσεις του όρους ιδιαίτερα σημαντική θεωρείται η κοιλάδα του Μεσιανού νερού που έχει ενταχθεί στο δίκτυο NATURA 2000 έτσι ώστε να προστατεύεται από δραστηριότητες όπως το κυνήγι και η βόσκηση, που θα αλλοίωναν ίσως τον πλούτο της χλωρίδας της.

Στην ιστορία του βουνού και της περιοχής δυο σημεία παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον: Τον 4ο αιώνα π.Χ. η αρχαία πόλη Αιανή ,από τις μεγαλύτερες πόλεις της Μακεδονικής επαρχίας Ελίμειας, κτισμένη στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του Μπούρινου και η εξέγερση του 1878 .Η Τουρκοκρατούμενη ακόμη Δυτική Μακεδονία εξεγέρθηκε διαμαρτυρόμενη κατά των Μεγάλων δυνάμεων, οι οποίες με τη συνθήκη του Αγίου Στεφάνου παραχωρούσαν μεγάλο μέρος της Μακεδονίας στην Βουλγαρία. Στον Μπούρινο και μάλιστα στο ομώνυμο χωριό που υπήρχε τότε, βόρεια του χωριού Χρώμιο και νότια της κορυφής ,συγκεντρώθηκαν 500 επαναστάτες με αρχηγό τον Ιωσήφ Λιάτη και πρόεδρο της “προσωρινής κυβερνήσεως της επαρχίας Ελίμειας” τον Κοζανίτη Ιωάννη Γκοβεδάρο.

Το μονοπάτι ανηφορικό, δύσκολο, οι ανάσες βαριές. Βρισκόμαστε στην κορυφογραμμή, τοπίο γυμνό από δένδρα, μόνο χλόη και αγριολούλουδα και το τραγούδι του κούκου να μας ακολουθεί. Οδοιπορούμε και συνεχίζουμε προς την κορυφή, μια φυσική ομορφιά μας υποδέχεται με άγρια χαρακτηριστικά, χλόη με θάμνους και κοφτούς γκρίζους και απότομους βράχους. Πολύχρωμες πεταλούδες μας ακολουθούν σε όλη την διάρκεια της πορείας. Ένα αεράκι δροσιστικό μας ξεκουράζει ευχάριστα από τη ζέστη της ημέρας. Οι στιγμές και ώρες περνούν ,για μια άλλη φορά το βουνό κυρίαρχος αυτού του παιχνιδιού, σε προκαλεί να το ανέβεις όχι για να νοιώσεις ότι είσαι πιο δυνατός από αυτό αλλά να ταυτιστείς μαζί του.

ΜΠΟΥΡΙΝΟΣ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017 ΣΧΟΒ

Μετά από μια δύσκολη πορεία 2 ωρών με ένα συννεφιασμένο ήλιο να μας ακολουθεί φθάσαμε στην κορυφή.

Η θέα από εδώ είναι απεριόριστη . Βλέπεις όλο το νομό Γρεβενών και την ανατολική πλευρά της οροσειράς της Πίνδου, από τον Γράμμο τον Σμόλικα και την Βασιλίτσα. Μπροστά μας η τεχνητή λίμνη του Πολύφυτου και πίσω της τα Πιέρια, ο Τίταρος και ο Όλυμπος να συμπληρώνουν το σκηνικό.

Μαζί μας και δυο ορειβάτες από την Σιάτιστα ο Τάκης και ο Λάζαρος.

Μένουμε αρκετή ώρα και απολαμβάνουμε την ομορφιά της φύσης γύρω μας.

H επιστροφή από άλλη διαδρομή αλλά ίδιος προορισμός, τώρα μονοπάτι κατηφορικό.

Σε όλη την διαδρομή της κατάβασης σύννεφα μας ακολουθούν και μας δροσίζουν ευχάριστα .Εμείς συνεχίζουμε την κατάβαση, τώρα τοπίο γυμνό πέτρες και χλόη. Μια πανέμορφη σαύρα στα χρώματα του πράσινου μας κοιτά αγέρωχα και φεύγει ενοχλημένη από το δικό μας θόρυβο.

Μια παρά δέκα δροσιζόμαστε με τρεχούμενο παγωμένο νερό από μια παρακείμενη πηγή και παίρνουμε δυνάμεις για την επιστροφή. Απομεσήμερο η πόλη της Βέροιας μας υποδέχεται με τις καφετέριες γεμάτες κόσμο .

Αργά το απόγευμα μια γλυκιά κούραση διαπερνά όλο το κορμί, στο νου και στην καρδιά έμεινε η άγρια αλλόκοτη και μαγευτική ομορφιά του όρους Μπούρινου, αυτή η Ελλάδα που ανακαλύπτουμε με τρόπο τόσο λιτό και απόλυτο μας διασώζει από την καθημερινότητα της πόλης.

Τσιαμούρας Νικόλαος

Σύλλογος Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας

ΟΛΥΜΠΟΣ: ΧΕΙΜΕΡΙΝΗ ΑΝΑΒΑΣΗ ΣΚΟΛΙΟ 2912μ

ΟΛΥΜΠΟΣ ΣΚΟΛΙΟ ΣΧΟΒ 2017

Το Σαββατοκύριακο 08 & 09 Απριλίου 2017, τρία μέλη του ΣΧΟ Βέροιας πραγματοποίησαν ανάβαση με ορειβατικά σκι στην κορυφή Σκολιό 2912μ του Ολύμπου.

