ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΞΟΡΜΗΣΗ: ΦΑΡΑΓΓΙ ΕΝΙΠΕΑ – ΟΛΥΜΠΟΣ

ΦΑΡΑΓΓΙ ΕΝΙΠΕΑ ΟΛΥΜΠΟΣ

Την Κυριακή 1 Ιουλίου 2018 θα πραγματοποιηθεί διάσχιση στο Φαράγγι Ενιπέα (Όλυμπος).

Ο Σ.Χ.Ο. Βέροιας οργανώνει την τελευταία εξόρμηση για το 1ο Εξάμηνο του 2018 στην καρδιά του Ολύμπου. Η πορεία θα ξεκινήσει από τα Πριόνια και θα καταλήξει στο Λιτόχωρο. Διαρκεί περίπου στις πέντε ώρες σε ένα πανέμορφο, κατάφυτο ορεινό σκηνικό που δημιουργούν τα κρυστάλλινα νερά του Ενιπέα και τα ξύλινα γεφυράκια της διαδρομής.

Ώρες πορείας (Ω.Π.) περίπου 5, υψομετρική διαφορά (Υ.Δ.) 1127μ, Βαθμός Δυσκολίας (Β.Δ.) Β.

Παρακαλούνται οι ορειβάτες να έχουν  μαζί τους τον βασικό ορειβατικό εξοπλισμό σύμφωνα με την παράγραφο ΣΤ’ του κανονισμού αναβάσεων (βλ. ΕΔΩ). Οι συμμετέχοντες έρχονται στην εξόρμηση με την προϋπόθεση ότι έχουν λάβει προηγούμενη γνώση του κανονισμού αναβάσεων και τον έχουν αποδεχθεί ανεπιφύλακτα.

Ο αρχηγός ανάβασης, η ώρα αναχώρησης, ο απαιραίτητος εξοπλισμός, καθώς και όλες οι απαραίτητες διαδικασίες, θα προσδιοριστούν στην καθιερωμένη ανοιχτή για όλους συνάντηση της ΤΕΟ. Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη πριν την εξόρμηση 28/06/2018 ώρα 21:00 στον πολυχώρο Sala Ελιά. Παρακαλούνται όλοι οι ενδιαφερόμενοι να παρεβρεθούν  στην  συνάντηση.

Για ενημέρωση καιρού στην περιοχή εξόρμησης πατήστε ΕΔΩ.

Σας ενημερώνουμε ότι, όλοι οι Ορειβατικοί Σύλλογοι βάσει της A.N 2725/1999 (ΦΕΚ 121/Α/17-6-99) υποχρεούνται να διοργανώνουν αναβάσεις/εξορμήσεις και εκπαιδεύσεις μόνο για τα μέλη τους. Για το λόγο αυτό, παρακαλούμε όλους όσους ενδιαφέρονται να συμμετέχουν στις δραστηριότητες του Συλλόγου να εγγράφονται μέλη.

Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι την Παρασκευή το βράδυ στην παρακάτω φόρμα, μέσω Facebook & στο e-mail: sxoverias@gmail.com

Σας περιμένουμε όλους!!!

Advertisements

ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΞΟΡΜΗΣΗ: ΒΟΡΑΣ – ΚΟΡΥΦΗ ΣΟΚΟΛ 1.827μ

Την Κυριακή 6 Μαϊου 2018 θα πραγματοποιηθεί ανάβαση  στο Βόρα (Καϊμάκτσαλαν), από τα Λουτρά Πόζαρ στην κορυφή Σοκόλ (1827μ).

Ο Σ.Χ.Ο. Βέροιας καλωσορίζει φίλους της ορειβασίας και νέα μέλη, οργανώνοντας μία ανοιξιάτικη ανάβαση στην κορυφή Σοκόλ του Βόρα. Η πορεία θα ξεκινήσει από τα Λουτρά Πόζαρ και θα καταλήξει στην κορυφή Σοκόλ, στα 1827 μ. Διαρκεί περίπου στις τέσσερις ώρες σε ένα πανέμορφο ορεινό σκηνικό που μπορεί να συνδυαστεί με μπάνιο στα Λουτρά στο τέλος της Διαδρομής!

Ώρες πορείας (Ω.Π.) περίπου 6, υψομετρική διαφορά (Υ.Δ.) 1182μ, Βαθμός Δυσκολίας (Β.Δ.) Β.

Παρακαλούνται οι ορειβάτες να έχουν  μαζί τους τον βασικό ορειβατικό εξοπλισμό σύμφωνα με την παράγραφο ΣΤ’ του κανονισμού αναβάσεων (βλ. ΕΔΩ). Οι συμμετέχοντες έρχονται στην εξόρμηση με την προϋπόθεση ότι έχουν λάβει προηγούμενη γνώση του κανονισμού αναβάσεων και τον έχουν αποδεχθεί ανεπιφύλακτα.

Ο αρχηγός ανάβασης, η ώρα αναχώρησης, ο απαιραίτητος εξοπλισμός, καθώς και όλες οι απαραίτητες διαδικασίες, θα προσδιοριστούν στην καθιερωμένη ανοιχτή για όλους συνάντηση της ΤΕΟ. Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη πριν την εξόρμηση 02/05/2018 ώρα 20:30 στον πολυχώρο Sala Ελιά. Παρακαλούνται όλοι οι ενδιαφερόμενοι να παρεβρεθούν  στην  συνάντηση.

Για ενημέρωση καιρού στην περιοχή εξόρμησης πατήστε ΕΔΩ.

Σας ενημερώνουμε ότι, όλοι οι Ορειβατικοί Σύλλογοι βάσει της A.N 2725/1999 (ΦΕΚ 121/Α/17-6-99) υποχρεούνται να διοργανώνουν αναβάσεις/εξορμήσεις και εκπαιδεύσεις μόνο για τα μέλη τους. Για το λόγο αυτό, παρακαλούμε όλους όσους ενδιαφέρονται να συμμετέχουν στις δραστηριότητες του Συλλόγου να εγγράφονται μέλη.

Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι την Παρασκευή το βράδυ στην παρακάτω φόρμα, μέσω Facebook & στο sxoverias@gmail.com

Σας περιμένουμε όλους!!!

ΒΟΡΑΣ: ΚΟΡΥΦΗ ΠΕΤΕΡΝΙΚ 1755μ

Κυριακή 8 Οκτωβρίου 2017

ΣΧΟΒ ΠΕΤΕΡΝΙΚ 8ΟΚΤ2017

Θαυμάζουμε την μοναδική σύνθεση των Φθινοπωρινών χρωμάτων, των φύλλων και των ρυακιών, που θα πλουτίσουν με τις βροχές του Φθινοπώρου

Πλούσια βλάστηση, μεγάλα βουνά ( Βόρας, Τζένα, Πάϊκο ) σημαντικά ποτάμια.

Φύγαμε από την Ελιά στις 7 πρωινό Κυριακής. Διαδρομή Βέροια- Σκύδρα – Αριδαία – Σωσάνδρα – Πρόμαχοι.

Μπήκαμε στην Αλμωπία. Η ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή σύμφωνα με τους αρχαιολόγους πρωτοεμφανίσθηκε στην Νεολιθική περίοδο 6000 χρόνια π. Χ.

ΣΧΟΒ ΠΕΤΕΡΝΙΚ 8ΟΚΤ2017

Η περιοχή της Αλμωπίας κατοικούνταν από τους Άλμωπες, γίγαντες με ιδιαίτερα ανεπτυγμένη όψη. Βρέθηκαν κτερίσματα τάφων με χάλκινα και χρυσά νομίσματα των κλασσικών και των ελληνιστικών χρόνων.

Τον 6ο αιώνα οι Μακεδόνες βασιλείς ( Τημενίδες) εκτόπισαν τους Άλμωπες. Την βυζαντινή περίοδο 10ος αιώνας αναφέρεται ως Μογλενά (από τη σλαβική λέξη μάγκλα=ομίχλη). Στην Τουρκοκρατία ονομάζεται Καρατζόβα ( μαύρη κοιλάδα) ή Καρατζάοβασί – μαύρη πεδιάδα.

Φθάσαμε στην Αριδαία.

Τώρα διασχίζουμε την μικρόπολη των 7 χιλιάδων κατοίκων, βρίσκεται στο κέντρο του λεκανοπεδίου της επαρχίας Αλμωπίας μιας φυσικής λεκάνης που παρουσιάζει έντονη γεωμορφία και περικλείεται από τα βουνά Βόρας και Πάικο.

Το 1951 μετονομάστηκε σε Αριδαία από τον Αρριδαίο γιο του Αμύντα του Γ΄, ετεροθαλή αδελφό του Φιλλίπου του Β΄, πατέρα του Μέγα Αλέξανδρου.

Περάσαμε την Σωσάνδρα, παλαιότερα Πρεμπόδιστα.

ΣΧΟΒ ΠΕΤΕΡΝΙΚ 8ΟΚΤ2017

Η διαδρομή μέχρι τους Προμάχους ένας ατέλειωτος κάμπος με καλλιέργειες ροδακινιάς, μηλιάς, κερασιάς και άλλων οπωροφόρων. Το χωριό είναι κτισμένο στους πρόποδες του βουνού σε υψόμετρο 330 μέτρων, τα σπίτια απλώνονται αμφιθεατρικά, άπλά. όμορφα γεωμετρικά.

Γραφικά δρομάκια ανηφοριές – κατηφοριές μικρομάγαζα με τοπικά προϊόντα. Πρωινό Κυριακής και η πλατεία σφύζει από ζωή.

Γυναίκες ντυμένες με παραδοσιακές φορεσιές έξω στον περίβολο της εκκλησίας ετοιμάζονται για την λειτουργία.

Ήταν γνωστό στους γειτονικούς λαούς με την ονομασία Sel(ts)co Gre(ts)co, δηλαδή ελληνικό χωριό. Παλαιότερα λεγόταν Μπάχοβο. Μετά τη λήξη του Μακεδονικού αγώνα το χωριό ονομάστηκε Ακρόπολις

Το 1926 ονομάσθηκε ΄΄ Πρόμαχοι΄΄ επειδή οι κάτοικοι του υπήρξαν πραγματικά πρόμαχοι της Ελευθερίας και του ελληνισμού καθώς πρωτοστάτησαν με επικεφαλής τον καπετάν Τσότσιο ( Βέσκο Ιωάννη) στην απελευθέρωση της Αριδαίας το 1912. Έχει το μεγαλύτερο κοινοτικό δάσος 16 χιλιάδες στρέμματα.

Μέσα από το χωριό υπάρχει πινακίδα που οδηγεί σε απόσταση ενός χιλιομέτρου στην ιερά μονή Οσίου Ιλαρίωνα.

Ιστορική μονή, ιδρυτής ο ίδιος ο άγιος Ιλαρίων, υπήρξε μεγάλος ιεράρχης της εκκλησίας του 12ου αιώνα, έζησε και έδρασε στην περιοχή της σημερινής Αλμωπίας.

Περάσαμε την πλατεία και το ποτάμι, η πρώτη έκπληξη έρχεται με την αλλαγή του δρόμου που από άσφαλτος γίνεται δασικός δρόμος, ατέλειωτο δάσος βελανιδιάς μας υποδέχεται, το βλέμμα δεν χορταίνει να ξεκουράζεται στις κατάφυτες πλαγιές. Ανεβαίνουμε τις στροφές του δασικού δρόμου ο δρόμος απαγορευτικός για συμβατικά αυτοκίνητα, σήμερα εγώ τα κατάφερα, οδήγησα μέχρι και το σημείο αναχώρησης της πορείας

ΣΧΟΒ ΠΕΤΕΡΝΙΚ 8ΟΚΤ2017

Η απεραντοσύνη της γης από εδώ ψηλά μας προκαλεί δέος τοπίο μαγευτικό, θαυμάζουμε την μοναδική σύνθεση των Φθινοπωρινών χρωμάτων.

Πυκνό δάσος γυμνό από φυλλώματα χωματόδρομος με αρκετή σκόνη ταλαιπωρεί αυτοκίνητα αναπνοές και πρόσωπα.

Νερά τρέχουν από παντού. Αφήνουμε τo αυτοκίνητo.

Το ταξίδι μας ξεκινάει, πήραμε τον δασικό δρόμο τώρα μονοπάτι ανηφορικό αλλά ήπιο, εύκολο, διασχίζουμε ορθοπλαγιές, βελανιδιές και οξιές και λίγο ψηλότερα πεύκα και έλατα.

Η άγρια ομορφιά του τοπίου μας έχει καθηλώσει από την πρώτη στιγμή. Οδοιπορούμε σε ένα τοπίο σε μια φύση πρωτόγνωρη που η ομορφιά της και το μεγαλείο της μας γεμίζουν θαυμασμό και δέος.

Τοπίο μαγευτικό και συνάμα επιβλητικό, σταματάμε συνεχώς για να θαυμάσουμε και να αποθανατίσουμε με τις φωτογραφικές μηχανές αυτή την ανεπανάληπτη άγρια ομορφιά.

Η μέρα ηλιόλουστη οι δασωμένες λοφοσειρές εξελίσσονται πλέον ήπια στο βάθος αντικρίζουμε την κορυφή Πέτερνικ να μας καλεί.

Γνωρίζω πως είναι αδύνατο να αποδώσω το άγριο μεγαλείο της κορυφής μεταφέροντας την εμπειρία μου σε τούτο το κείμενο, αυτό που βλέπουν και αισθάνονται τα μάτια της ψυχής μου δύσκολο να περιγραφεί με λόγια.

Παρότι η πορεία μας φαίνεται, εντελώς ερημική, η φύση δίπλα μας μέσα στη βλάστηση είναι πλούσια σε ζαρκάδια, λύκους, αλεπούδες, λαγούς, αγριογούρουνα και σκίουρους.

Νερά τρέχουν από παντού, δημιουργώντας κρυστάλλινα ρυάκια και μικρορέματα.

Τα ρέματα μεταφέρουν με θόρυβο το πολύτιμο φορτίο τους κάτω χαμηλά στην πεδιάδα σχηματίζοντας μικρούς και μεγάλους καταρράκτες.

Με την συνοδεία κάποιων πουλιών συνεχίζουμε.

Συναντάμε και τα πρώτα χιόνια του χειμώνα, που θα μας κρατήσουν συντροφιά μέχρι και την κορυφή.

Ανεβαίνουμε, ορειβατούμε τώρα στην χιονισμένη πλαγιά πριν την κορυφή ανάσες γοργές, πεζοπορούμε σε κρυφά μονοπάτια τα κίτρινα σημάδια μας οδηγούν ψηλότερα.

Εκθαμβωτικά λιλά αγριολούλουδα σκαρφαλωμένα στις σχισμές των βράχων μας συντροφεύουν, μαζί με το χιόνι που έπεσε τη νύχτα του Σαββάτου.

Το μονοπάτι τώρα γίνεται πιο απότομο πιο δύσκολο, αγριεύει τριγύρω πανύψηλες οξιές ανακατεμένες με έλατα και πεύκα και αρκετό χιόνι, τοπίο κάτασπρο κατάλευκο ονειρεμένο. Μέσα σε όλη αυτή την πανδαισία λευκού – από το χιόνι – δένδρων και χλόης η δικιά μας παρουσία μοιάζει λίγο παράταιρη.

Πλησιάζουμε σε απόσταση αναπνοής, ανεβαίνουμε ζούμε τη μαγεία του βουνού από κοντά.

Για λίγο το μονοπάτι ημερεύει, φθάσαμε σε μικρό διάσελο ανάμεσα στις δυο κορφές. Είναι ένα σημείο απρόσμενα φιλικό μα ταυτόχρονα και τόσο μοναχικό. Πως να ήταν άραγε η νύχτα πάνω εδώ στο μικρό ξέφωτο;

Αφήνουμε αριστερά μας την πέτρινη κορυφή, πάμε δεξιά στην ψηλότερη. Λίγα λεπτά ακόμη ανάβασης και να΄ μαστε τώρα όλη η ομάδα , να απολαμβάνει την απεριόριστη θέα των γύρω βουνοκορφών.

Φθάσαμε στην κορυφή , τριγύρω μας πέτρινες βουνοκορφές από εδώ ψηλά η ομορφιά τους μας κόβει την ανάσα .

Απέναντι το κράτος των Σκοπίων και τριγύρω σε ένα συνεχόμενο αγκάλιασμα ο

Βόρας, η Κράβιτσα, το Πίνοβο, το Πάικο στο βάθος το Βέρμιο με τα Πιέρια και λίγο μακρύτερα η βουνοκορφή του Ολύμπου.

Αφήνουμε πίσω μας την κορυφή Πέτερνικ η αδάμαστη ελληνική φύση μας κρύβει πολλά μυστικά ακόμη.

Πορευόμαστε στο μονοπάτι της επιστροφής, μέσα από ένα πυκνό δάσος με εκατοντάδες χιλιάδες πεσμένα φύλλα, κατάβαση για γερά πόδια. Φύση γεμάτη από τους ήχους των πουλιών και από τους ψιθύρους του αέρα. Νοιώθεις μια περίεργη αίσθηση να σε γοητεύει οδοιπορώντας στο βουνό.

Κάθε κορυφή και μια αποκάλυψη, κάθε πλαγιά και μια περιπέτεια.

Ζωή πλούσια, αμόλυντη, καθαρή, ξένοιαστη.

Κατεβαίνουμε τις πλαγιές του βουνού χωρίς πολύ θόρυβο, μα με σταθερά βήματα. Βαδίζουμε χωρίς άγχος και δύσκολες σκέψεις νοιώθεις μια περίεργη αίσθηση να σε γοητεύει οδοιπορώντας στο βουνό.

Η κατάβαση μας δυσκολεύει για μερικά λεπτά της ώρας μπήκαμε στο μονοπάτι που τώρα είναι ήπιας μορφής.

Πίσω μας το Πέτερνικ χάνεται, παύει να μας συντροφεύει η γνωριμία με το βουνό ανάμεσα στη φύση και την απέραντη θωριά των κορυφογραμμών πήρε τέλος. Η φύση σήμερα μας χάρισε απλόχερα τα καλύτερα της, νοιώσαμε μια περίεργη αίσθηση να μας γοητεύει.

Φθάσαμε στο αυτοκίνητο, η επιστροφή γίνεται με ανάμικτα αισθήματα μια θλίψη μας κυριεύει αλλά και μια πληρότητα.

Η αίσθηση μιας γλυκιάς ανάμνησης καταλαμβάνει από μόνη της ένα χώρο μνήμης.

Συγχαρητήρια σε όλους εμάς .

Τσιαμούρας Νικόλαος

77η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 2017

77η Π.Ο.Σ (Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση)

Όρος Βόρας: Κορυφή Πιπερίτσα 1999μ.

15 -16 Ιουλίου 2017

Αυτή η ορεινή γωνιά κρυμμένη στις επάλξεις των βουνών τους υποδέχεται στην μοναξιά της Καλοκαιρινής φύσης.

Ένας τόπος γεμάτος μνήμες από μια Ελλάδα απόμακρη και ξεχασμένη.

Βρίσκονται στην κοιλάδα της αρχαίας Πελαγονίας, οι Πελαγόνες συνόρευαν στα δυτικά με τους Δασσαρήτες, στα βόρεια με τους Δάρδανους, τους Παίονες ανατολικά και τους Λύγκηστες στα νότια.

Διαδρομή Βέροια – Πτολεμαϊδα – Μελίτη – Αχλάδα –Σκοπός – Ορειβατικό καταφύγιο.

Μπροστά τους ξεπροβάλλει η πόλη της Φλώρινας, η πορεία τους προς το χωριό Μελίτη.

Η αρχαία ονομασία της περιοχής ήταν Λυγκηστίς.

Αρχικά αυτόνομο μακεδονικό κρατίδιο και το οποίο ο Φίλιππος Β΄ ένωσε με το δικό του μεγάλο μακεδονικό βασίλειο. Η περιοχή οφείλει την ονομασία της στον πρώτο μυθικό βασιλιά της τον ήρωα και αργοναύτη Λυγκέα. Οι Λυγκηστές σύμφωνα με τον Στράβωνα κατάγονται από τους Βακχιάδες, οι οποίοι διώχθηκαν από την Κόρινθο στα μέσα του 7ου π. Χ. αιώνα. Πρώτος βασιλιάς της Λυγκηστίδος ( μέσα 5ου π. Χ. αιώνα) είναι ο γιος του Βρομερού, Αρραβαίος Α΄, εγγονή του οποίου θεωρείται η Ευρυδίκη, μητέρα του Φιλίππου του Β΄.

Η περιοχή κατακλύσθηκε από ελληνικά φύλα γύρω στον 19ο π. Χ. αιώνα όταν η Πελαγονία ήταν ένα από τα δυο κέντρα του ελληνόφωνου κόσμου , το δεύτερο ήταν η Χαονία. Στην αρχαία Πελαγονία, οι κάτοικοι της πριν υποταχθούν στο μακεδονικό βασίλειο τελούσαν υπό την κυριαρχία των Λυγκηστών.

Οι Πελαγόνες κατοικούσαν στην κοιλάδα του ποταμού Εριγώνα. Τσέρνα στα σλαβομακεδονικά, Εριγκόνους στη λατινική γλώσσα. Αναφέρεται από τους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους γεωγράφους και ιστορικούς. Ο Εριγώνας παραπόταμος του Αξιού. Πηγάζει δυτικά του Κρούσεβου και μετά από 207 χιλιόμετρα ροής συμβάλλει στον Αξιό κοντά στην πόλη Γκράτσκο.

Επώνυμος ήρωας τους είναι ο Πηλεγόνος γιός του Αξιού και της νύμφης Περιβοίας καθώς και πατέρας του Αστεροπαίου. Πλησιάζουμε την Μελίτη παλιά ονομαζόταν Βοστάρανη ΄΄τόπος που έχει μελίσσια΄΄. Χτισμένη σε υψόμετρο 680 μέτρων, στους πρόποδες του Βόρα στη δυτική πλευρά του. Τη διασχίζει ο ποταμός Σταραρέκας ή Γεροπόταμος και χύνεται στον Σακουλέβα. Υπάρχουν ερείπια ρωμαϊκών λουτρών, η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και η εκκλησία του προφήτη Ηλία.

Η σημερινή ονομασία της οφείλεται στην αρχαία Ελληνική πόλη Μελίτων που κατά την Ρωμαϊκή περίοδο, αποτέλεσε κόμβο της Εγνατία οδού. Αναφέρεται στα Οθωμανικά τεφτέρια του 1481 με το όνομα Βοστεράνη.

Ο ανηφορικός δρόμος τους οδηγεί στην Αχλάδα, μέχρι το 1926 ονομαζόταν Κρουσοράτη. Αναφέρεται ήδη από τον 15ο αιώνα μ. Χ. Το 1626 -1627 στην Οθωμανική κυριαρχία ονομαζόταν Κρουσοράντ. Ο δασικός δρόμος θα τους οδηγήσει στο καταφύγιο σε υψόμετρο 1150 μέτρων.

Άφησαν το αυτοκίνητο και τώρα ορειβατούν σε μέρη πρωτόγνωρα, άγνωστα, ξένα για αυτούς, από την δυτική πλευρά του όρους Βόρα έρχονται για πρώτη φορά. Αφήνονται στην άγρια ομορφιά του τοπίου.

Εδώ πάνω στα ξεχασμένα βουνά νοιώθεις διπλά Έλληνας. Πέρασαν χρόνια από τότε που σε τούτα τα εδώ τα βουνά φύσηξε άνεμος πολέμου. Βούλγαροι, Σλάβοι, Σέρβοι, Α΄ παγκόσμιος πόλεμος, Β΄ παγκόσμιος πόλεμος, Εμφύλιος, ……………..ιστορικές μάχες που έγιναν εδώ και ένα αιώνα.

Σήμερα η εγκατάλειψη, η ερημιά, η σιωπή, μόνο το θρόϊσμα των βελανιδιών και το απέραντο τοπίο.

Ο χώρος κατασκήνωσης γεμάτος από ορειβάτες από όλη την Ελλάδα.

Απόγευμα, ο καιρός συννεφιασμένος και βαρύς, σύννεφα κυνηγημένα , η βροχή δεν αργεί. Βραδιάζει, βράδιασε μαζί με την νύχτα και η βροχή συντροφιά.

Κάτω από συνεχή βροχή η βραδιά πήρε τέλος με βραδινό φαγητό ( ορειβατική φασολάδα, σαλάτες και κρασί ) .

Ξημερώνει μια μέρα βροχερή και άστατη , οι φίλοι ορειβάτες ετοιμάζονται.

Ορειβατούν τώρα στο υγρό μονοπάτι με μια κλίση συνεχώς ανηφορική. Το βουνό αποκαλύπτεται σιγά – σιγά βροχερό αλλά και συνάμα γοητευτικό.

Το βουνό ξεπροβάλλει μπροστά τους, αναδύεται από κάθε γωνιά αβίαστα με μια ακατάβλητη δύναμη από τα βάθη του χρόνου και σκιαγραφεί το πραγματικό του πρόσωπο.

Το σκληρό τοπίο τα σμιλεμένα βράχια από την βροχή και τους αέρηδες τους εντυπωσιάζουν. Όλο το βουνό μέχρι και την κορυφή μια ανάβαση.

Μέσα από το βροχερό σκηνικό βιώνουν την απλόχερη ομορφιά της αιώνιας ελληνικής φύσης. Δάσος από οξιές τους μεταφέρει μυρωδιές και ήχους γνώριμους. Τα λεπτά και οι ώρες περνούν κάτω από συνεχή βροχή θέληση και αντοχή δοκιμάζονται. Οδοιπορούν για περισσότερο από 2 ώρες, οι φίλοι ορειβάτες δυσκολεύονται από τα παιχνιδίσματα του καιρού, απτόητοι όμως συνεχίζουν.

Όσο πλησιάζουν προς την κορυφή, νοιώθουν ότι αφήνουν πίσω τους ένα γήινο κόσμο για να εισέλθουν σε ένα άλλο θεϊκό. Ομίχλη τυλίγει την κορυφή των βράχων, προσθέτοντας ακόμη μια απόκοσμη ατμόσφαιρα σε αυτό το παράξενο θαύμα.

Η βροχή συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Όσο ανεβαίνουν ψηλότερα η ομίχλη ολοένα και πιο πυκνή, σκεπάζει και τυλίγει τις απέναντι κορυφογραμμές.

Το τοπίο αγριεύει……………………… !

Μια επίπονη ομίχλη τους σπρώχνει διακριτικά στο μονοπάτι της επιστροφής. Η πορεία τους από την ίδια πλευρά του βουνού, η κατάβαση γίνεται γρήγορα και εύκολα.

Άφησαν πίσω τους το βουνό , μια τελευταία ματιά μέχρι τη μακρινή γραμμή του ορίζοντα , η κορυφή μένει οριστικά πίσω τους.

Έφθασαν στα αυτοκίνητα, πήραν το δρόμο της επιστροφής. Η 77η Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση στο όρος Βόρα και στην κορυφή Πιπερίτσα πήρε τέλος. Συγχαρητήρια στον ΣΕΟ Φλώρινας για την όλη διοργάνωση και φιλοξενία.

Για τον Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας

Τσιαμούρας Νικόλαος

Επόμενη εξόρμηση : Κουμαριά – Πέντε Πύργοι 1750μ (Βέρμιο)

Την Κυριακή 30 Απριλίου 2017 θα πραγματοποιηθεί ανάβαση στην κορυφή Πέντε Πύργοι (1750μ), από την Κουμαριά στον Βέρμιο. Η διαδρομή είναι πολύ κοντά στην πόλη μας, εύκολη & ενδείκνυται για αρχάριους.

Ώρες πορείας περίπου 5. Παρακαλούνται οι ορειβάτες να έχουν Βασικό ορειβατικό εξοπλισμό και αδιάβροχο γιατί υπάρχει μικρό ενδεχόμενο βροχής κατά διαστήματα.

Ραντεβού για αναχώρηση στην Ελιά στις 07:30.
Αρχηγός ανάβασης: Νίκος Τσιαμούρας

Για ενημέρωση καιρού στην περιοχή εξόρμησης πατήστε ΕΔΩ.

Σας περιμένουμε όλους!!!

Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι την Παρασκευή το βράδυ στην παρακάτω φόρμα, μέσω Facebook & στο sxoverias@gmail.com

ΒΟΡΑΣ: ΚΟΡΥΦΗ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ 2524μ.

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΒΟΡΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ 2017

Κυριακή 19 Μαρτίου 2017

Βόρας , θεός του ανέμου του Βορρά , πίστευαν ότι κατοικούσε στη θρακική γη . Γιος της Ηούς ( Αυγής ) και του Αστραίου .

Τον παρίσταναν ως φτερωτό δαίμονα , γενειοφόρο και ντυμένο με έναν κοντό πτυχωτό χιτώνα . Ανήκε στο γένος των Τιτάνων , με αδέλφια τον Ζέφυρο και τον Νότο .

Φύγαμε από την Βέροια στις 7+30 , προορισμός μας το χιονοδρομικό κέντρο του Βόρα ή Καϊμακτσαλάν στο νομό Πέλλας .

Προσπερνάμε την Έδεσσα . Το όνομα της έχει φρυγική καταβολή και σημαίνει πύργος μέσα στο νερό ή πόλη πάνω στο νερό .

Στους βυζαντινούς χρόνους ανάμεσα στις πόλεις κάστρα που ξεχώρισαν για την θέση και την ικανότητα τους είναι και η Έδεσσα ΄΄το θεοφρούρητο κάστρο των Βοδενών ΄΄.

Μοναδικό στολίδι της πόλης στην περιοχή Βαρόσι η παλιά μητρόπολη , ο ναός της κοίμησης της Θεοτόκου . Η ανέγερση της τοποθετείται στο δεύτερο μισό του 14 ου αιώνα .

Αρχαία βυζαντινά και άλλα ευρήματα μαρτυρούν την ιστορία της πόλης . Από την ιστορία της πόλης περνούν Ρωμαίοι , Σλάβοι , Οθωμανοί.

Απελευθερώνεται από τον Ελληνικό στρατό στις 18 Οκτωβρίου το 1912 . Συνεχίζουμε για την Άρνισσα………Περάσαμε τον Νέο και τον Παλιό Άγιο Αθανάσιο. Ανεβαίνουμε ψηλότερα

Από εδώ το μάτι ταξιδεύει στον απέραντο κάμπο με τους οπωρώνες και ατενίζει τη λίμνη Βεγορίτιδα . Μια από τις ομορφότερες λίμνες της Ελλάδος που απλώνεται σε υψίπεδο 600 μέτρων . Η λίμνη Βεγορίτιδα περιβάλλεται από το όρος Βόρας , ανατολικά από το Βέρμιο ,νότια από το όρος Σκοπός Κοζάνης και δυτικά από το Άσκιο όρος . Είναι λίμνη αλπικού τύπου και τεκτονικής προέλευσης . Έχουν καταγραφεί 11 είδη ψαριών .

Το 1953 μετά την υποχώρηση των νερών αποκαλύφθηκε προϊστορική νεκρόπολη με δέκα κιβωτιόσχημους τάφους .

Μπροστά μας ξεπροβάλλει η οροσειρά του όρους Βόρα . Είναι το τρίτο ψηλότερο βουνό της Ελλάδος μετά τον Όλυμπο και τον Σμόλικα , με την κορυφή του να φθάνει τα 2524 μέτρα .

Αποτελεί το φυσικό σύνορο των νομών Φλώρινας και Πέλλας . Πλησιάζουμε……………Μια ανάσα από το χιονοδρομικό του Καϊμακτσαλάν . Τοπίο τυραννισμένο από τον χειμώνα, ανεβαίνοντας ψηλότερα το χιόνι κάνει την εμφάνιση του. Τώρα κακοτράχαλα βράχια και χαράδρες εναλλάσσονται με πυκνά δάση από οξιές πεύκα και έλατα .

Τώρα εδώ φυσάει ένας άλλος αέρας , αυτός της αντιπαροχής και του εύκολου χρήματος . Τα Σαββατοκύριακα η περιοχή στενάζει από το βάρος των τζιπ και της ανάπτυξης . Μιας ανάπτυξης και μιας δόμησης άναρχης .

Οι κάτοικοι της περιοχής άφησαν την γη και τις καλλιέργειες και ασχολούνται με τους Θεσσαλονικείς χειμερινούς τουρίστες .

Βρισκόμαστε στο χιονοδρομικό κέντρο , ένας πολύχρωμος κόσμος από σκιερ και επισκέπτες μας υποδέχεται , άρχισε να λειτουργεί από το 1995 , διαθέτει 7 αναβατήρες ( 1 εναέριο διθέσιο και 6 συρόμενους ) οι οποίοι παρέχουν πρόσβαση στις 14 συνολικά πίστες σκι διαφόρων βαθμών δυσκολίας .

Η αύρα του ορεινού καθαρού αέρα εισβάλλει στα πνευμόνια μας , αφήνεσαι στην καθαρότητα του χιονισμένου τοπίου .

Το απέραντο λευκό σε ταξιδεύει , το θρόισμα του παγωμένου αέρα σε κάνει να νοιώθεις μέρος της φύσης .

Με τον σάκο στον ώμο ντυμένοι με ζεστά ρούχα , γάντια και σκούφους οι φίλοι

ορειβάτες ορειβατούν τώρα δίπλα από το συνδετικό (εναέρια καρέκλα ) ανηφόρα για γερά πόδια και αντοχές , ανάσες πηχτές . Αργά αλλά σταθερά κερδίζουν ύψος , τόπος γύρω γυμνά λευκός , χιόνι παγωμένο παντού .

Ένας περήφανος ήλιος μας συντροφεύει και μας ακολουθεί σε όλη τη διάρκεια της πορείας αλλά και τρομερός πατωμένος αέρας

Ο χρόνος τρέχει μαζί με τον ιδρώτα , κοφτές ανάσες και η ερημιά του λευκού τοπίου , ησυχία………..μόνο το θρόισμα του παγωμένου αέρα μας κρατάει συντροφιά .Βρισκόμαστε στην κόψη της κορυφογραμμής , τώρα τοπίο ολότελα λευκό , αρχέγονο, άγριο , ήπιο , μουσικό , θεϊκό .

Απτόητοι συνεχίζουμε για την κορυφή . Στην ψηλότερη κορφή υπάρχει το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία το οποίο αποτελεί μνημείο του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου . Είναι κατασκευασμένο σε ρυθμό καθολικό και στο υπόγειο του υπάρχει κενοτάφιο των θυμάτων που έπεσαν στις μάχες που διεξήχθησαν στις πλαγιές του .

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΒΟΡΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ 2017

Τώρα άγρια μουσική αέρα ανακατεμένη με χιόνι παγωμένο μας μαστιγώνει το πρόσωπο μπήκαμε μέσα στο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία ανάψαμε ένα κερί , γύρω από το ιερό στεφάνια με πλαστικά λουλούδια γραμμένα στα σλάβικα αφιερωμένα στην χάρη του Αγίου από τους φίλους Σκοπιανούς .

Από το εκκλησάκι όλοι μαζί θαυμάζουμε την άγρια ομορφιά των γύρω βουνοκορφών . Μπροστά μας περήφανα ξεπροβάλλουν , οι χιονισμένες βουνοκορφές του Βερμίου ,των Πιερίων ,του Ολύμπου του Άσκιου (Σινιάτσικο ) και αριστερά συνεχίζει η οροσειρά του όρους Βόρα με τις κορυφές Σοκόλ , Κράβιτσα, Πίνοβο , η Τζένα και το Πάϊκο .

Επιστροφή μέσα από τις πίστες του Χιονοδρομικού.

Γλιστρήσαμε στις ολόλευκες πλαγιές και κάναμε μια κατάβαση ορειβατώντας ανάμεσα στο απόλυτο λευκό, τα λεπτά και οι ώρες περνούν ευχάριστα , οι εικόνες που παρελαύνουν μπροστά στα μάτια μας , προκαλούν μια ανεξάντλητη ευθυμία στη συντροφιά .

Εναλλαγές χρωμάτων σε μια απαράμιλλη αρμονία , το άφθονο χιόνι δεν έρχεται για να γεμίσει το τοπίο αλλά να το αγκαλιάσει να το αναδείξει . Η ορειβασία και το σκι παύουν να είναι σπορ , είναι μέσο απλώς για την περιήγηση μας στο φανταστικό περιβάλλον .

Αφήσαμε πίσω την ομορφιά και την ηρεμία του βουνού και πήραμε το δρόμο της επιστροφής.

Επιστροφή , από άλλη διαδρομή . Κερασιά , Καρυδιά , Άγρας. Ο δασικός ασφάλτινος δρόμος τρυπώνει στο πυκνό δάσος και η φυσιολατρική τώρα πλέον περιήγηση μας αρχίζει να αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον . Η μεγαλοπρέπεια και η ομορφιά κρύβεται στις κοιλάδες και τις δασωμένες πλαγιές . Εκτεταμένα δάση από πεύκα, έλατα ,οξιές και χαμηλότερα καστανιές , βελανιδιές και κερασιές μας υποδέχονται με τα χρώματα της Άνοιξης . Εδώ ζουν σε μικρό αριθμό ζαρκάδια , λύκοι και αλεπούδες .

Δρόμος κατηφορικός και χωρίς να το καταλάβουμε βρισκόμαστε στο πρώτο χωριό την Καστανιά .

Το χωριό μας υποδέχεται έρημο χτισμένο σε μια ειδυλλιακή τοποθεσία . Μόνο οι καμινάδες που καπνίζουν προδίδουν την ανθρώπινη παρουσία .

Παίρνουμε το δρόμο που οδηγεί στην Έδεσσα . Προσπεράσαμε το χωριό Καρυδιά . Λίγο πιο πέρα υπάρχει το μνημείο του καπετάν Άγρα .

Ο Τέλος Αγαπηνός ( Σαράντης Αγαπηνός , καταγωγή από τους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας ) , ανθυπολοχαγός πεζικού του ελληνικού στρατού , γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1880 επειδή ο πατέρας του υπηρετούσε εκεί ως Εφέτης . Εισήλθε με αντάρτικο σώμα στη Μακεδονία και από τον Σεπτέμβριο του 1906 μπήκε με δώδεκα ευζώνους στον βάλτο των Γιαννιτσών , όπου ανέπτυξε δράση εναντίον των Βούλγαρων κομιτατζήδων .Τον Ιούνιο του 1907 δέχθηκε πρόταση του Βούλγαρου Βοεβόδα Ζλατάν για τοπική ειρήνευση , όμως εκείνος τον συνέλαβε , τον διαπόμπευσε και τον κρέμασε έξω από το χωριό Καρυδιά μαζί με τον πιστό συμμαχητή του τον Αντώνη Μίγκα από την Νάουσα .

Περάσαμε τον σιδηροδρομικό σταθμό του Άγρα τώρα προσπερνάμε την λίμνη και τον υγροβιότοπο του Άγρα . Βρίσκεται σε υψόμετρο 470 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας .

Εδώ ζουν περιοδικά 250 διαφορετικά είδη πτηνών . Πρόκειται για μια λίμνη 5.972 στρεμμάτων που υδροδοτείται από τις πηγές του ποταμού Εδεσσαίου και η επιφάνεια της καταλαμβάνεται από πυκνή βλάστηση με καλαμιές , ιδανικές

Συνθήκες για φώλιασμα και αναπαραγωγή της πανίδας .

Υπάρχουν επίσης λειμώνες με βούρλα και παρυδάτια δενδρώδης βλάστηση από λεύκες , ιτιές πλατάνους και σκλήθρα .

Βατράχια , βίδρες , μυοκάστορες , υδρόβιες χελώνες και νερόφιδα συμπληρώνουν το σκηνικό . Μεταναστευτικά πουλιά όπως πελεκάνοι , κύκνοι και το σπάνιο είδος της ροπαλόπαπιας συχνάζει εδώ κατά την περίοδο της αναπαραγωγής . Σε αντίθεση με την πλούσια ορνιθοπανίδα η ιχθυοπανίδα εμφανίζεται ιδιαίτερα φτωχή .

Επιστρέφοντας μεσημέρι στην Βέροια αφήσαμε πίσω μας την παγωμένη και περήφανη ερημιά των κορφών να φαντάζει ακόμη πιο μυστηριώδης και ακατανόητα σαγηνευτική .

Τσιαμούρας Νικόλαος

Σύλλογος Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας

Βόρας – Κορυφή Σοκόλ (Γεράκι) 1827μ

 

ΒΟΡΑΣ ΣΟΚΟΛ ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ 20 ΝΕΜΒΡΙΟΥ 2016

ΒΟΡΑΣ ΣΟΚΟΛ ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ 20 ΝΕΜΒΡΙΟΥ 2016

Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2016

Η κορυφή Σοκόλ βρίσκεται εντελώς απομονωμένη φωλιασμένη μέσα σε δυσπρόσιτες πλαγιές .

Είναι η βορειότερη και σχετικά απομονωμένη κορυφή του ορεινού όγκου του Βόρα και οριοθετεί και αυτή τα σύνορα με τα Σκόπια.

Βρισκόμαστε στον νομό Πέλλας στην Αλμωπία.

Πρώτοι κάτοικοι ήταν οι Άλμωπες, αρχηγός ο γίγαντας Άλμωψ γιος του Ποσειδώνα και της Έλλης κόρης του Αθάμαντα.

Τον 7ο αιώνα αποικήθηκε από Αργιάδες μακεδόνες. Το 168 π.Χ. κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους.

Στους βυζαντινούς χρόνους δοκιμάστηκε από βαρβαρικές επιδρομές. Τον 14ο αιώνα υποδουλώθηκε στους Τούρκους.

Στους μακεδονικούς αγώνες από το 1904 έως και το 1908 δοκιμάστηκε σκληρά.

Στις 4 Νοεμβρίου το 1912 απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό.

Η διαδρομή ξεκινά από το άνω Λουτράκι Αριδαίας.

Ερείπια από το παλιό χωριό έρημα και μόνα, φύλακας στην ερημιά το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου.

Ανηφορίζοντας τον φιδωτό χωματόδρομο αριστερά μας οι εγκαταστάσεις των λουτρών με τα θερμά ιαματικά νερά .

Η νεότερη ιστορία των Λουτρών Πόζαρ όπως είναι γνωστά προσδιορίζεται από την ίδια την περιοχή που αναδεικνύεται και συνεχώς εξελίσσεται, χάρη στις δυνάμεις των φιλόξενων κατοίκων και της τοπικής αυτοδιοίκησης σε ένα λιτό και απέριττο τουριστικό θέρετρο .

Η ζωή εδώ είναι λιτή , χωρίς την ΄΄ χλιδή ΄΄ που άλλα θέρετρα προσφέρουν . Η τουριστική ανάπτυξη είναι ήπιας μορφής .

Στα πυκνά δάση του όρους Βόρρα συνυπάρχουν λύκοι, λαγοί, αλεπούδες ,αγριογούρουνα , ζαρκάδια .

Το στρατιωτικό φυλάκιο μπροστά μας έρημο και εγκατελελειμένο πέρασαν χρόνια από τότε που έσφυζε από ζωή, φύλακες στα χρόνια του εμφυλίου και του ψυχρού πολέμου μετέπειτα . Παραδομένο τώρα στη σιωπή.

Αφήνουμε τα αυτοκίνητα , η πεζοπορία αρχίζει .

Πλούσια βλάστηση μας υποδέχεται .

ΒΟΡΑΣ ΣΟΚΟΛ ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ 20 ΝΕΜΒΡΙΟΥ 2016

ΒΟΡΑΣ ΣΟΚΟΛ ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ 20 ΝΕΜΒΡΙΟΥ 2016

Νερά τρέχουν από παντού, ο δασικός δρόμος λασπωμένος μετά τις τελευταίες βροχές, μας δυσκολεύει

Κινούμαστε τώρα με νότια κατεύθυνση και αριστερά, δυο φορές προσπεράσαμε το ρέμα της Λούτας χωρίς απώλειες

Μικροί καταρράκτες θα ενωθούν με άλλα μικρά ρέματα και θα σχηματίσουν το ποτάμι κάτω στην χαράδρα από όπου συνεχίζει μέσα από τις εγκαταστάσεις των ιαματικών πηγών και λουτρών και χύνεται στον κάμπο της Αριδαίας .

Δύο φορές ένας χείμαρρος σταματά την πορεία μας .

Μαζεύουμε πέτρες κάνουμε διάβαση , τον προσπερνάμε χωρίς απώλειες . Συνεχίζουμε ……….

Η φύση προετοιμασμένη για τον Χειμώνα που δεν θα αργήσει.

Μπροστά μας η δαντελωτή άγρια κορυφογραμμή μας κοιτά αγέρωχα και μας καλεί. Μας προτρέπει να περιηγηθούμε στις ομορφιές της και να μάθουμε την ιστορία της . Ο αέρας φέρνει από παντού μυρωδιές ελευθερίας, μια θλίψη και μια ησυχία επικρατεί στα δένδρα γυμνά από φυλλώματα.

Ανάμεσα στις πλαγιές νοιώθεις το φτερούγισμα της ψυχή σου στην αναπάντεχη συνάντηση με την ελευθερία .

Το άρωμα από τα πεύκα μας ταξιδεύει.

Μέσα από δασωμένες κοιλάδες και πλαγιές από εκτεταμένα δάση από κερασιές, καστανιές, βελανιδιές, οξιές και πεύκα η ανάβαση συνεχίζεται.

Στα πυκνά δάση του όρους Βόρρα συνυπάρχουν λύκοι, λαγοί, αλεπούδες, αγριογούρουνα, ζαρκάδια και διάφορα είδη πουλιών. Μόλις μας προσπέρασε ένας καφετί σκίουρος.

Τώρα παίρνουμε πορεία βορειοδυτικά και ανηφορίζουμε την στενή απότομη ράχη που σε λίγο γίνεται αρκετά φαρδιά.

Το μονοπάτι δύσκολο ανηφορικό .

Οδοιπορούμε για περισσότερο από μια ώρα, τώρα βρισκόμαστε στην άκρη της βουνοκορφής παράλληλα με το ποτάμι, το οποίο διακρίνεται κάτω χαμηλά, το μονοπάτι άγριο, επικίνδυνο μα συνάμα γοητευτικό.

Χρώματα του φθινοπώρου παντού.

Ορειβατούμε στην κορυφογραμμή η βουνοπλαγιά ντυμένη με εκατοντάδες χιλιάδες πεσμένα φύλλα.

Συνεχίζουμε……ανάμεσα σε οξιές και πεύκα .

Έχουμε συμπληρώσει δύο ώρες πορεία, η αγριάδα του βουνού μας δυσκολεύει την ανάβαση το τοπίο μαγευτικό η εμπειρία μοναδική.

Μετά από πορεία 3 ωρών φθάσαμε στην κορυφή.

Τώρα τοπίο ολότελα γυμνό, ένα βράχινο σύμπλεγμα που έχει όψη ανοιγμένης φτερούγας είναι η κορυφή ακριβώς δίπλα στη συνοριογραμμή Ελλάδος – Σκοπίων. Σοκόλ ( γεράκι στα σλάβικα).

Δεν έχει καμιά σχέση με την εθνικιστική οργάνωση sokol που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του τσεχικού εθνικισμού στην Πράγα το 1862.

Ήταν μια σλάβικη οργάνωση βασισμένη στη μάζα των βασανισμένων λαών και μιλούσε για εθνικιστικές ιδεολογίες.

Το γεράκι αρπαχτικό ημερόβιο πουλί του γένους falco, προέρχεται από την λατινική λέξη Falx ( δρεπάνι ) εξαιτίας του σχήματος των φτερών.

Η συντροφιά μας απολαμβάνει την ηρεμία και την ομορφιά της μητέρας φύσης .

Απέναντι η κορυφογραμμή του κράτους των Σκοπίων και γύρω μας οι άλλες βουνοκορφές .

Πιο πέρα η Κράβιτσα, το Πέτερνικ, το Πίνοβο, η Τζένα και το Παϊκο .

Πολλές ανάσες καθαρού αέρα . .

Επιστροφή…

Ο ήλιος ξεπροβάλλει μέσα από τα σύννεφα και μας ακολουθεί .

Τον ήλιο τον διαδέχεται και πάλι η συννεφιά .

Ένα έντονο κρύο περνά από τις φυλλωσιές των δένδρων και μας διαπερνά .

Με το σφύριγμα του αέρα η κατάβαση συνεχίζεται .

Κατεβαίνοντας την βουνοπλαγιά μπροστά μας ξεδιπλώνεται μια εικόνα ανεπανάληπτης ομορφιάς , οι εγκαταστάσεις των λουτρών Πόζαρ, το χωριό Όρμα και η πεδιάδα της Αριδαίας.

Το βουνό έχει την δική του κουλτούρα, δύσκολα να το αγαπήσεις, να βραχείς να κρυώσεις .

Όμως η μεγαλοπρέπεια του και το δέος που σου προκαλεί δεν συγκρίνεται με τίποτα .

Το βουνό το προσεγγίζεις ταπεινά , το θαυμάζεις , το σέβεσαι .

Μεσημέρι και οι αχτίδες του ήλιου δίνουν μια μεγαλοπρεπή όψη στις γύρω βουνοπλαγιές.

Αφήσαμε πίσω το Φθινοπωρινό τοπίο, είναι η εικόνα που γλυκαίνει την καρδιά μας και ξεκουράζει το μυαλό μας .

Απομεσήμερο και το ζεστό νερό στα λουτρά Πόζαρ = ( κάτω από την φωτιά ), πέφτοντας από τον καταρράκτη παίρνει την κούραση της ημέρας.

Ο καφές μας δίνει δυνάμεις για την επιστροφή.

Άλλη μια μέρα γεμάτη ορειβασία πήρε τέλος με επιτυχία.

Ανανεώνουμε το ραντεβού μας για κάποια άλλη ανάβαση την επόμενη Κυριακή.

Υ.Γ. Αφιερωμένο σε όσους ορειβατούν, ταξιδεύουν, ονειρεύονται και δραπετεύουν.

Τσιαμούρας Νικόλαος

Για το Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας