Απτόητοι οι μικροί sxovkidz!!!

ΤΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΠΕΡΙΣΣΕΥΟΥΝ!!!

Επιτέλους προπόνηση στο «σπίτι» μας, στην φυσική μας έδρα στο αγαπημένο χ/κ Σελίου που ντύθηκε ολόλευκο και μας υποδέχτηκε την Κυριακή 14/1/2018!

Υπό δύσκολες συνθήκες (κατά διαστήματα έντονη ομίχλη αλλά και χιονόπτωση) οι μικροί μας αθλητές κυριολεκτικά «όργωσαν» το χιονοδρομικό και τις πίστες που ήταν σε λειτουργία!

Στο τέλος της ημέρας όλοι είχαν ένα μεγάλο χαμόγελο στα χείλη!!!

Συγχαρητήρια στο χ/κ Σελίου, που παρά τις αντίξοες συνθήκες έδωσε σε λειτουργία όποιες πίστες ήταν δυνατό.

Ραντεβού το επόμενο Σαββατοκύριακο, όπου θα υπάρχει και εκδήλωση με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Χιονιού.

H ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΣΚΙ ΑΝΤΟΧΗΣ (Langlauf)

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΣΕΛΙ 15ΙΑΝ2018

ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΑΘΛΗΤΕΣ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΑ ΟΛΟΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΣΚΙ ΤΗΣ FISCHER!!!

H ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΣΚΙ ΑΝΤΟΧΗΣ (Langlauf)

ΟΛΟΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΛΠΙΚΟ & ΤΟ ΣΚΙ ΑΝΤΟΧΗΣ!!!

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΣΕΛΙ 15ΙΑΝ2018

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΣΕΛΙ 15ΙΑΝ2018

Advertisements

ΣΧΟΒ SKI BUS!!!

Παρακολουθήστε την ζωντανά την διαδρομή του ΣΧΟΒ SkiBus πατώντας ΕΔΩ.

Ο σύνδεσμος λειτουργεί μόνο κατά τη διάρκεια της διαδρομής, τις ημέρες και ώρες των αναβάσεων.

Με την ευγενική χορηγία της εταιρείας τηλεματικής GpsNow

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ

2η ΑΝΑΡΡΙΧΗΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΒΕΡΟΙΑΣ

ΑΝΑΡΡΙΧΗΤΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΑΛΙΑΚΜΩΝΑ «Νίκος Πιτούλιας»

21, 22 & 23 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017

 

Η θέα από το αναρριχητικό πεδίο Αλιάκμονα «Νίκος Πιτούλιας»

Με απόλυτη επιτυχία ολοκληρώθηκε η 2η αναρριχητική συνάντηση Βέροιας στο αναρριχητικό πεδίο Αλιάκμονα «Νίκος Πιτούλιας».

Οι πρώτοι αναρριχητές φτάσανε στο πεδίο την Παρασκευή το απόγευμα, όπου κατασκήνωσαν σε ένα μοναδικό περιβάλλον, μέσα στο δάσος, με τρεχούμενο πόσιμο νερό σε ελάχιστη απόσταση.

Το Σάββατο το πρωί, ξεκίνησαν οι πρώτες διαδρομές από έμπειρους αναρριχητές αλλά και πλήθος κόσμου που ήρθε να γνωρίσει το άθλημα της αναρρίχησης βράχου από κοντά! Ιδιαίτερη χαρά μας έδωσαν τα πολλά μικρά παιδιά ηλικίας 6 ετών και πάνω που δοκίμασαν να σκαρφαλώσουν καταρρίπτοντας το μύθο της υψηλής επικινδυνότητας του αθλήματος.

Τα παιδιά σρφαλώνουν στο βράχο με ασφάλεια υπό την επίβλεψη των εκπαιδευτών μας

Εδώ, πρέπει να τονίσουμε πως η σπορ αναρρίχηση σε οργανωμένα πεδία είναι απόλυτα ασφαλής, αρκεί να γίνεται με γνώση και συνέπεια. Δεν είναι τυχαίο,

πως η αναρρίχηση είναι πλέον Ολυμπιακό Άθλημα και αναμένεται να γνωρίσει ιδιαίτερη άνθηση στα επόμενα χρόνια ακόμη και σε μικρές ηλικίες!!!

Το βράδυ του Σαββάτου πραγματοποιήθηκε το καθιερωμένο πλέον «γεύμα», με ψήσιμο, μπύρα, κρασί και τσίπουρο στο χώρο της κατασκήνωσης. Το άριστο κλίμα, με την  πολύ καλή διάθεση των παρευρισκόμενων, δημιούργησε μία βραδιά που θα μας μείνει αξέχαστη!

Τα παιδιά σρφαλώνουν στο βράχο με ασφάλεια υπό την επίβλεψη των εκπαιδευτών μας

Την Κυριακή η προσέλευση συνέχισε αμείωτη με τον κόσμο να συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία.

Επιπλέον, αρκετός κόσμος έδειξε ενδιαφέρον για τη σχολή αρχαρίων αναρρίχησης βράχου που διοργανώνει ο ΣΧΟ Βέροιας υπό την αιγίδα της Ομοσπονδίας τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

Το τριήμερο ολοκληρώθηκε με την κλήρωση των δώρων και την ανανέωση του ραντεβού για την επόμενη χρονιά.

 

 

 

Εδώ, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους, τους ανθρώπους που βοήθησαν για να γίνει η συνάντηση και τους χορηγούς μας που η βοήθειά τους ήταν ανεκτίμητη.

Οι χορηγοί της συνάντησης:



ΒΕΡΜΙΟ: ΚΟΡΥΦΗ ΦΟΥΡΚΑ 1551μ

Κυριακή 25 Ιουνίου 2017

 

Κορυφή  Φούρκα  ένα ταξίδι  τόσο  κοντά  από την πόλη της  Βέροιας και  τόσο  μακριά !

Το βουνό  ασκεί  πάνω μας  μια  μυστική  έλξη, ψιθυριστά  μας  γνέφει να  διαβούμε τη ράχη του  και  να  ανεβούμε  στην κορφή του.

Φύγαμε από την Βέροια κάτω από  ένα καταγάλανο ουρανό 7:20 ανεβαίνουμε τις στροφές του δρόμου με κατεύθυνση το χωριό Καστανιά και την Παναγία Σουμελά.

Μετά από εικοσιπέντε λεπτά διαδρομής  μέσα  από αλλεπάλληλες  στροφές και ανηφορικά περάσματα ξεπροβάλλει  μπροστά μας το χωριό Καστανιά

Το χωριό χαμένο στην κυριολεξία σε  δάσος από καστανιές  μας υποδέχεται  με ένα περήφανο ήλιο.

Η μονή  Παναγία  Σουμελά  ή  μονή  Σουμελά. ήταν ένα πασίγνωστο  χριστιανικό μοναστήρι  κοντά στην Τραπεζούντα,  σύμβολο για 16 αιώνες του Ποντιακού Ελληνισμού.

Μέχρι το 1922  υπήρξε ο οδηγός, ο παρηγορητής, ο συμπαραστάτης των  Ποντίων  στην Τουρκία των Οθωμανών,

Το 1951 ο Κρωμναίος οραματιστής Φίλων Κτενίδης έκανε πράξη την επιθυμία όλων των Ποντίων, με τη θεμελίωση της νέας Παναγίας  Σουμελά εδώ στις πλαγιές του Βερμίου.

Το χωριό Καστανιά μας καλωσορίζει ήσυχο και έρημο, δείχνει ακόμη να κοιμάται. Αφήσαμε τα αυτοκίνητα πριν την Παναγία Σουμελά, τώρα ανεβαίνουμε ορειβατούμε σε δασικό ανηφορικό δρόμο. Ο δασικός δρόμος πνιγμένος σε δάσος από καταπράσινες οξιές.

Να΄μαστε  τώρα   με τον σάκο στον ώμο  και τα απαραίτητα.

Μπήκαμε  στη σιωπηλή γοητεία του δάσους.

Το μονοπάτι μας καλωσορίζει  άγριο και ατίθασο με υγρασία αέρινη.

Μια ησυχία πλανιέται τριγύρω και σκεπάζει ανθρώπους και δένδρα  σαν άχρωμη παραμυθένια  ομίχλη.

Τα δένδρα αέρινα, καταπράσινα, παραδίδονται στο απλό αεράκι του πρωινού.

Αγριολούλουδα  μας περιτριγυρίζουν, ένας χρωματιστός  καμβάς  με λογής – λογής  λουλούδια  του βουνού μας καλωσορίζουν .

Το τοπίο ειδυλλιακό  για εμάς,  στις γύρω κοιλάδες όμως  η ζωή   για τα ζώα του δάσους  είναι πολύ σκληρή, ακόμη και τώρα που είναι Καλοκαίρι.

Όλα τα δένδρα και τα κλαδιά φορτωμένα με τα υπέροχα χρώματα της Φύσης. Το βαθύ πράσινο της οξιάς και το δροσερό πράσινο των θάμνων.

Μοιραζόμαστε την ξεχωριστή μυρωδιά της φύσης και γύρω μας να πλημμυρίζουν δεκάδες  χρώματα της αγέρωχης  μάνας γης.

Συνεχίζουμε μέσα σε ένα καταπράσινο δάσος οξιάς με οργιώδη βλάστηση.

Το ξεχασμένο τοπίο  – τώρα – είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό καθώς μικτά δάση βελανιδιάς καστανιάς και ελάτης είναι βυθισμένα στη σιωπή τους.

Ο  ήλιος   μας  κρατά   συντροφιά, ακόμη είναι νωρίς και οι αχτίνες του δεν έχουν εκείνη την κάψα του καλοκαιριού.

Ανηφορίζουμε σε ανηφορικό μονοπάτι, μια παράξενη γοητεία γεμάτη μυστήριο μας τυλίγει, τώρα το τοπίο αγριεύει. Η άγρια ομορφιά του  τοπίου μας ταξιδεύει.

Το δάσος δείχνει να κοιμάται ακόμη να σιωπά, καθώς σκεπάζεται από θεόρατα δένδρα.

Ανεβαίνουμε  ψηλότερα το καλοκαίρι μέσα στο δάσος δροσιστικό. Η πρωινή δροσιά μας  προκαλεί ένα αίσθημα φρεσκάδας.

Βαδίζουμε  σε δασικό δρόμο. άσπρα σύννεφα κυριαρχούν παντού. Η ζέστη καλά κρατεί.

Μετά από πορεία μιας ώρας μέσα από ένα παραμυθένιο δάσος συνεχίζουμε σε δασικό δρόμο, τριγύρω ερημιά, τοπίο χωρίς καθόλου δένδρα  , μόνοι εμείς και η απεραντοσύνη του βουνού.

Από τούτο το σημείο θαυμάζουμε τον κάμπο της Βέροιας και λίγο δεξιότερα τα Πιέρια  Όρη με τα ορεινά χωριά του που φωλιάζουν στους πρόποδες του βουνού.

Πλησιάζουμε προς την κορυφή.

Ο ήλιος μας συντροφεύει καθώς ανηφορίζουμε προς την κορυφή.

Τελευταία ανάβαση και η κορυφή μας καλωσορίζει  γαλήνια.

Θαυμάζουμε   την  ομορφιά  των άλλων βουνοπλαγιών τριγύρω, Ιμπιλί, Μαγούλα , Τσεκούρια , Αγκάθι και στο βάθος το Ξηροβούνι και οι κορυφές Δίδυμες του χιονοδρομικού 3-5 Πηγάδια.

Πήραμε το δρόμο της επιστροφής από άλλη  διαδρομή,  μόνοι εμείς και η απεραντοσύνη του βουνού.

Τώρα τοπίο ολότελα γυμνό, άγονο, σκληρό πετρώδες .

Η επιστροφή μας γίνεται δίπλα από τις τεράστιες ανεμογεννήτριες που γέμισαν όλες τις γύρω βουνοπλαγιές και ασχήμαιναν το τοπίο.

Λίγο πριν ξαναμπούμε στο δάσος  με τις οξιές δροσερή   χλόη  με ξεκούραστο μονοπάτι.

Επιστροφή…..

Ο ήλιος ξεπροβάλλει  ολόκληρος και τυλιγμένος πάνω σε αυτή τη  ΄΄ μαγική φύση΄΄ Τα σπουργίτια και οι σπίνοι και τόσα  άλλα πουλιά μας συντροφεύουν με το γλυκό τραγούδι τους.

Αφήνουμε  πίσω μας το θρόισμα των δένδρων, το σφύριγμα του ανέμου και κατηφορίζουμε τον δασικό δρόμο που μας οδηγεί στα  αυτοκίνητα.

Με το πέταγμα των ξαφνιασμένων πουλιών φθάσαμε στα αυτοκίνητα. Άλλη μια μέρα γεμάτη  ορειβασία  πήρε τέλος με  επιτυχία.

Μετά από κάθε ορειβασία μετά από κάθε εξόρμηση, πάντα έχεις  να μάθεις κάτι καινούριο, να ανακαλύψεις κάτι ιδιαίτερο και να συνειδητοποιήσεις  πόσο μεγάλη ανάγκη και υποχρέωση έχουμε όλοι μας να διατηρήσουμε αυτή την ομορφιά.

Αφήνουμε πίσω μας το βουνό που και σήμερα  μας  χάρισε απλόχερα συγκινήσεις.

Η τσιμεντένια  πόλη μας υποδέχθηκε με ζέστη αφόρητη και όλα τα καφέ πλημμυρισμένα από ανθρώπους.

ΚΑΛΟ  ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ !

Τσιαμούρας Νικόλαος

Σ.Χ.Ο. Βέροιας

ΒΕΡΜΙΟ: ΙΜΠΙΛΙ 1675μ

 

ΙΜΠΙΛΙ 28 ΜΑΪΟΥ 2017

Κυριακή 28 Μαϊου 2017

Η ορειβασία και η πεζοπορία στο βουνό είναι ένα ταξίδι που ενθαρρύνει το μυαλό να περιπλανηθεί, να συλλογιστεί, να επαναφορτιστεί.

Το μόνο που σκέφτομαι, είναι ο άνεμος που με φυσάει στο πρόσωπο και η απεραντοσύνη του τοπίου.

Ανεβαίνουμε τις στροφές του δρόμου στην διαδρομή Βέροια – Ξηρολίβαδο. Το βουνό είναι εδώ και μας καλεί να το διαβούμε και να το εξερευνήσουμε.

Τριγύρω η φύση βροχερή τα τρομαγμένα πουλιά η μελαγχολία των δένδρων, ο βουβός αέρας και μια συννεφιά που μας συντροφεύει.

Άφησα πίσω μου την τηλεόραση, τα τηλέφωνα και έχω κλείσει την σύνδεση μου με το ιντερνέτ. Τα παράθυρα στην οθόνη σου ζητούν συνεχώς την προσοχή σου, ασταμάτητα. Ένα μυαλό που πιέζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα και με μεγάλη πίεση είναι μια μηχανή που θα σπάσει.

Το κάλεσμα της φύσης είναι εδώ και μας περιμένει μακριά από την τσιμεντένια πόλη πίσω από τις κουρτίνες και τα παράθυρα. Όσο πιο συχνά αφήνεις τον εαυτό σου να το ακούσει τόσο ευκολότερα θα το προσέχεις με τον καιρό.

Κλείσε το κομπιούτερ και το κινητό σου βγάλε τα ακουστικά σου και πήγαινε στο δάσος ανέβα στο βουνό.

Άφησε το μυαλό σου να λειτουργήσει να ταξιδέψει μακριά από το παράθυρο του σπιτιού σου και του γραφείου σου, μια διαδρομή μέσα στη φύση σου δίνουν ξεκούραση και νέα ενέργεια για παραπέρα.

Γράφω το σημερινό οδοιπορικό κοιτάζοντας το πυκνό δάσος από οξιές και άλλα πλατύφυλλα που τυλίγουν τον επαρχιακό δρόμο κάτω χαμηλά πριν ακόμη φθάσουμε στο πανέμορφο Ξηρολίβαδο.

Φθάσαμε στον προορισμό μας.

Σε υψόμετρο 1220 μέτρων περικυκλωμένο από αιωνόβια δάση πεύκου το χωριό μας υποδέχεται ήρεμο και ήσυχο στο πρωινό. Το Ξηρολίβαδο ήταν ξακουστό χωριό.

Μακεδόνες, Ρωμαίοι, Βυζαντινοί, Οθωμανοί, έμποροι και κυρατζήδες, δένουν διαχρονικά το σημερινό Ξηρολίβαδο με το παρελθόν του.

Σε γνωστά έγγραφα του ιεροδικείου της Βέροιας, μνημονεύεται πολλές φορές από τα χρόνια 1640 – 1641 και ύστερα. Καταστράφηκε στα 1795 από ληστές, οι κάτοικοι του σκορπίστηκαν σε άλλα μέρη της Μακεδονίας. Αναφέρεται σε δημοτικά τραγούδια, όπως σε ένα που εξιστορεί εκστρατεία του Νικοτσάρα.

Ξανακτίσθηκε μετά το 1805. Ήταν τσιφλίκι του περίφημου Αλή – Πασά Τεπελενλή των Ιωαννίνων..

Γύρω στα 1880 – 1890 είχε 100 καλύβες, βρύσες, πηγές και μπάρα ( λίμνη ) η οποία υπάρχει ακόμη και σήμερα. Το χάνι εξυπηρετούσε 100 άλογα. Ήταν σταθμός χωροφυλακής και τελωνείου.

Μέχρι το 1912 παρέμεινε τσιφλίκι και οι κάτοικοι πλήρωναν ενοίκιο για παραμονή των οικογενειών τους και των λιβαδιών τους. Απετέλεσε καταφύγιο και ορμητήριο Ελληνικού αντάρτικου στα χρόνια του μακεδονικού αγώνα.

Σήμερα ο οικισμός έχει ωραίες κατοικίες και σφύζει από ζωή τους καλοκαιρινούς μήνες. Με ένα αξιόλογο Πολιτιστικό Σύλλογο που έχει αναπτύξει σημαντικές δραστηριότητες που προβάλλει το πολιτιστικό πρόσωπο του χωριού.

Περάσαμε το χωριό, αφήνουμε τα αυτοκίνητα, προετοιμασία για ανάβαση.

Κοιτάζω γύρω μου, μια ζωγραφιά μια γοητεία. Όλα γύρω καταπράσινα, το πράσινο παντού γεμίζει τις ράχες και τις ραχούλες, τις βουνοπλαγιές και τις βουνοκορφές.

Μπήκαμε σε δασικό δρόμο, σε λίγο πήραμε πορεία αριστερά, ανεβαίνουμε διασχίζουμε τη μικρή κοιλάδα με την αραιή βλάστηση, ανεβαίνουμε, τριγύρω οξιές φορτωμένες από καταπράσινο – ζωντανό – φύλλωμα.

Οι αισθήσεις μου χαλαρές. Σε λίγο το μονοπάτι ανηφορίζει σε μια ήπια ανάβαση μέσα από δάσος οξιάς, απόλυτη ησυχία.

Αφήνομαι για μερικά λεπτά της ώρας στην ηρεμία του δάσους. Το μονοπάτι συνεχίζει να ανηφορίζει ευχάριστα στην αγκαλιά της γοητευτικής φύσης.

Αφήσαμε πίσω μας το δάσος μετά από μια πορεία 50 λεπτών δύσκολης ανάβασης, συνεχίζουμε τώρα, σε τοπίο γυμνό από δένδρα, βράχια και χλόη βρεγμένη από την δροσιά του πρωινού.

Φθάσαμε στην πρώτη κορυφή γυμνή από δένδρα, κάτω χαμηλά μια κοιλάδα χωρίς καθόλου δένδρα, μόνο χαμηλή βλάστηση, από αγριόχορτα………..

Απέναντι η βουνοπλαγιά και το μονοπάτι θα μας οδηγήσουν στην κορυφή.

Μόνοι εμείς σε αυτό τον ατελείωτο καμβά πλημμυρισμένο από τα χρώματα της Άνοιξης, συνεχίζουμε την ανάβαση.

Στις γύρω βουνοπλαγιές ζουν και αναπνέουν ζώα και πουλιά του δάσους.

Να ΄μαστε τώρα στην ησυχία του πρωινού εμείς μια παρέα μια συντροφιά να αναπνέουμε καθαρό αέρα με μυρωδιές πρωτόγνωρες.

Τώρα ανάβαση, στο βάθος μπροστά μας ξεπροβάλλουν τεράστιες ανεμογεννήτριες. σε ένα αιολικό πάρκο που ίσως δώσουν φθηνότερη και πιο οικολογική ενέργεια στις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά μας.

Ανεβαίνουμε και κατεβαίνουμε βουνοπλαγιές η ώρα περνά όμορφα και ήσυχα , φθάσαμε στην κορυφή κάτω χαμηλά ο οικισμός Αγία Παρασκευή που τα καλοκαίρια σφύζει από ζωή.

Τριγύρω οι άλλες κορυφές της περιοχής, Ξηροβούνι, Μαγούλα , Στουρνάρι, Αγκάθι, Τσεκούρια, Φούρκα.

Η δικιά μα ς επιστροφή γίνεται από την ίδια διαδρομή. Το τοπίο είναι εκπληκτικής ομορφιάς, φωνές του δάσους και ψίθυροι μας καθοδηγούν.

Πήραμε το δρόμο της επιστροφής μετά από μια 3ωρη πορεία, επιστρέψαμε στα αυτοκίνητα.

Τσιαμούρας Νικόλαος

 

ΒΕΡΜΙΟ: ΚΟΡΥΦΗ ΣΤΟΥΡΝΑΡΙ 1780μ

ΣΧΟΒ ΒΕΡΜΙΟ ΚΟΡΥΦΗ ΣΤΟΥΡΝΑΡΙ

Κυριακή 14 Μαϊου 2017

Γιορτή της μητέρας σήμερα, μια γιορτή για τις μητέρες που έφεραν στον κόσμο τα παιδιά τους και όσα χρόνια και αν περάσουν θα είναι πάντα εκεί να αγωνιούν και να τα φροντίζουν………….!

Η περιπλάνηση μας σήμερα στις πλαγιές του Βερμίου μας οδηγεί πίσω στον χρόνο στην εποχή που το Ξηρολίβαδο ήταν σταυροδρόμι καραβανιών.

Αφήσαμε πίσω μας την Βέροια, που αναφέρεται από τον Θουκιδίδη και τον Στράβωνα.

Γνώρισε άνθηση όλες τις περιόδους της ιστορίας. Καταστράφηκε πολλές φορές από επιδρομές κατακτητών, σεισμούς και πυρκαγιές.

Ο Θουκιδίδης αναφέρει ότι οι Αθηναίοι το 432 π.Χ. στην εκστρατεία τους προς την Χαλκιδική προσπάθησαν να την κυριεύσουν, χωρίς όμως επιτυχία.

Σύμφωνα με την μακεδονική μυθολογία, η Βέροια ήταν κόρη του ήρωα Βέρητος και αδελφή της Μίεζας και του Όλγανου.

Είναι μια από τις ελάχιστες μακεδονικές πόλεις με συνεχή κατοίκηση στην ίδια θέση με το ίδιο όνομα από την αρχαιότητα, από τον 6ο αιώνα π.Χ. μέχρι και σήμερα.

Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν οι Βρύγες, Έθνος θρακικό, μετονομάσθηκαν Φρύγες, όταν μετανάστευσαν στην Ασία. Εκτοπίσθηκαν από τους Μακεδόνες και η Βέροια έγινε Μακεδονική από τον 9ο π.Χ. αιώνα, μέχρι το 168 π.Χ. όταν κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους.

Σημαντική εποχή για τη Βέροια είναι η εποχή της δυναστείας των Αντιγονιδών (294- 168 π.Χ.) που διαρκεί μέχρι την εποχή της Ρωμαιοκρατίας.

Παραδόθηκε στους Ρωμαίους το 168 π.Χ. λεηλατήθηκε, αποστρατικοποιήθηκε και η αριστοκρατία της εξορίστηκε στην Ρώμη.

Δέχεται επιδρομές και καταλήψεις από διάφορους κατακτητές.

Γότθους, Ούννους, Βούλγαρους, Γέτες, Σλάβους, Σαρακηνούς, Νορμανδούς, Σέρβους και τους Οθωμανούς το 1448-1449.

Στα χρόνια της Οθωμανικής κατοχής κυριαρχούν η καταπίεση, το παιδομάζωμα, ο φόβος, οι βασανισμοί, οι εκτελέσεις.

Γύρω στον 17ο αιώνα αναπτύσσεται το εμπόριο και η βιοτεχνία της υφαντικής. Την ίδια περίοδο το 1650, ιδρύεται το ελληνικό σχολείο που θεωρείται από τα παλιότερα.

Τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας η πόλη αντιμετωπίζει Βουλγάρικη και Ρουμάνικη προπαγάνδα.

Για να αντισταθούν στην προπαγάνδα, οργανώνονται και ιδρύουν την ΄΄ Εθνική άμυνα΄΄ , συμμετέχουν ενεργά στον μακεδονικό αγώνα.

Η απελευθέρωση της έγινε από τον ελληνικό στρατό στις 16 Οκτωβρίου 1912.

Ανεβαίνουμε τις στροφές του δρόμου, μας υποδέχονται πυκνά δάση οξιάς και ένας περήφανος ήλιος που μας συντροφεύει.

Σε λίγο ξεπροβάλλει μπροστά μας σαν από ταινία το Ξηρολίβαδο.

Το χωριό κτισμένο σε πλαγιά περικυκλωμένο από αιώνια δάση πεύκου σε υψόμετρο 1220 μέτρων μας υποδέχεται ήρεμο και ήσυχο μέσα στην πρωινή καταχνιά.

Ήταν μεγάλο και ξακουστό χωριό.

Σε γνωστά έγγραφα του ιεροδικείου της Βέροιας μνημονεύεται πολλές φορές από τα χρόνια 1640-1641 και ύστερα.

Καταστράφηκε στα 1795 από ληστές, οι κάτοικοι του σκορπίστηκαν σε άλλα μέρη, ιδιαίτερα της Μακεδονίας. Αναφέρεται σε δημοτικά τραγούδια, όπως σε ένα που εξιστορεί εκστρατεία του Νικοτσάρα.

Ξανακτίστηκε μετά το 1805, ήταν τσιφλίκι του περίφημου Αλή Πασά Τεπελενλή, των Ιωαννίνων.

Γύρω στα 1880 – 1890 είχε 100 καλύβες, βρύσες, πηγές και μπάρα ( λίμνη), η οποία υπάρχει και σήμερα. Το χάνι εξυπηρετούσε 100 άλογα. Ήταν σταθμός χωροφυλακής και τελωνείου.

Περάσαμε το χωριό, τώρα οδηγούμε σε πυκνό δάσος πεύκων. Αφήνουμε τα αυτοκίνητα, προετοιμασία για ανάβαση.

Σήμερα η ορειβατική μας ομάδα αποτελείται από 7 φίλους ορειβάτες.

Μπήκαμε σε δασικό δρόμο, σε λίγο πήραμε πορεία αριστερά ανεβαίνουμε διασχίζουμε την μικρή κοιλάδα με την αραιή χαμηλή βλάστηση, τριγύρω οι οξιές πήραν τα χρώματα της Άνοιξης, ………. βαθύ πράσινο.

Γρήγορα βρεθήκαμε σε δάσος πυκνό.

ΣΧΟΒ ΒΕΡΜΙΟ ΚΟΡΥΦΗ ΣΤΟΥΡΝΑΡΙ

Σε λίγο το μονοπάτι ανηφορίζει σε μια ήπια ανάβαση μέσα από δάσος βελανιδιάς, απόλυτη ησυχία.

Μόνο το τραγούδι των πουλιών ακούγεται……!

Αφουγκράζομαι την ησυχία του δάσους, οι αισθήσεις μου χαλαρές.

Αφήνομαι για μερικά λεπτά της ώρας στην ηρεμία του δάσους.

Το μονοπάτι συνεχίζει να ανηφορίζει ευχάριστα στην αγκαλιά της γοητευτικής φύσης.

Ανεβαίνουμε, ορειβατούμε σε πυκνή δασωμένη πλαγιά.

Σε ατέλειωτο δάσος οξιάς σε ανηφορικό μονοπάτι ανάσες βαριές, αργά αλλά σταθερά κερδίζουμε ύψος.

Μετά από μια εικοσάλεπτη ανάβαση βγήκαμε σε πλάτωμα, απεριόριστη θέα με ένα ήλιο να μας καθοδηγεί, πήραμε πορεία δυτικά.

Μόνοι εμείς σε αυτό τον ατελείωτο καμβά πλημμυρισμένο από τα χρώματα της Άνοιξης, πρωινό Κυριακής συνεχίζουμε την περιπλάνηση μας και την πορεία μας.

Στις γύρω βουνοπλαγιές ζουν και αναπνέουν ζώα και πουλιά του δάσους.

Ζαρκάδια, αγριογούρουνα, λαγοί, αλεπούδες, λύκοι, ασβοί, σκίουροι.

Πέρδικες, φάσες, αγριοπερίστερα, τσίχλες, γεράκια, ξεφτέρια και κουκουβάγιες.

Ένα ελαφρύ αεράκι να μας συνοδεύει και με τον ήλιο πίσω μας συνεχίζουμε την πορεία μας.

Τώρα ορειβατούμε σε γυμνό τοπίο. Κατηφορίζουμε το μονοπάτι μέχρι να πάρουμε ανηφορική πορεία στην κορυφογραμμή που θα μας οδηγήσει στην κορυφή Στουρνάρι.

Από την κορυφή θέα μοναδική.

Ο μοναδικός Όλυμπος περήφανος και χιονισμένος, τριγύρω οι άλλες βουνοκορφές. (Πιέρια, Σμόλικας, Γράμμος, Βασιλίτσα. Άσκιο, Μπούρινος).

Επιστροφή……

Η επιστροφή μας γίνεται από άλλη διαδρομή μέσα από πυκνό δάσος οξιάς. Τώρα το μονοπάτι μας ξεναγεί μέσα από ένα μικρορέμα χαμένο σε χιλιάδες εκατοντάδες πεσμένα φύλλα.

Παντού το βαθύ πράσινο χρώμα της Άνοιξης.

Το τοπίο είναι εκπληκτικό, ορειβατούμε κατεβαίνοντας μέσα από ένα δάσος σαγηνευτικής ομορφιάς.

Φωνές του δάσους και ψίθυροι μας καθοδηγούν.

Σήμερα θαυμάσαμε από κοντά τη γοητεία της φύσης, χαρήκαμε τις κατάφυτες πλαγιές του βουνού και εξερευνήσαμε τις ομορφιές του Ξηρολίβαδου και του Βερμίου.

Αποχαιρετάμε το βουνό που μας χάρισε και σήμερα πανέμορφες εικόνες.

Συγχαρητήρια σε όλους τους φίλους που ορειβάτησαν σήμερα μαζί μας.

Τσιαμούρας Νικόλαος

ΒΕΡΜΙΟ: ΚΟΥΜΑΡΙΑ – 5 ΠΥΡΓΟΙ (1736μ)

ΣΧΟΒ ΚΟΥΜΑΡΙΑ 5 ΠΥΡΓΟΙ 30ΑΠΡ2017

Κυριακή 30 Απριλίου 2017

Με τον Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας

Όλες οι αισθήσεις απολαμβάνουν το πρωινό που μας παραθέτει η φύση απλόχερα. Οι στιγμές εδώ αποκτούν σημασία καθώς προσπαθείς αχόρταγα να γεμίσεις παραστάσεις με όλες σου τις αισθήσεις.

Φύγαμε από τη Βέροια πρωινό Κυριακής. 

Διαδρομή Βέροια -Τριπόταμος – Κουμαριά .

Αφήσαμε πίσω μας την πόλη της Βέροιας.

Η ιστορία της χάνεται στον μύθο και την παράδοση πριν από δεκάδες εκατοντάδες χρόνια. Τουλάχιστον από το 2700 π.Χ.

Το 432 π.Χ. ο Θουκιδίδης την αναφέρει σε μια εκστρατεία των Αθηναίων προς την Ποτίδεα, πολιόρκησαν την πόλη της Βέροιας αλλά δεν τα κατάφεραν.

Μπροστά μας ξεπροβάλλει η οροσειρά του όρους Βέρμιο .Ένα από τα ομορφότερα και πλουσιότερα σε χλωρίδα και πανίδα όρη του ελλαδικού χώρου.

Εδώ στο Βέρμιο σύμφωνα με τον Ηρόδοτο οι πρώτοι αρχαίοι Μακεδόνες βρήκαν τους περίφημους κήπους του μυθικού βασιλιά Μίδα.

Στις κατάφυτες πλαγιές του κυριαρχούν εκτεταμένα δάση από οξιές, έλατα, πεύκα. Στο δάσος, συνυπάρχουν, λύκοι, αλεπούδες, αγριογούρουνα, ζαρκάδια, λαγοί, σκίουροι. Πέρδικες, γεράκια, δρυοκολάπτες, κίσσες, σπίνοι και αγριοπερίστερα.

Φθάσαμε στο χωριό Κουμαριά, μας υποδέχεται έρημο, ήσυχο, όμορφο.

Γύρω στα 1832, Σελιώτες και Ξηρολιβαδιώτες δημιούργησαν την Ντάλιανη, την σημερινή Κουμαριά.

Η έξοδος των βλάχων Σελιωτών ξεκίνησε από τα βλαχοχώρια, Αβδέλλα, Περιβόλι, Σμίξη και Σαμαρίνα.

Αρχίζει τον Σεπτέμβριο του 1820 που έγινε με μεγάλη μυστικότητα στην Αβδέλλα, το συμβούλιο των μεγάλων τσιφλικάδων.

Πρωτοστατεί ο Γιώργης Μπαντραλέξης (1784–1867).

Αρχίζει μια δωδεκάχρονη πορεία και το 1832 κατέληξαν στο Σέλι και το Ξηρολίβαδο.

Το όρος Βέρμιο ένα ατελείωτο βουνό, πανέμορφο όλες τις εποχές του χρόνου. Την ¨ανοιξη φιλοξενεί μολόχες, βιολέτες. μαργαρίτες, πρίμουλες και άλλα αγριολούλουδα που δεν θυμάμαι και άλλα πολλά που δεν γνωρίζω για να τα αναφέρω.

Και ο κύκλος της άνθησης τελειώνει το Φθινόπωρο με πλήθος από κυκλάμινα.

Ένας ήλιος χλωμός και συννεφιασμένος μας ακολουθεί.

Δρυς και οξιές .

Με το τραγούδι του κούκου πήραμε την ανηφόρα.

ΣΧΟΒ ΚΟΥΜΑΡΙΑ 5 ΠΥΡΓΟΙ 30ΑΠΡ2017

Ολες μας οι αισθήσεις απολαμβάνουν το πρωινό που η φύση μας παραθέτει απλόχερα. Μονοπάτι ανηφορικό για γερά πόδια και δροσερές αναπνοές.

H διαδρομή πανέμορφη μέσα από πυκνό δάσος οξιάς δεν περιγράφεται με λόγια είναι κάτι που δεν μπορεί να την νοιώσει κανείς αν δεν την ζήσει .

Γύρω μας αρμονική συνάντηση των στοιχείων της φύσης , το φύσημα του ανέμου με τα δένδρα, τα διάφορα χρώματα ,αποτελούν μια εμπειρία εντυπωσιακή και μοναδική εμπειρία .

Ανεβαίνοντας ψηλότερα το τοπίο αγριεύει…

Στο βάθος , θεριό πελώριο ξεπροβάλλει η κορυφή φορτωμένη μα μαύρα σύννεφα. Συνεχίζουμε σε δασικό δρόμο που σε μερικά σημεία η πλατύφυλλες οξιές κάνουν τον δρόμο αδιάβατο.

Από το δικό μας θόρυβο και τις χαρούμενες φωνές το τραγούδι του σπίνου ακούγεται ανήσυχο και τρομαγμένο.

Φθάσαμε σε ξέφωτο, κάτω χαμηλά το χωριό της Κουμαριάς και η πόλη της Βέροιας.

Οι ακτίνες του ήλιου δίνουν μια μεγαλόπρεπη όψη στις γύρω βουνοπλαγιές.

Τώρα πορεία ανοδική , ορειβατούμε για περισσότερο από δυο ώρες και συνεχίζουμε.

ΣΧΟΒ ΚΟΥΜΑΡΙΑ 5 ΠΥΡΓΟΙ 30ΑΠΡ2017

Πάνω στο μονοπάτι εύκολα εντοπίζονται νυχτερινά ελαφροπατήματα άγριας ζωής .

Ένας δροσερός αέρας μας υποδέχεται παρασυρμένος από τις γύρω βουνοκορφές μας χτυπά το πρόσωπο .

Εμείς απτόητοι συνεχίζουμε .

Φθάσαμε σε ένα ξέφωτο γυμνό από δένδρα, χλόη και πέτρες γύρω μας . Η κορυφή ξεπροβάλλει μπροστά μας .

Ο αέρας για λίγο κόπασε.

Ξαφνικά θόρυβος, ποδοβολητό από άγρια άλογα , ένα κοπάδι 7-8 αλόγων μας προσπερνά, περήφανα.

Μετά από πορεία 3 ωρών φθάσαμε στην κορυφή.

Οι στιγμές εδώ αποκτούν σημασία καθώς προσπαθείς αχόρταγα να γεμίσεις παραστάσεις με όλες σου τις αισθήσεις.

Το βλέμμα σου ξεκουράζεται ατενίζοντας τις γύρω βουνοκορφές , μπροστά μας το Ξηροβούνι και λίγο παραπέρα το Στρουρνάρι, δίπλα μας το Αρσούμπασι, απέναντι τα Πιέρια και λίγο πιο πέρα ξεπροβάλλει περήφανος ο Όλυμπος.

Θέλεις αυθόρμητα να σκαρφαλώσεις κάπου ψηλά και να ατενίσεις τον ορίζοντα. Το κάνεις με το βλέμμα…

Σύννεφα κυνηγημένα η βροχή δεν αργεί, φοράμε τα αδιάβροχα και συνεχίζουμε.

Επιστροφή από άλλη διαδρομή .

Πήραμε για λίγο τον δασικό δρόμο , τώρα οδοιπορούμε μέσα σε δάσος οξιάς.

Η σιωπή του δάσους είναι παράξενο πόσο σε υποβάλλει να θέλεις να βλέπεις μόνο, χωρίς να μιλάς…

Η φύση είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου, ο άνθρωπος όμως… την πληγώνει , την εκμεταλλεύεται την οδηγεί στην εξόντωση.

Η δασική βλάστηση συμβάλλει στην απορρόφηση του 40% των εκπομπών του διοξειδίου άνθρακα, αλλά ο άνθρωπος αδιαφορεί.

Σε 5 χρόνια χάθηκαν 370 εκατομμύρια εκτάρια δάσους στον πλανήτη μας.

Οι κυβερνήσεις πρέπει να αποφασίσουν τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τις ανθρώπινες δραστηριότητες των ανεπτυγμένων κρατών κατά 35 % έως το 2020. Θα υπάρξει απόφαση ποτέ άραγε;

Συνεχίζουμε την κατάβαση μέσα από το δασικό δρόμο .

Αφήσαμε πίσω μας την ομορφιά του δάσους, το θρόισμα των φύλλων το φύσημα του ανέμου και κατηφορίζουμε.

Πλησιάζοντας προς την Κουμαριά το μονοπάτι γίνεται κατηφορικό .

Μετά από πορεία 4+30 ωρών φθάσαμε στα αυτοκίνητα.

Για τον Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας

Τσιαμούρας Νικόλαος