Η ανάβαση πραγματοποιήθηκε στα πλάισια της Σχολής Ορειβατικού ΣΚΙ που διοργάνωσε ο ΣΕΟ Θεσσαλονίκης και υποστήριξε ο ΣΧΟ Βέροιας.

Η διαδρομή ξεκίνησε από το ΚΕΟΑΧ (Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ορεινού Αγώνα Χιονοδρόμων) στις Βρυσοπούλες και έφτασε στην 2η υψηλότερη κορυφή του Ολύμπου Σκολιό (2912μ). Η κατάβαση στις φανταστικές πλαγιές του Ολύμπου, έγινε σε ιδανικές καιρικές συνθήκες, με μπόλικο χιόνι και ήλιο, κλείνοντας με τον ωραιότερο τρόπο τον κύκλο των μαθημάτων.

ΣΧΟΛΗ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΥ ΣΚΙ 2017

Τα μέλη μας αποφοίτησαν επιτυχώς, αποκομίζοντας πολύτιμες εμπειρίες και γνώση για να απολαμβάνουμε το ορειβατικό σκι με τη μέγιστη ασφάλεια. Να τονίσουμε πως τα Ελληνικά Βουνά αποτελούν ιδανικό προορισμό για ορειβατικό σκι και είναι μία εμπειρία που πρέπει να δοκιμάσουν όλοι οι λάτρεις των βουνών!!!

Συγχαρητήρια σε όλους τους απόφοιτους της σχολής, καθώς και στους εκπαιδευτές τους για την άψογη διεξαγωγή των μαθημάτων!

Απολαύστε το σχετικό βίντεο που τράβηξε ο Θωμάς Χατζηγεωργίου και μοντάρισε ο Διαμαντής Γιαννουλάκης:

ΠΑΪΚΟ: ΓΚΟΛΑ ΤΣΟΥΚΑ 1657μ

 

ΣΧΟΒ ΟΡΟΣ ΠΑΪΚΟ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017

Κυριακή 9 Απριλίου 2017

Η νεκρή φύση και ο ανοιξιάτικος καιρός με τους απίθανους χρωματικούς συνδυασμούς μας δημιουργούν παραμυθένια διάθεση. Φύση μυστηριακή, ειδυλλιακή, πλανεύτρα. Ορειβατούμε ανάμεσα στις πλαγιές και νοιώθουμε το φτερούγισμα της ψυχή μας στην αναπάντεχη συνάντηση με την ελευθερία.

Άνοιξα το παράθυρο μαζί με τον δροσερό ανοιξιάτικο αέρα το τραγούδι του αηδονιού γεμίζει τον χώρο τριγύρω.

Ξημερώνει……….

Η πόλη της Βέροιας ξεδιπλώνεται νωχελικά κάτω από τα πόδια μου καθώς αγναντεύω από το μπαλκόνι το ξημέρωμα της μέρας, νωρίς ακόμη και κάνει κρύο.

Φύγαμε στις 7 το πρωί, περάσαμε τον Σταυρό και τον κάμπο της Αλεξάνδρειας (παλιότερα μια τεράστια λίμνη). Αποξηράνθηκε την δεκαετία του 1930.

Τα μυστικά του βάλτου της Πηνελόπης Δέλτα αποτυπώνουν τις όψεις του αιματηρού μακεδονικού αγώνα. Το διάστημα 1904 – 1908 η λίμνη αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα πεδία του Ελληνοβουλγαρικού ανταγωνισμού.

Λίγο χαμηλότερα η αρχαία Πέλλα. Κτίσθηκε από τον Αρχέλαο Α΄ (413-399). Αναφέρεται πρώτη φορά από τον Ηρόδοτο, η Πέλλα όταν έγινε πρωτεύουσα ήταν μια παραθαλάσσια πόλη, Εδώ έζησαν τις τελευταίες τους μέρες ο Αθηναίος τραγικός Αγάθων και ο Ευριπίδης.

Παρέμεινε πρωτεύουσα μέχρι την κατάλυση του μακεδονικού κράτους από τους Ρωμαίους, οι οποίοι την λεηλάτησαν και μετέφεραν τους θησαυρούς της στη Ρώμη. Στο τέλος του 1ου π.Χ. αιώνα έπεσε σε παρακμή.

Περάσαμε την γέφυρα που οδηγεί στην πόλη των Γιαννιτσών και τον ποταμό Λουδία. Ο Λουδίας ή Λυδίας κοινώς Μαυρονέρι επί Τουρκοκρατίας καρά Ασμάκ, πηγάζει από τα όρη Βέρμιο και Βόρα. Τα νερά του διασχίζουν την πεδιάδα των Γιαννιτσών και καταλήγουν στον Θερμαϊκό κόλπο.

Λίγο ψηλότερα φάνηκε η πόλη των Γιαννιτσών, η πόλη του κάμπου όπως θέλει να ονομάζεται τα τελευταία χρόνια.

Κτισμένη στις παρυφές του Πάϊκου και τον κάμπο των Γιαννιτσών σε υψόμετρο 40 μ. η πόλη με την πλούσια ιστορία μας υποδέχεται ήσυχη χωρίς ιδιαίτερη κίνηση. Η περιοχή κατοικήθηκε από τη νεολιθική εποχή ( τέλη 7ης χιλιετίας).

Τα Γιαννιτσά ή Γενιττζέ Βαρδάρ ήταν το ιερό κέντρο των Γιουρούκηδων που έφερε στη Μακεδονία το 1385 ο Τούρκος στρατηλάτης Αχμέτ Εβρέν.

Πρωτεύουσα του ομώνυμου καζά, ( ο καζάς είναι μικρή διοικητική και δικαστική περιφέρεια) που την προτιμούσαν για την παραμονή τους οι τουρκικές αρχές.

Κατά την Τουρκοκρατία, η πόλη έγινε πνευματικό, θρησκευτικό και πολιτιστικό κέντρο των Βαλκανίων.

Ο Γαζή Αχμέτ Εβρενός γεννήθηκε στο Παλιόκαστρο (σημερινό Μπαλίκεσιρ) της Τουρκίας το 1288. Τουρκομάνος στην καταγωγή. Αρχικά η οικογένεια του υπηρετούσε τους Βυζαντινούς μεταξύ 1302- 1361. Μετά την κατάκτηση της περιοχής από τον Ορχάν Γαζή

( Γαζής = νικητής), η οικογένεια του εξωμότησε και άρχισε να υπηρετεί τους Οθωμανούς.

Μαζί με τον Σουλεϊμάν πασά τον γιο του Ορχάν Γαζή κατέκτησαν τη Θράκη , τη Μακεδονία, τη Ρούμελη και τα Βαλκάνια. Οι υπηρεσίες του αμείφθηκαν με πλούσιες δωρεές, κυρίως με αχανή κτήματα στη Μακεδονία και στη Βουλγαρία.

Πέθανε στις 17 Νοεμβρίου 1417 στα Γιαννιτσά σε ηλικία 129 ετών. Ετάφη στο μαυσωλείο Γαζή Εβρενός.

Το 2006 κατά τη διάρκεια εργασιών αναστήλωσης βρέθηκε ανθρώπινος σκελετός που εικάζεται ότι ανήκει στον Οθωμανό στρατηλάτη.

Υπήρξε το επίκεντρο του Μακεδονικού αγώνα στις αρχές του 20ου αιώνα.

20 Οκτωβρίου 1912 η πιο φονική μάχη των βαλκανικών πολέμων και ίσως η πιο σημαντική έγινε εδώ στην πεδιάδα των Γιαννιτσών.

Στις 14 Σεπτεμβρίου 1944 οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους εκτέλεσαν 112 πολίτες, ανάμεσα στους εκτελεσθέντες που υπέστησαν φρικτά βασανιστήρια πριν εκτελεσθούν ήταν και ο δήμαρχος Θωμάς Μαγκριώτης.

Φθάσαμε στο Ελευθεροχώρι χτισμένο στους πρόποδες του Πάϊκου.

Αναγνωρίσθηκε σε μαρτυρικό χωριό τώρα τελευταία στις 17 Αυγούστου 2009, κατά την γερμανική κατοχή στις 23 Αυγούστου 1944, οι Γερμανοί εκτέλεσαν 19 χωριανούς ανάμεσα τους και δυο βρέφη.

Από τα πιο δασωμένα βουνά της Ελλάδος και αυτό εύκολα το αντιλαμβάνεσαι όταν περιπλανηθείς στις κατάφυτες πλαγιές του. Τώρα μπροστά μας ξεπροβάλλει περήφανα ο ορεινός όγκος του βουνού. Στο βουνό υπάρχουν 4.500 στρέμματα καστανιές, τα 2.500 είναι καλλιεργήσιμα.

ΣΧΟΒ ΟΡΟΣ ΠΑΪΚΟ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017

Οξιές, πεύκα, δρυς, κέδροι, ιτιές, λεύκες και σημύδες. Αραιότερα συναντώνται πλατάνια και μηλιές.

Πλούσιο σε φτέρες και μεγάλη ποικιλία μανιταριών. Στο βουνό καταμετρήθηκαν 57 διαφορετικά είδη πεταλούδας. Ξεχωριστή θέση στην πανίδα του βουνού είναι το αγριογούρουνο που συναντάται σε όλο το Πάϊκο, ακόμη ζουν σε μικρούς αριθμούς ελάφια , ζαρκάδια, αλεπούδες και λύκοι.

Άφθονα ποτάμια και ρέματα κυλούν όλο το χρόνο και δίνουν ζωή στην περιφέρεια και στα γύρω χωριά.

Πέρα μπροστά μας απλώνεται η απεραντοσύνη του βουνού.

Αφήνουμε τα αυτοκίνητα, πήραμε το δασικό δρόμο σε λίγο χανόμαστε στο μονοπάτι.

Μπήκαμε στο δάσος. Κάθε ίχνος ανθρώπινου πολιτισμού σταματά εδώ. Το βουτηγμένο στην καταχνιά δάσος, με τη μοναξιά και την ησυχία των δένδρων μας έχει συνεπάρει, η δροσιά του πρωινού μας ταξιδεύει……!

Ανεβαίνουμε ψηλότερα η υγρασία σιγά- σιγά διαλύεται το κρύο όμως παραμένει. Ο χλωμός ανοιξιάτικος ήλιος βγήκε πίσω από τις βουνοπλαγιές και ένα παγωμένο βοριαδάκι μας τρυπάει τα κόκαλα.

Ορειβατούμε σε πυκνό δάσος οξιάς, στα δεξιά μας το μονοπάτι ανηφορίζει μέσα από δασωμένη πλαγιά. Ανεβαίνουμε χαμηλή χλόη και πυκνή βλάστηση μας ταλαιπωρούν για λίγο διάστημα, φθάσαμε σε ξέφωτο. Τώρα η διαδρομή γίνεται συναρπαστική.

Μας υποδέχεται μια ομορφιά παραμυθένια, τρεχούμενα νερά μικροί καταρράκτες και αγριοκαστανιές μας αποκαλύπτουν απόκρυφες ομορφιές.

Λόγω της γεωμορφίας του εδάφους και των εναλλασσόμενων ορεινών όγκων ο δασικός δρόμος είναι ιδιαίτερα στενός, επικίνδυνος και γεμάτος απότομες στροφές που εφάπτονται με απότομες χαράδρες.

Κατά την διάρκεια της διαδρομής όπως πεζοπορούμε, κοφτές πλαγιές και δένδρα γυμνά από φύλλωμα , μας περιτριγυρίζουν.

Όλο αυτό το σκηνικό μας δημιουργεί μια ατμόσφαιρα μυστηρίου.

Ορειβατούμε ανάμεσα στα πρώιμα ανοιξιάτικα αγριολούλουδα, στη δασωμένη πλαγιά ανάμεσα σε γέρικες καστανιές και σε πεσμένα φύλλα.

Λίγο ψηλότερα το δάσος αραιώνει και το μονοπάτι με τα κόκκινα σημάδια, πιάνει την κύρια κορυφογραμμή του βουνού.

Ανεβαίνουμε τώρα στην πλευρά του γυμνού βράχου λίγο πριν την κορυφή. Μονοπάτι ανηφορικό ανάσες βαριές, ίσως το δυσκολότερο σημείο της διαδρομής.

Πλησιάζουμε το πέτρινο κιόσκι, από εδώ ψηλά η θέα απεριόριστη. Κάτω χαμηλά η Γουμένισσα και τα τελευταία χωριά Γρίβα και Καστανερή.

Μια ανάσα πριν την κορυφή.

Η κορυφή ξεπροβάλλει ηλιόλουστη και ένα παγωμένο βοριαδάκι.

Ορειβατούμε τώρα σε ένα τοπίο τυραννισμένο από τον χειμώνα, με ένα περήφανο ήλιο να μας ακολουθεί.

Μετά από μια δύσκολη πορεία με αναβάσεις και καταβάσεις μέσα από παρθένο πυκνό δάσος, σε δασικό δρόμο με πανύψηλες οξιές και αγριοφουντουκιές φθάσαμε επιτέλους στην κορυφή.

Να΄μαστε τώρα μόνοι εμείς, να απολαμβάνουμε την ομορφιά της περιοχής από εδώ ψηλά.

Καλλιεργήσιμη γη – κάτω χαμηλά –με οπωροφόρα δένδρα, θα πρασινίσουν και θα ανθίσουν σε λίγες μέρες και θα δημιουργήσουν υπέροχες χρωματικές αντιθέσεις με τους ασβεστολιθικούς βράχους της περιοχής.

Πήραμε τον δρόμο της επιστροφής ο δρόμος μακρύς η κούραση στο κατακόρυφο. Μετά από μια πολύωρη πορεία 5 ωρών φθάσαμε στα αυτοκίνητα. Αφήσαμε πίσω μας τον θαυμαστό κόσμο της άγριας ζωής, την ηρεμία και την γαλήνη της φύσης.

Απομεσήμερο φθάσαμε στη Βέροια η πόλη απλώνει τη μελαγχολική αγκαλιά της στις καφετέριες και στις ταβέρνες..

Τσιαμούρας Νικόλαος

Σύλλογος Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας

ΒΟΡΑΣ: ΚΟΡΥΦΗ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ 2524μ.

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΒΟΡΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ 2017

Κυριακή 19 Μαρτίου 2017

Βόρας , θεός του ανέμου του Βορρά , πίστευαν ότι κατοικούσε στη θρακική γη . Γιος της Ηούς ( Αυγής ) και του Αστραίου .

Τον παρίσταναν ως φτερωτό δαίμονα , γενειοφόρο και ντυμένο με έναν κοντό πτυχωτό χιτώνα . Ανήκε στο γένος των Τιτάνων , με αδέλφια τον Ζέφυρο και τον Νότο .

Φύγαμε από την Βέροια στις 7+30 , προορισμός μας το χιονοδρομικό κέντρο του Βόρα ή Καϊμακτσαλάν στο νομό Πέλλας .

Προσπερνάμε την Έδεσσα . Το όνομα της έχει φρυγική καταβολή και σημαίνει πύργος μέσα στο νερό ή πόλη πάνω στο νερό .

Στους βυζαντινούς χρόνους ανάμεσα στις πόλεις κάστρα που ξεχώρισαν για την θέση και την ικανότητα τους είναι και η Έδεσσα ΄΄το θεοφρούρητο κάστρο των Βοδενών ΄΄.

Μοναδικό στολίδι της πόλης στην περιοχή Βαρόσι η παλιά μητρόπολη , ο ναός της κοίμησης της Θεοτόκου . Η ανέγερση της τοποθετείται στο δεύτερο μισό του 14 ου αιώνα .

Αρχαία βυζαντινά και άλλα ευρήματα μαρτυρούν την ιστορία της πόλης . Από την ιστορία της πόλης περνούν Ρωμαίοι , Σλάβοι , Οθωμανοί.

Απελευθερώνεται από τον Ελληνικό στρατό στις 18 Οκτωβρίου το 1912 . Συνεχίζουμε για την Άρνισσα………Περάσαμε τον Νέο και τον Παλιό Άγιο Αθανάσιο. Ανεβαίνουμε ψηλότερα

Από εδώ το μάτι ταξιδεύει στον απέραντο κάμπο με τους οπωρώνες και ατενίζει τη λίμνη Βεγορίτιδα . Μια από τις ομορφότερες λίμνες της Ελλάδος που απλώνεται σε υψίπεδο 600 μέτρων . Η λίμνη Βεγορίτιδα περιβάλλεται από το όρος Βόρας , ανατολικά από το Βέρμιο ,νότια από το όρος Σκοπός Κοζάνης και δυτικά από το Άσκιο όρος . Είναι λίμνη αλπικού τύπου και τεκτονικής προέλευσης . Έχουν καταγραφεί 11 είδη ψαριών .

Το 1953 μετά την υποχώρηση των νερών αποκαλύφθηκε προϊστορική νεκρόπολη με δέκα κιβωτιόσχημους τάφους .

Μπροστά μας ξεπροβάλλει η οροσειρά του όρους Βόρα . Είναι το τρίτο ψηλότερο βουνό της Ελλάδος μετά τον Όλυμπο και τον Σμόλικα , με την κορυφή του να φθάνει τα 2524 μέτρα .

Αποτελεί το φυσικό σύνορο των νομών Φλώρινας και Πέλλας . Πλησιάζουμε……………Μια ανάσα από το χιονοδρομικό του Καϊμακτσαλάν . Τοπίο τυραννισμένο από τον χειμώνα, ανεβαίνοντας ψηλότερα το χιόνι κάνει την εμφάνιση του. Τώρα κακοτράχαλα βράχια και χαράδρες εναλλάσσονται με πυκνά δάση από οξιές πεύκα και έλατα .

Τώρα εδώ φυσάει ένας άλλος αέρας , αυτός της αντιπαροχής και του εύκολου χρήματος . Τα Σαββατοκύριακα η περιοχή στενάζει από το βάρος των τζιπ και της ανάπτυξης . Μιας ανάπτυξης και μιας δόμησης άναρχης .

Οι κάτοικοι της περιοχής άφησαν την γη και τις καλλιέργειες και ασχολούνται με τους Θεσσαλονικείς χειμερινούς τουρίστες .

Βρισκόμαστε στο χιονοδρομικό κέντρο , ένας πολύχρωμος κόσμος από σκιερ και επισκέπτες μας υποδέχεται , άρχισε να λειτουργεί από το 1995 , διαθέτει 7 αναβατήρες ( 1 εναέριο διθέσιο και 6 συρόμενους ) οι οποίοι παρέχουν πρόσβαση στις 14 συνολικά πίστες σκι διαφόρων βαθμών δυσκολίας .

Η αύρα του ορεινού καθαρού αέρα εισβάλλει στα πνευμόνια μας , αφήνεσαι στην καθαρότητα του χιονισμένου τοπίου .

Το απέραντο λευκό σε ταξιδεύει , το θρόισμα του παγωμένου αέρα σε κάνει να νοιώθεις μέρος της φύσης .

Με τον σάκο στον ώμο ντυμένοι με ζεστά ρούχα , γάντια και σκούφους οι φίλοι

ορειβάτες ορειβατούν τώρα δίπλα από το συνδετικό (εναέρια καρέκλα ) ανηφόρα για γερά πόδια και αντοχές , ανάσες πηχτές . Αργά αλλά σταθερά κερδίζουν ύψος , τόπος γύρω γυμνά λευκός , χιόνι παγωμένο παντού .

Ένας περήφανος ήλιος μας συντροφεύει και μας ακολουθεί σε όλη τη διάρκεια της πορείας αλλά και τρομερός πατωμένος αέρας

Ο χρόνος τρέχει μαζί με τον ιδρώτα , κοφτές ανάσες και η ερημιά του λευκού τοπίου , ησυχία………..μόνο το θρόισμα του παγωμένου αέρα μας κρατάει συντροφιά .Βρισκόμαστε στην κόψη της κορυφογραμμής , τώρα τοπίο ολότελα λευκό , αρχέγονο, άγριο , ήπιο , μουσικό , θεϊκό .

Απτόητοι συνεχίζουμε για την κορυφή . Στην ψηλότερη κορφή υπάρχει το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία το οποίο αποτελεί μνημείο του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου . Είναι κατασκευασμένο σε ρυθμό καθολικό και στο υπόγειο του υπάρχει κενοτάφιο των θυμάτων που έπεσαν στις μάχες που διεξήχθησαν στις πλαγιές του .

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΒΟΡΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ 2017

Τώρα άγρια μουσική αέρα ανακατεμένη με χιόνι παγωμένο μας μαστιγώνει το πρόσωπο μπήκαμε μέσα στο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία ανάψαμε ένα κερί , γύρω από το ιερό στεφάνια με πλαστικά λουλούδια γραμμένα στα σλάβικα αφιερωμένα στην χάρη του Αγίου από τους φίλους Σκοπιανούς .

Από το εκκλησάκι όλοι μαζί θαυμάζουμε την άγρια ομορφιά των γύρω βουνοκορφών . Μπροστά μας περήφανα ξεπροβάλλουν , οι χιονισμένες βουνοκορφές του Βερμίου ,των Πιερίων ,του Ολύμπου του Άσκιου (Σινιάτσικο ) και αριστερά συνεχίζει η οροσειρά του όρους Βόρα με τις κορυφές Σοκόλ , Κράβιτσα, Πίνοβο , η Τζένα και το Πάϊκο .

Επιστροφή μέσα από τις πίστες του Χιονοδρομικού.

Γλιστρήσαμε στις ολόλευκες πλαγιές και κάναμε μια κατάβαση ορειβατώντας ανάμεσα στο απόλυτο λευκό, τα λεπτά και οι ώρες περνούν ευχάριστα , οι εικόνες που παρελαύνουν μπροστά στα μάτια μας , προκαλούν μια ανεξάντλητη ευθυμία στη συντροφιά .

Εναλλαγές χρωμάτων σε μια απαράμιλλη αρμονία , το άφθονο χιόνι δεν έρχεται για να γεμίσει το τοπίο αλλά να το αγκαλιάσει να το αναδείξει . Η ορειβασία και το σκι παύουν να είναι σπορ , είναι μέσο απλώς για την περιήγηση μας στο φανταστικό περιβάλλον .

Αφήσαμε πίσω την ομορφιά και την ηρεμία του βουνού και πήραμε το δρόμο της επιστροφής.

Επιστροφή , από άλλη διαδρομή . Κερασιά , Καρυδιά , Άγρας. Ο δασικός ασφάλτινος δρόμος τρυπώνει στο πυκνό δάσος και η φυσιολατρική τώρα πλέον περιήγηση μας αρχίζει να αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον . Η μεγαλοπρέπεια και η ομορφιά κρύβεται στις κοιλάδες και τις δασωμένες πλαγιές . Εκτεταμένα δάση από πεύκα, έλατα ,οξιές και χαμηλότερα καστανιές , βελανιδιές και κερασιές μας υποδέχονται με τα χρώματα της Άνοιξης . Εδώ ζουν σε μικρό αριθμό ζαρκάδια , λύκοι και αλεπούδες .

Δρόμος κατηφορικός και χωρίς να το καταλάβουμε βρισκόμαστε στο πρώτο χωριό την Καστανιά .

Το χωριό μας υποδέχεται έρημο χτισμένο σε μια ειδυλλιακή τοποθεσία . Μόνο οι καμινάδες που καπνίζουν προδίδουν την ανθρώπινη παρουσία .

Παίρνουμε το δρόμο που οδηγεί στην Έδεσσα . Προσπεράσαμε το χωριό Καρυδιά . Λίγο πιο πέρα υπάρχει το μνημείο του καπετάν Άγρα .

Ο Τέλος Αγαπηνός ( Σαράντης Αγαπηνός , καταγωγή από τους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας ) , ανθυπολοχαγός πεζικού του ελληνικού στρατού , γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1880 επειδή ο πατέρας του υπηρετούσε εκεί ως Εφέτης . Εισήλθε με αντάρτικο σώμα στη Μακεδονία και από τον Σεπτέμβριο του 1906 μπήκε με δώδεκα ευζώνους στον βάλτο των Γιαννιτσών , όπου ανέπτυξε δράση εναντίον των Βούλγαρων κομιτατζήδων .Τον Ιούνιο του 1907 δέχθηκε πρόταση του Βούλγαρου Βοεβόδα Ζλατάν για τοπική ειρήνευση , όμως εκείνος τον συνέλαβε , τον διαπόμπευσε και τον κρέμασε έξω από το χωριό Καρυδιά μαζί με τον πιστό συμμαχητή του τον Αντώνη Μίγκα από την Νάουσα .

Περάσαμε τον σιδηροδρομικό σταθμό του Άγρα τώρα προσπερνάμε την λίμνη και τον υγροβιότοπο του Άγρα . Βρίσκεται σε υψόμετρο 470 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας .

Εδώ ζουν περιοδικά 250 διαφορετικά είδη πτηνών . Πρόκειται για μια λίμνη 5.972 στρεμμάτων που υδροδοτείται από τις πηγές του ποταμού Εδεσσαίου και η επιφάνεια της καταλαμβάνεται από πυκνή βλάστηση με καλαμιές , ιδανικές

Συνθήκες για φώλιασμα και αναπαραγωγή της πανίδας .

Υπάρχουν επίσης λειμώνες με βούρλα και παρυδάτια δενδρώδης βλάστηση από λεύκες , ιτιές πλατάνους και σκλήθρα .

Βατράχια , βίδρες , μυοκάστορες , υδρόβιες χελώνες και νερόφιδα συμπληρώνουν το σκηνικό . Μεταναστευτικά πουλιά όπως πελεκάνοι , κύκνοι και το σπάνιο είδος της ροπαλόπαπιας συχνάζει εδώ κατά την περίοδο της αναπαραγωγής . Σε αντίθεση με την πλούσια ορνιθοπανίδα η ιχθυοπανίδα εμφανίζεται ιδιαίτερα φτωχή .

Επιστρέφοντας μεσημέρι στην Βέροια αφήσαμε πίσω μας την παγωμένη και περήφανη ερημιά των κορφών να φαντάζει ακόμη πιο μυστηριώδης και ακατανόητα σαγηνευτική .

Τσιαμούρας Νικόλαος

Σύλλογος Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας

Έλαμψαν και πάλι οι παλαίμαχοι του ΣΧΟΒ στο Πανελλήνιο Κύπελλο Αλπικού ski αλλά και στους διεθνείς αγώνες FIS Masters !!!!

Εντυπωσιακή ήταν η εμφάνιση των παλαιμάχων αθλητών του Συλλόγου (άνω των 30 ετών) τόσο στο Πανελλήνιο ΠΑΧ Παλαιμάχων όσο και στον διεθνή αγώνα FIS Masters στο Σέλι που έγιναν μαζί το Σ/Κ 17 και 18 Φεβρουαρίου, αλλά και στο παγκόσμιο κύπελλο FMC (FIS Masters Cup) στην Cortina d’Ampezzo στην Ιταλία 24-26 Φεβρουαρίου !!

Αναλυτικά, η Πρόεδρος του Συλλόγου Κατερίνα Κουκουτέγου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην γιγααντιαία τεχνική κατάβαση (gs) τόσο στο ΠΑΧ Παλαιμάχων όσο και στο FIS Masters στο Σέλι.

Από τους άντρες, ξεχώρισαν την πρώτη μέρα των αγώνων στην τεχνική κατάβαση (sl) κατά σειρά στην γενική κατάταξη, οι Τσιτσανόπουλος Γιώργος (9η θέση στην γενική, 2η στην κατηγορία του), ο Θωμάς Αχτσής (13η θέση στην γενική, 2η στην κατηγορία του), ο Αλκέτας Τσαμήτρος (21η θέση στην γενική, 6η στην κατηγορία του) και ο Βασίλης Μακρίδης (25η θέση στην γενική, 1ος στην κατηγορία του).

Την δεύτερη μέρα των αγώνων στην γιγαντιαία τεχνική κατάβαση (giant slalom) για το FIS Masters (όπου είχαμε και περισσότερες συμμετοχές, είχαμε κατά σειρά ηλικίας και κατηγορίας (σε παρένθεση η θέση στην γενική κατάταξη) στον πρώτο αγώνα  1η θέση (31η) για τον Βασίλη Μακρίδη, 4η θέση (29η) για τον Παύλο Ανδριανόπουλο, 2η θέση (20η) για τον Θωμά Αχτσή, 3η θέση (26η)για τον Γιώργο Κουκουτέγο, 7η θέση (25η) για τον Αλκέτα Τσαμήτρο, 2η θέση (7η) για τον Γιώργο Τσιτσανόπουλο και 4η θέση (23η) για τον Ανέστη Μαργαρίτη.

Στον δεύτερο αγώνα που ήταν και πανελλήνιος ΠΑΧ,  1η θέση (32η) για τον Βασίλη Μακρίδη, 4η θέση (29η) για τον Παύλο Ανδριανόπουλο, 2η θέση (18η) για τον Θωμά Αχτσή, 2η θέση (24η)για τον Γιώργο Κουκουτέγο, 2η θέση για τον Γιάννη Καπράρα,  8η θέση (25η) για τον Αλκέτα Τσαμήτρο, 1η θέση (7η) για τον Γιώργο Τσιτσανόπουλο και 4η θέση (21η) για τον Ανέστη Μαργαρίτη.

Τέλος, στο παγκόσμιο FIS Masters Cup στην Ιταλία στην Cortina d’Ampezzo ο αθλητής του Συλλόγου Ανέστης Μαργαρίτης κατέλαβε την 8η θέση στην κατηγορία του στο αγώνισμα της γιγαντιαίας τεχνικής κατάβασης (gs)!

 

Να ευχηθούμε σε όλους υγεία και να είμαστε και του χρόνου όλοι μαζί και ακόμη περισσότεροι στους αγώνες !!!

ΒΕΡΜΙΟ: ΞΗΡΟΒΟΥΝΙ 1806μ

ΞΗΡΟΒΟΥΝΙ ΣΧΟΒ 2017

Κυριακή 12 Μαρτίου 2017

Ένας κατάλευκος θαυμαστός πίνακας ξεπροβάλλει μπροστά μας.

Ορειβατούμε χαζεύοντας το χιονισμένο τοπίο τριγύρω αλλά και ένα κομμάτι του ανατολικού Βέρμιου που απλωνόταν μεγαλόπρεπα απέναντι μας.

Αφεθήκαμε στη μαγεία του δάσους γεμίζοντας τα μάτια μας κατάλευκες εικόνες.

Η ορειβασία σήμερα, είναι το βασικό άθλημα του βουνού, η ορειβασία προέρχεται από την ύπαρξη της ανθρωπότητας, όχι ως άθλημα, αλλά ως μέσο μετακίνησης.

Σήμερα η ορειβασία είναι κυρίως άθλημα και δίνει τη δυνατότητα σε όλους εμάς να σκαρφαλώνουμε στο βουνό, που ευτυχώς η Ελλάδα έχει αρκετά βουνά και όμορφα. Πεζοπορούμε και ορειβατούμε στα βουνά, ερχόμαστε κοντά στη φύση να απολαύσουμε την ελευθερία και την ομορφιά της φύσης.

Να γνωρίσουμε το μεγαλείο της .

Να διδαχθούμε από τη φύση και να φθάσουμε σε μια ισορροπία μαζί της και με τον εαυτό μας.

Η φυγή στο βουνό είναι η αληθινή περιπέτεια είναι η συγκίνηση και το δέος που μας προξενεί η μεγαλοπρέπεια του ορεινού τοπίου.

Εμείς σαν ορειβάτες, είμαστε πάντα εδώ και σας περιμένουμε, να αποδράσουμε μαζί όλες τις εποχές του χρόνου.

ΞΗΡΟΒΟΥΝΙ ΣΧΟΒ 2017

Φύγαμε στις 7+30 το πρωί από την Βέροια για το Ξηρολίβαδο.

Περάσαμε τη διασταύρωση, ανεβαίνουμε τις στροφές του δρόμου. Δρόμος δύσκολος παγωμένος, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην οδήγηση.

Φθάσαμε στο Ξηρολίβαδο.

Μας υποδέχθηκε χιονισμένο παγωμένο και έρημο.

Μόνο εμείς και η απέραντη σιωπή.

Ο οικισμός είναι κτισμένος στην ανατολική άκρη μιας πευκόφυτης κοιλάδας επάνω στο όρος Βέρμιο σε υψόμετρο1220 μέτρων. Βρίσκεται δίπλα σε μια μικρή λίμνη, την αποκαλούμενη και ΄΄μπάρα΄΄.

Σε γνωστά έγγραφα του Τούρκικου ιεροδικείου της Βέροιας, το Ξηρολίβαδο μνημονεύεται πολλές φορές από το 1640.

Ο γνωστός περιηγητής F. Pougeville πέρασε στο τότε κατεστραμμένο χωριό το 1806.

Αφήσαμε τα αυτοκίνητα, να’ μαστε τώρα στην ησυχία του πρωινού, εικόνες ολόλευκες τριγύρω.

Στις γύρω πλαγιές πανέμορφα μαυρόπευκα χιονισμένα κατάλευκα και συστάδες με πλατύφυλλες οξιές.

Μεγάλα θηλαστικά δεν υπάρχουν σήμερα όπως η αρκούδα, ο λύκος και το ζαρκάδι, παρατηρούνται όμως αγριογούρουνα, αλεπούδες, ασβοί , νυφίτσες, λαγοί και σκίουροι. Οι μυρωδιές της χιονισμένης γης, το φύσημα του ανέμου και των παγωμένων φύλλων μας, ταξιδεύουν.

Κάτι τέτοιες στιγμές όταν βρίσκεσαι στην αγκαλιά της φύσης, γίνεσαι ένα μαζί της και παραδίδεσαι στους ρυθμούς της.

Είναι μια αίσθηση που δεν περιγράφεται με λόγια, σε δημιουργούν αμέσως μια όμορφη διάθεση, μια ομορφιά που σε κάνει να νομίζεις ότι βρίσκεσαι εντελώς ξαφνικά σε έναν άλλο κόσμο.

Νιώθεις ανανεωμένος, πιο πλούσιος, πιο άνθρωπος.

Τα αιωνόβια πεύκα ντυμένα στα ολόλευκα δέχτηκαν τις νιφάδες του χιονιού με καρτερικότητα.

Ένας κατάμαυρος σκίουρος μας κοιτάει με περιέργεια και ανεβαίνει τρέχοντας στον κορμό ενός πεύκου. Σε αυτή την παράξενη συναρπαστική φύση η ζωή φαίνεται να αναζητά την ισορροπία της.

Απολαμβάνουμε την ομορφιά και συνεχίζουμε σε κάτασπρο τοπίο.

Μόνοι εμείς και η ησυχία του δάσους.

Οδοιπορούμε σε αυτό το υπέροχο τοπίο οξιές και πεύκα μας καλωσορίζουν, ο αέρας μαζί με το χιόνι που φέρνει ο αέρας από τις γύρω πλαγιές, μας μεταφέρουν μυρωδιές και ήχους πρωτόγνωρους.

Η ατμόσφαιρα διαυγής κρυστάλλινη.

Γύρω μας μια συμφωνία χρωμάτων που ξεχωρίζει και γοητεύει τον νου και μας οδηγεί μακριά από την καθημερινότητα.

Η τελευταία χιονόπτωση του Σαββάτου σκέπασε την πλάση γύρω με τον λευκό μανδύα του χειμώνα.

Το χιόνι που έπεσε δυνατά και αβίαστα, κρατά όλα τα μυστικά της φύσης, όλη την ιστορία των ανθρώπων, την ισορροπία του κόσμου. Ανασαίνω αυτό τον παγωμένο αέρα και σκέφτομαι δεν χρειάζεται να πας στην άκρη του κόσμου για να πάρεις μια γεύση από ατέλειωτη αδάμαστη ελληνική φύση.

Τριάντα λεπτά με το Ι.Χ. από την Βέροια. Τόσο κοντά και τόσο μακριά…………!

Το χιόνι που ανεμπόδιστα διαπερνά το εκτεταμένο δάσος μας μεταφέρει μια ανάλαφρη αίσθηση μέθης, μας ταξιδεύει.

Νομίζω ότι θα μπορούσα να περιφέρομαι σε αυτό το υπέροχο σκηνικό αιώνια. Ανεβαίνοντας ψηλότερα ο καιρός γύρισε για τα καλά και ο ουρανός αντάριασε απειλητικά, καθώς το βουνό βυθιζόταν σε μια παγερή σιωπή.

Φορέσαμε γάντια και σκούφους και ότι ζεστό είχαμε πάνω μας. Ο αέρας λυσσομανά το κρύο μας περονιάζει τα κόκκαλα μας κοκκινίζει μάγουλα και πρόσωπο. Απτόητοι , συνεχίζουμε για την κορυφή.

Φθάσαμε στην κορυφή μετά από μια δύσκολη πορεία ανάβασης.

Από εδώ ψηλά σαν ζωγραφιά διακρίνεται το Ξηρολίβαδο με τη λίμνη του και γύρω οι άλλες βουνοκορφές χιονισμένες πανέμορφες.

Επιστροφή….

Συνεχίζουμε την κατάβαση, η πορεία μας – σήμερα – κράτησε περισσότερο από 5 ώρες, αλλά ήταν αρκετή για να απολαύσουμε το χιονισμένο τοπίο που τελείωνε, εκεί κοντά στον ουρανό, στην κορυφή Ξηροβούνι.

Πήραμε το μονοπάτι της επιστροφής.

Αφήσαμε πίσω μας την ομορφιά του κατάλευκου πίνακα και πήραμε το δρόμο της επιστροφής.

Στο Ξηρολίβαδο στο ξενοδοχείο Ντουκάτα ο καφές και το τσάι είναι βάλσαμο για τη στιγμή.

Άλλη μια μέρα γεμάτη ορειβασία σε χιονισμένο τοπίο πήρε τέλος με επιτυχία.

Τσιαμούρας Νικόλαος

Για τον Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας