ΟΛΥΜΠΟΣ: ΔΙΑΣΧΙΣΗ ΦΑΡΑΓΓΙ ΕΝΙΠΕΑ 2018

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΕΝΙΠΕΑΣ 01ΙΟΥΛ2018

01 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018

Την Κυριακή 01 Ιουλίου 2018 ο Σ.Χ.Ο. Βέροιας πραγματοποίησε εξόρμηση στον Όλυμπο διασχίζοντας το Φαράγγι του Ενιπέα.

Η προσέλευση ήταν μεγάλη και οι συμμετέχοντες απόλαυσαν ένα μονοπάτι σπάνιας ομορφιάς, με τα πλούσια νερά από τις πρόσφατες βροχοπτώσεις να μας χαρίζουν μαγικές εικόνες!!!

Ο Ενιπέας είναι ποταμός της Πιερίας, ο οποίος διαρρέει το Λιτόχωρο. Το φαράγγι του έχει αναδειχθεί και αξιοποιηθεί σε βαθμό που προσελκύει πολλούς τουρίστες κάθε χρόνο. Η ονομασία του ποταμού προέρχεται από κάποια θαλασσινή θεότητα, πατέρα του Πελία και του Νηλέα και συζύγου της Τυρώς. Πρόκειται για προσωποποίηση του Ποσειδώνα. Η ίδια θεότητα απαντάται και στη Θεσσαλία και στην Ήλιδα. Σύμφωνα πάλι με τη Μυθολογία, στο Φαράγγι του Ενιπέα κατασπαράχθηκε από τις Μαινάδες ο μουσικός Ορφέας, ενώ στα νερά του ποταμού λουζόταν και η πανέμορφη Λητώ.

Ο Ενιπέας έχει τις πηγές του στην θέση Πριόνια, σε υψόμετρο 1000 μέτρων. Οι κολυμπήθρες (βάθρες) κατά μήκος του είναι φυσικές πισίνες. Η θερμοκρασία του νερού είναι λίγο πάνω από τους μηδέν βαθμούς Κελσίου και το κολύμπι πρέπει να γίνεται με προσοχή και ποτέ από καρδιακούς. Παραδόξως, η διαδρομή κατά μήκος του ποταμού (είτε στην άνοδο, είτε στην κάθοδο) δεν είναι από τις δημοφιλέστερες του Ολύμπου. Οι περισσότεροι ορειβάτες προτιμούν να την παρακάμψουν και να ανέβουν μέχρι τα Πριόνια με το αυτοκίνητό τους και από κει να συνεχίσουν ορειβατικά μέχρι τις ψηλές κορφές. Η διαδρομή αυτή, ωστόσο, είναι από τις ομορφότερες, σκιερότερες και σίγουρα η πιο υγρή από όλες! Προσφέρεται για όλες τις ηλικίες και είναι ιδανική για οικογενειακές εξορμήσεις και διανυκτερεύσεις με σχετική ασφάλεια. Το μονοπάτι ξεκινάει από το Λιτόχωρο (θέση «Μύλοι») σε υψόμετρο 300 μέτρων. Έχει μήκος 9.5 χλμ και ένας μέτριος περιηγητής θα φτάσει στα Πριόνια σε 5-6 ώρες. Το νερό του ποταμού είναι πόσιμο σε όλα, σχεδόν, τα σημεία του και υδρεύει το Λιτόχωρο.

Με αυτό τον τρόπο χαιρετίσαμε ορειβατικά το 1ο Εξάμηνο του 2018 και επαναπροσδιορίζουμε το ραντεβού μας για τον ερχόμενο Σεπτέμβριο!  Καλό καλοκαίρι σε όλους!!!

Δες το αλλιώς… Δες το από ψηλά!!!

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ

Η αναπαράσταση της διάσχισης:

Advertisements

ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ – ΑΝΑΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΘΩ (2033μ)

ΑΘΩΣ: ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ 2018

Άγιο Όρος –Ανάβαση στον  Άθω (2033μ)

ΙΟΥΝΙΟΣ 2018

Η Μοναστική Πολιτεία του Αγίου Όρους, το «Περιβόλι της Παναγίας» καταλαμβάνει το

σύνολο της έκτασης του τρίτου ποδιού της Χαλκιδικής, της χερσονήσου του Άθω. Το 1988 το Άγιο Όρος χαρακτηρίστηκε από την UNESCO Μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Αποτελεί αυτοδιοίκητο τμήμα του Ελληνικού κράτους με πρωτεύουσα τις Καρυές και περιλαμβάνει τις είκοσι Ιερές Μονές και τα συγκροτήματα κτιρίων (σκήτες, καθίσματα, κελιά) τα οποία υπάγονται στις Μονές, διάσπαρτα σε όλη την έκταση της χερσονήσου. Ο πληθυσμός του Αγίου Όρους είναι περιπου 2500 ορθόδοξοι μοναχοί.

ΜΟΝΗ ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΛΑΥΡΑΣ

Η ιστορία του Μοναχισμού στο Άγιο Όρος, από την ίδρυση της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας έως και τις αρχές του 20ου αιώνα υπήρξε πολυτάραχη, αποτυπώνοντας όλες τις θρησκευτικές και γεωπολιτικές εξελίξεις της ευρύτερης περιοχής. Προπύργιο της Ορθοδοξίας και σημείο αναφοράς για όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς του κόσμου, αποτελεί σήμερα Ιερό προορισμό για πλήθος προσκυνητών ειδικά από τα κράτη της πρώην Ανατολικής Ευρώπης.  Στο Όρος ισχύει το Γρηγοριανό Ημερολόγιο που σημαίνει διαφορά 13 ημερών από την τρέχουσα ημερομηνία ενώ τα ρολόγια έχουν διαφορά περίπου τρεις ώρες.  Οι πόρτες των Μονών και των Σκητών κλείνουν με τη δύση του Ήλιου και καλό είναι οι επισκέπτες να έχουν φροντίσει να φτάσουν στον προορισμό τους για να μη βρεθούν εκτός τειχών!

Άθως

Στο ιδιαίτερα απόκρημνο νότιο τμήμα της Χερσονήσου δεσπόζει ο επιβλητικός ορεινός

ΚΟΡΥΦΗ ΑΘΩΣ 2033μ

όγκος και η κωνική κορυφή του Άθω (2033 μ). Από μακριά ο Άθως μοιάζει να ξεφυτρώνει μέσα από τη θάλασσα και οι απότομες ορθοπλαγιές του χάνονται στα βάθη του Αιγαίου. Σε μικρή απόσταση από τις ακτές του Άθω βρίσκεται ένα από τα βαθύτερα σημεία του Αιγαίου με βάθος 1500 μέτρων. Λόγω του σχήματος και της θέσης του ο Άθως έχει ευμετάβλητο και απρόβλεπτο μικροκλίμα και συχνοί είναι οι θυελλώδεις βορειοδυτικοί άνεμοι και οι μεγάλες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας ακόμη και στους καλοκαιρινούς μήνες, ενώ το χειμώνα είναι άφθονες οι χιονοπτώσεις.

Άβατον

Η πρόσβαση στο Άγιο Όρος γίνεται αποκλειστικά μέσω θαλάσσης από τη Ιερισσώ ή την Ουρανούπολη, με την προϋπόθεση βέβαια να μην είναι ο επισκέπτης  γένους θηλυκού. Στο Άγιο Όρος απαγορεύεται, με ποινή φυλάκισης, η είσοδος των γυναικών, το λεγόμενο «άβατον». Δικαιωματικά, η μόνη γυναίκα που τιμάται και η παρουσία της επιτρέπεται, είναι η Παναγία η οποία προστατεύει το Άγιο  Όρος. Το γεγονός της απαγόρευσης της εισόδου των γυναικών έχει οδηγήσει σε έντονες αντιπαραθέσεις, ιδιαίτερα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όμως η ισχυρή παράδοση αιώνων δε δείχνει προς το παρόν να μεταβάλεται.

Όρος Άγιο, Πολιτεία Ανθρώπων

ΑΘΩΣ: ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ 2018

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να επισκεφθεί κανείς το Άγιο Όρος, για θρησκευτικούς λόγους ή προσκύνημα, για αρχαιολογικές και καλλιτεχνικές ανησυχίες, για τη μελέτη της ιστορίας και της αρχιτεκτονικής του Βυζαντίου  ή για φυσιολατρικoύς και τουριστικούς λόγους.

Ο καθένας θα βρει αυτό που αναζητά. Έχοντας όμως τις αισθήσεις τεταμένες και το μυαλό ανοιχτό, η εμπειρία της επίσκεψης στο Άγιο Όρος αποκτά ιδιαίτερο νόημα που δεν περιγράφεται πάντα με λόγια.

Ημέρα πρώτη

Για την έισοδο στο Άγιο Όρος είναι απαραίτητο, εκτός από την ταυτότητα να έχει ο επισκέπτης μαζί του το διαμονητήριο. Το εκδίδει η Ιερά Επιστασία για περιορισμένο αριθμό και για μέγιστο τέσσερις ημέρες, και αποτελεί το «διαβατήριο» για τη μετακίνηση και τη διαμονή στις Μονές και τις Σκήτες του Όρους.

Ι.Μ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ

Μετά την επιβίβαση στο λιμάνι της Ουρανούπολης, το ταχύπλοο πέρασε το κεντρικό λιμάνι του Όρους, τη Δάφνη και έφτασε στον αρσανά (λιμανάκι) της Ιεράς Μονής Διονυσίου, την πρώτη στάση της διαδρομής μας.  Η Ιερά Μονή Διονυσίου δεσπόζει επιβλητική, σαν φρούριο, στην κορυφή ενός βράχου ύψους 70 μέτρων πάνω από τη θάλασσα. Ισχυρή Μονή, 5η στην ιεραρχία του Όρους, ιδρύθηκε το 1362.  Εκεί βρίσκεται και η αρχαιότερη εικόνα του Αγίου Όρους, η εικόνα της Παναγίας του Ακαθίστου. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Πατριάρχης Σέργιος κρατούσε την εικόνα αυτή όταν έψαλε το 624 τον Ακάθιστο Ύμνο ως επίκληση βοήθειας στην Παναγία κατά την πολιορκία της Κωσταντινούπολης από τους Αβαροσλάβους. Εκπληκτικές είναι οι τοιχογραφίες της Αποκάλυψης του Ιωάννη που κοσμούν την είσοδο της τράπεζας (χώρος εστίασης μοναχών). Αν και η επίσκεψή μας ήταν σύντομη, η φιλοξενία στην Μονή ήταν ιδιαίτερα θερμή.

Αμέσως μετά τη Μονή ξεκινά, με κατευθυνση νότια, ένα απότομο μονοπάτι μίας

ΤΟ ΔΥΣΒΑΤΟ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΣΗΜΕΙΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

περίπου ώρας, ο μοναδικός χερσαίος δρόμος που ενώνει την Μονή Διονυσίου με την Μονή Παύλου. Το μονοπάτι καταλήγει στην παραλία κάτω από τη Μονή όπου η εικόνα είναι πολύ διαφορετική από ό,τι θα περίμενε κανείς στο Όρος: τεράστια έργα για τη δημιουργία καλλιεργήσιμων εκτάσεων έχουν μετατρέψει όλη την περιοχή σε απέραντο, σκονισμένο από τα βαρέα οχήματα εργοτάξιο.

Μετά από σύντομο διάλειμμα πήραμε το μονοπάτι με κατεύθυνση τη Σκήτη της Αγίας Άννας που θα ήταν και η πρώτη μας διανυκτέρευση στο Όρος. Το μονοπάτι δυόμιση περίπου ωρών, στην αρχή κινείται σε χαμηλό ύψος κοντά στη θάλασσα αλλά, μετά την Νέα Σκήτη, γίνεται απότομα ανηφορικό και δύσκολο.  Το Κυριακό (κεντρικός Ναός) της Σκήτης, της μεγαλύτερης στο Όρος, βρίσκεται σε υψόμετρο 300 μέτρων έχοντας εκπληκτική θέα. Στο ναό  φυλάσσονται πολλά Ιερά κειμήλια με πολυτιμότερο το λείψανο της Αγίας Άννας, μητέρας της Παναγίας.

ΙΜ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ – ΑΓ. ΑΝΝΑ

Ημέρα δεύτερη

Το ξημέρωμα μας βρήκε στο μονοπάτι!!!

Η αναχώρηση ήταν στις πέντε τα ξημερώματα, αμέσως μόλις άνοιξαν οι πόρτες της Σκήτης. Η ημέρα θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολη αφού προορισμός μας είναι η κορυφή του Άθω (2033μ). Η υψομετρική διαφορά που θα πρέπει να καλυφθεί με βάρος σακιδίων 16-17 κιλών ήταν περίπου 1700 μέτρα. Ο Άθως είναι ίσως το μοναδικό βουνό που για να ανεβείς στην κορυφή του ξεκινάς σχεδόν από το επίπεδο της θάλασσας. Σταθμός μας και προορισμός για διανυκτέρευση, η εκκλησία –καταφύγιο της Παναγίας στα 1500 μέτρα. Εκεί θα στήναμε τις σκηνές μας για αυτονομία γιατί οι πληροφορίες δεν ήταν ιδιαίτερα κολακευτικές για τις συνθήκες που επικρατούσαν στο εσωτερικό του καταφυγίου.

Η διαδρομή ξεκίνησε σε ιδιαίτερα δύσκολο, ανηφορικό μονοπάτι, ίσως το δυσκολότερο

ΤΟ ΑΝΗΦΟΡΙΚΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΜΕ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΣΚΙΑ

του Αγίου Όρους. Μετά από δύο ώρες κοπιαστικής ανηφόρας με στάση στο εκπληκτικό σημείο που είναι στημένος ένας σταυρός μεγάλων διαστάσεων, φτάσαμε σε ένα πλάτωμα στα 880 μέτρα υψόμετρο. Εκεί γίνεται ο τελευταίος ανεφοδιασμός με νερό για 24 ώρες πριν την κορυφή.  Το σημείο αυτό που λέγεται Σταυρός, είναι και το κεντρικό σταυροδρόμι όλων των μονοπατιών: το ένα οδηγεί στην κορυφή, το δεύτερο στη Μεγίστη Λαύρα, το τρίτο στην Κερασιά και στις Σκήτες του νοτιότερου άκρου της χερσονήσου και το τέταρτο στην Αγία Άννα.

ΤΟ ΑΝΗΦΟΡΙΚΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΜΕ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΣΚΙΑ

Το μονοπάτι ως την Παναγία ήταν δύσβατο και ανηφορικό και η αφόρητη ζέστη σε συνδυασμό με τα χιλιάδες έντομα που κυριολεκτικά μας κυνηγούσαν έκαναν τη διαδρομή ακόμη πιο κοπιαστική. Τελικά φτάσαμε εξουθενωμένοι στη Παναγία που είναι χτισμένη σε σημείο που κόβει την ανάσα. Απέναντί μας τα νησιά του Αιγαίου και πίσω μας η απόκρημνη κορυφή του Άθω.

ΤΑ ΑΝΤΙΣΚΗΝΑ ΜΑΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Το απόγευμα μεταφέροντας μόνο τα απαραίτητα ξεκινήσαμε για την κορυφή. Το μονοπάτι ευδιάκριτο και ασφαλές, μάς οδήγησε σε μιάμιση ώρα στην κορυφή του Άθω (2033μ). Εκεί βρίσκεται το εκκλησάκι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρα που πρόσφατα ανακατασκευάστηκε δίνοντας την δυνατότητα της διαμονής στον αύλειο χώρο. Δεν υπάρχουν λόγια που να περιγράφουν τη μοναδική θέα από την κορυφή, τα χρώματα και τις εικόνες που μας γέμιζαν.  Τα νησιά Θάσος, Σαμοθράκη, Λήμνος, οι Σποράδες, οι χερσόνησοι της Χαλκιδικής όλα έτοιμα να τα αγγίξεις αν άπλωνες το χέρι σου!

Η ΟΜΑΔΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΗ ΣΙΘΩΝΙΑ

Η ΘΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

Πριν τη δύση του ήλιου, επιστρέψαμε στη βάση μας. Πλήθος από προσκυνητές, αποκλειστικά σχεδόν σλαβικής καταγωγής είχαν καταλύσει (και κατακλύσει με απίστευτη ποσότητα σκουπιδιών) στην Παναγία με σκοπό την άνοδο στην κορυφή πριν την ανατολή.

Ημέρα τρίτη

ΣΗΜΑΝΣΗ ΚΑΤΑ ΜΗΚΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ

Ασφαλώς και ο ύπνος σε σκηνή έχοντας γύρω σου αυτό το ετερόκλητο πλήθος δεν ήταν και η ευκολότερη υπόθεση! Ξυπνήσαμε σχετικά νωρίς καθώς και η τρίτη ημέρα αναμενόταν δύσκολη και η απότομη κατηφόρα ήταν εξίσου επικίνδυνη και κουραστική. Επιστρέψαμε στο σταυροδρόμι, ανεφοδιαστήκαμε με νερό και ακολουθήσαμε το καλογραμμένο μονοπάτι για την Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας που απείχε μαζί με την κάθοδο  περίπου οκτώ ώρες.

Στη Μονή είχαμε όλο το χρόνο για να ξεκουραστούμε, να παρακολουθήσουμε την απογευματινή λειτουργία και να

ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΛΑΥΡΑΣ

περιδιαβούμε στην μεγαλύτερη και πρώτη Μονή του Αγίου Όρους που ιδρύθηκε το 963 από τον Άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη. Οι θαυματουργές εικόνες της Παναγίας της Κουκουζέλισσας και της Οικονόμισσας, τα πανύψηλα τείχη, ο εντυπωσιακός ναός με τοιχογραφίες του Νικηφόρου Φωκά και του Ιωάννη Τσιμισκή, που ήταν και οι κτήτορες της  Μονής, το πλήθος των  Ιερών Λειψάνων και Κειμηλίων και η τεράστια βιβλιοθήκη με χρυσόβουλα και τις υπογραφές Αυτοκρατόρων μεταφέρουν τον προσκυνητή στο Βυζάντιο. Οι ψαλμωδίες και το τυπικό της λειτουργίας υποβάλουν και καθηλώνουν το χρόνο.

Ημέρα τέταρτη

ΚΑΡΥΕΣ

Το μικρό λεωφορείο μάς μετέφερε το πρωί από τη Μονή της Μεγίστης Λαύρας στις Καρυές. Η διαδρομή ήταν μια ευκαιρία για να δούμε -έστω πίσω από το παράθυρο- το τοπίο της βορειανατολικής ακτής του Όρους, τον Μυλοπόταμο με τα περίφημα αμπέλια του και την Ιερά Μονή Ιβήρων. Με μια μικρή στάση στο Αγίασμα του Αγίου Αθανασίου φτάσαμε στις Καρυές σε μία ώρα. Από τις Καρυές θα παίρναμε το λεωφορείο για τη Δάφνη, το επίνειο και κεντρικό λιμάνι του Όρους κι από εκεί θα επιστρέφαμε στον …έξω κόσμο. Στις λίγες ώρες παραμονής μας στις Καρυές προλάβαμε να επισκεφθούμε το Πρωτάτο, την Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου και την εντυπωσιακή σε μέγεθος Σκήτη του Αγίου Ανδρέα (Σαράι).

Από το κατάστρωμα στο καράβι της επιστροφής είδαμε από άλλη οπτική γωνία τις παραθαλάσσιες Μονές του Παντελεήμονος, του Ξενοφώντος και του Δοχειαρίου καθώς και τον πύργο του αρσανά της Μονής Ζωγράφου.

Το καράβι έφτασε στην Ουρανούπολη.

Το προσκύνημα στο Άγιο Όρος και η δύσκολη ανάβαση στην κορυφή του Άθω προκαλούν μοναδικά συναισθήματα σε αυτούς που το βιώνουν. Και περισσότερο όταν μοιράζεσαι την κοινή αυτή εμπειρία με ανθρώπους που αξίζουν να κάνεις ένα τέτοιο ταξίδι μαζί τους!

Σ.Χ.Ο. Βέροιας Ιούνιος 2018
Εμμανουήλ Μαζίνης

Η ανασκόπηση της διαδρομής σε βίντεο:

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ:

ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΑΘΩΝΑ

ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΑΘΩΝΑ

ΤΟ ΔΑΣΩΜΕΝΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΛΑΥΡΑΣ

Η ΠΑΡΕΑ ΜΑΣ!!!

cof

ΕΝΑ ΓΕΜΑΤΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ!!!

Το περασμένο τριήμερο του Αγίου Πνεύματος οι ορειβάτες του Σ.Χ.Ο. Βέροιας πραγματοποίησαν πολλαπλές δράσεις!!!

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΤΣΑ

Οι αναρριχητές μας πήγαν στο καταπληκτικό αναρριχητικό πεδίο της Νέας Ηρακλείτσας Καβάλας και σκαρφάλωσαν «ανελέητα» επί τρεις μέρες με θέα το Αιγαίο.

Το αναρριχητικό πεδίο της νέας Ηρακλίτσας είναι ένα από τα πιο όμορφα αναρριχητικά πεδία της Ελλάδας! Συνδυάζει όμορφα, ψηλά βράχια δίπλα στη θάλασσα και οι περισσότερες διαδρομές απευθύνονται σε μέσου επιπέδου αναρριχητές. Μερικές από τις διαδρομές που σκαρφαλώθηκαν είναι: τρυποκάρυδος, τυρινής, ανάποδο πέρασμα, ξένη, Στέλλα, Σφηνωμένη τυρόπιτα, κισσός κ.α.

Φυσικά, μετά το σκαρφάλωμα πραγματοποιήθηκαν και οι «απαραίτητες» βουτιές για «αποθεραπεία» συνδυασμένες με κέφι, ψήσιμο και πολύ γέλιο!

Την Κυριακή 27 Ιουνίου, ομάδα ορειβατών μας πραγματοποίησε ανάβαση από το Ξηρολίβαδο στο Ιμπιλί, μέσα από το τμήμα του Ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4. Η ομάδα έφτασε στις ανεμογεννήτριες και έπειτα κατευθύνθηκε στο οικισμό της Αγίας Παρασκευής όπου έκανε μία σύντομη στάση για τις απαραίτητες «ανάσες» πριν την επιστροφή. Περισσότερα στο βίντεο που ακολουθεί:

Την Δευτέρα 28 Ιουνίου, ανήμερα του Αγίου Πνεύματος, μία ομάδα ορειβατών του Σ.Χ.Ο. Βέροιας πραγματοποίησε ανάβαση από το Χ/Κ 3-5 Πηγάδια στην κορυφή Άγιο Πνέυμα όπου υπάρχει το ομόνυμο εξωκκλήσι. Εκεί, είχε συγκεντρωθεί πλήθος κόσμου και πραγματοποιήθηκε λειτουργία σε ένα σπάνιας ομορφιάς τοπίο, απίθανης θέας, γεμάτο λουλούδια και μυρωδιές αρωματικών φυτών που το ανοιξιάτικο Βέρμιο μας χαρίζει απλόχερα.

Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε και να επικροτήσουμε την εξαιρετική πρωτοβουλία του Δήμου Νάουσας σε συνεργασία με την εταιρεία Monte Noulikas που λειτουργήσαν τον διθέσιο εναέριο αναβατήρα μάλιστα δωρεάν για το κοινό! Έτσι, δώσανε την ευκαιρία σε πλήθος κόσμου που διαφορετικά δεν θα μπορούσε, να προσεγγίσει το εξωκκλήσι και να γνωρίσει αυτή την οπτική του Βουνού.

Επόμενη Εξόρμηση: τα μοναδικά Τζουμέρκα  2 & 3 Ιουνίου

Πάντα Ψηλά! Πάντα Μπροστά!

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΤΣΑ

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΤΣΑ

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΤΣΑ

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΤΣΑ

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΤΣΑ

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΤΣΑ

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΤΣΑ

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΤΣΑ

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΤΣΑ

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΤΣΑ

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΙΜΠΙΛΙ ΞΗΡΟΛΙΒΑΔΟ

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΙΜΠΙΛΙ ΞΗΡΟΛΙΒΑΔΟ

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΙΜΠΙΛΙ ΞΗΡΟΛΙΒΑΔΟ

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑ 2018

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑ 2018

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑ 2018

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑ 2018

 

 

 

Η ΑΝΑΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ: ΡΕΜΑ ΟΡΛΙΑ

sdr

ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΜΑΪΟΥ 2018

Όλυμπος: Ρέμα Ορλιά – Κορομηλιά -Πετρόστρουγκα

Την περασμένη Κυριακή πραγματοποιήθηκε ανάβαση στον μυθικό Όλυμπο, στα πλαίσια του ορειβατικού προγράμματος, από μέλη του Σ.Χ.Ο. Βέροιας. Οι συμμετέχοντες δημιούργησαν 2 οργανωμένες ομάδες με κοινή αφετηρία, που η μία έφτασε στο Καραφύγιο Κορομηλιάς (1020μ) μετά από 2 ώρες ανάβαση. Η δεύτερη ομάδα έχοντας δυνάμεις, συνέχισε την πορεία της φτάνοντας στο καταφύγιο της Πετρόστρουγκας (1940μ) μετά από 4 ώρες ανάβασης!

Ο καιρός ήταν ιδανικός στο μεγαλύτερο τμήμα της διαδρομής και οι λίγες ψιχάλες στο τέλος δεν μπόρεσαν να χαλάσουν την εξαιρετική διάθεση της όμορφης παρέας που δημιουργήθηκε.

Όλοι οι συμμετέχοντες απόλαυσαν το καταπληκτικό τοπίο, μέσα  στον κατάφυτο Όλυμπο, σε ένα καλοσημαδεμένο μονοπάτι σπάνιας ομορφιάς!!!

 

Επόμενη Εξόρμηση: τα μοναδικά Τζουμέρκα  2 & 3 Ιουνίου

Πάντα Ψηλά! Πάντα Μπροστά!

 

cof

ΒΟΡΑΣ: ΚΟΡΥΦΗ ΠΕΤΕΡΝΙΚ 1755μ

Κυριακή 8 Οκτωβρίου 2017

ΣΧΟΒ ΠΕΤΕΡΝΙΚ 8ΟΚΤ2017

Θαυμάζουμε την μοναδική σύνθεση των Φθινοπωρινών χρωμάτων, των φύλλων και των ρυακιών, που θα πλουτίσουν με τις βροχές του Φθινοπώρου

Πλούσια βλάστηση, μεγάλα βουνά ( Βόρας, Τζένα, Πάϊκο ) σημαντικά ποτάμια.

Φύγαμε από την Ελιά στις 7 πρωινό Κυριακής. Διαδρομή Βέροια- Σκύδρα – Αριδαία – Σωσάνδρα – Πρόμαχοι.

Μπήκαμε στην Αλμωπία. Η ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή σύμφωνα με τους αρχαιολόγους πρωτοεμφανίσθηκε στην Νεολιθική περίοδο 6000 χρόνια π. Χ.

ΣΧΟΒ ΠΕΤΕΡΝΙΚ 8ΟΚΤ2017

Η περιοχή της Αλμωπίας κατοικούνταν από τους Άλμωπες, γίγαντες με ιδιαίτερα ανεπτυγμένη όψη. Βρέθηκαν κτερίσματα τάφων με χάλκινα και χρυσά νομίσματα των κλασσικών και των ελληνιστικών χρόνων.

Τον 6ο αιώνα οι Μακεδόνες βασιλείς ( Τημενίδες) εκτόπισαν τους Άλμωπες. Την βυζαντινή περίοδο 10ος αιώνας αναφέρεται ως Μογλενά (από τη σλαβική λέξη μάγκλα=ομίχλη). Στην Τουρκοκρατία ονομάζεται Καρατζόβα ( μαύρη κοιλάδα) ή Καρατζάοβασί – μαύρη πεδιάδα.

Φθάσαμε στην Αριδαία.

Τώρα διασχίζουμε την μικρόπολη των 7 χιλιάδων κατοίκων, βρίσκεται στο κέντρο του λεκανοπεδίου της επαρχίας Αλμωπίας μιας φυσικής λεκάνης που παρουσιάζει έντονη γεωμορφία και περικλείεται από τα βουνά Βόρας και Πάικο.

Το 1951 μετονομάστηκε σε Αριδαία από τον Αρριδαίο γιο του Αμύντα του Γ΄, ετεροθαλή αδελφό του Φιλλίπου του Β΄, πατέρα του Μέγα Αλέξανδρου.

Περάσαμε την Σωσάνδρα, παλαιότερα Πρεμπόδιστα.

ΣΧΟΒ ΠΕΤΕΡΝΙΚ 8ΟΚΤ2017

Η διαδρομή μέχρι τους Προμάχους ένας ατέλειωτος κάμπος με καλλιέργειες ροδακινιάς, μηλιάς, κερασιάς και άλλων οπωροφόρων. Το χωριό είναι κτισμένο στους πρόποδες του βουνού σε υψόμετρο 330 μέτρων, τα σπίτια απλώνονται αμφιθεατρικά, άπλά. όμορφα γεωμετρικά.

Γραφικά δρομάκια ανηφοριές – κατηφοριές μικρομάγαζα με τοπικά προϊόντα. Πρωινό Κυριακής και η πλατεία σφύζει από ζωή.

Γυναίκες ντυμένες με παραδοσιακές φορεσιές έξω στον περίβολο της εκκλησίας ετοιμάζονται για την λειτουργία.

Ήταν γνωστό στους γειτονικούς λαούς με την ονομασία Sel(ts)co Gre(ts)co, δηλαδή ελληνικό χωριό. Παλαιότερα λεγόταν Μπάχοβο. Μετά τη λήξη του Μακεδονικού αγώνα το χωριό ονομάστηκε Ακρόπολις

Το 1926 ονομάσθηκε ΄΄ Πρόμαχοι΄΄ επειδή οι κάτοικοι του υπήρξαν πραγματικά πρόμαχοι της Ελευθερίας και του ελληνισμού καθώς πρωτοστάτησαν με επικεφαλής τον καπετάν Τσότσιο ( Βέσκο Ιωάννη) στην απελευθέρωση της Αριδαίας το 1912. Έχει το μεγαλύτερο κοινοτικό δάσος 16 χιλιάδες στρέμματα.

Μέσα από το χωριό υπάρχει πινακίδα που οδηγεί σε απόσταση ενός χιλιομέτρου στην ιερά μονή Οσίου Ιλαρίωνα.

Ιστορική μονή, ιδρυτής ο ίδιος ο άγιος Ιλαρίων, υπήρξε μεγάλος ιεράρχης της εκκλησίας του 12ου αιώνα, έζησε και έδρασε στην περιοχή της σημερινής Αλμωπίας.

Περάσαμε την πλατεία και το ποτάμι, η πρώτη έκπληξη έρχεται με την αλλαγή του δρόμου που από άσφαλτος γίνεται δασικός δρόμος, ατέλειωτο δάσος βελανιδιάς μας υποδέχεται, το βλέμμα δεν χορταίνει να ξεκουράζεται στις κατάφυτες πλαγιές. Ανεβαίνουμε τις στροφές του δασικού δρόμου ο δρόμος απαγορευτικός για συμβατικά αυτοκίνητα, σήμερα εγώ τα κατάφερα, οδήγησα μέχρι και το σημείο αναχώρησης της πορείας

ΣΧΟΒ ΠΕΤΕΡΝΙΚ 8ΟΚΤ2017

Η απεραντοσύνη της γης από εδώ ψηλά μας προκαλεί δέος τοπίο μαγευτικό, θαυμάζουμε την μοναδική σύνθεση των Φθινοπωρινών χρωμάτων.

Πυκνό δάσος γυμνό από φυλλώματα χωματόδρομος με αρκετή σκόνη ταλαιπωρεί αυτοκίνητα αναπνοές και πρόσωπα.

Νερά τρέχουν από παντού. Αφήνουμε τo αυτοκίνητo.

Το ταξίδι μας ξεκινάει, πήραμε τον δασικό δρόμο τώρα μονοπάτι ανηφορικό αλλά ήπιο, εύκολο, διασχίζουμε ορθοπλαγιές, βελανιδιές και οξιές και λίγο ψηλότερα πεύκα και έλατα.

Η άγρια ομορφιά του τοπίου μας έχει καθηλώσει από την πρώτη στιγμή. Οδοιπορούμε σε ένα τοπίο σε μια φύση πρωτόγνωρη που η ομορφιά της και το μεγαλείο της μας γεμίζουν θαυμασμό και δέος.

Τοπίο μαγευτικό και συνάμα επιβλητικό, σταματάμε συνεχώς για να θαυμάσουμε και να αποθανατίσουμε με τις φωτογραφικές μηχανές αυτή την ανεπανάληπτη άγρια ομορφιά.

Η μέρα ηλιόλουστη οι δασωμένες λοφοσειρές εξελίσσονται πλέον ήπια στο βάθος αντικρίζουμε την κορυφή Πέτερνικ να μας καλεί.

Γνωρίζω πως είναι αδύνατο να αποδώσω το άγριο μεγαλείο της κορυφής μεταφέροντας την εμπειρία μου σε τούτο το κείμενο, αυτό που βλέπουν και αισθάνονται τα μάτια της ψυχής μου δύσκολο να περιγραφεί με λόγια.

Παρότι η πορεία μας φαίνεται, εντελώς ερημική, η φύση δίπλα μας μέσα στη βλάστηση είναι πλούσια σε ζαρκάδια, λύκους, αλεπούδες, λαγούς, αγριογούρουνα και σκίουρους.

Νερά τρέχουν από παντού, δημιουργώντας κρυστάλλινα ρυάκια και μικρορέματα.

Τα ρέματα μεταφέρουν με θόρυβο το πολύτιμο φορτίο τους κάτω χαμηλά στην πεδιάδα σχηματίζοντας μικρούς και μεγάλους καταρράκτες.

Με την συνοδεία κάποιων πουλιών συνεχίζουμε.

Συναντάμε και τα πρώτα χιόνια του χειμώνα, που θα μας κρατήσουν συντροφιά μέχρι και την κορυφή.

Ανεβαίνουμε, ορειβατούμε τώρα στην χιονισμένη πλαγιά πριν την κορυφή ανάσες γοργές, πεζοπορούμε σε κρυφά μονοπάτια τα κίτρινα σημάδια μας οδηγούν ψηλότερα.

Εκθαμβωτικά λιλά αγριολούλουδα σκαρφαλωμένα στις σχισμές των βράχων μας συντροφεύουν, μαζί με το χιόνι που έπεσε τη νύχτα του Σαββάτου.

Το μονοπάτι τώρα γίνεται πιο απότομο πιο δύσκολο, αγριεύει τριγύρω πανύψηλες οξιές ανακατεμένες με έλατα και πεύκα και αρκετό χιόνι, τοπίο κάτασπρο κατάλευκο ονειρεμένο. Μέσα σε όλη αυτή την πανδαισία λευκού – από το χιόνι – δένδρων και χλόης η δικιά μας παρουσία μοιάζει λίγο παράταιρη.

Πλησιάζουμε σε απόσταση αναπνοής, ανεβαίνουμε ζούμε τη μαγεία του βουνού από κοντά.

Για λίγο το μονοπάτι ημερεύει, φθάσαμε σε μικρό διάσελο ανάμεσα στις δυο κορφές. Είναι ένα σημείο απρόσμενα φιλικό μα ταυτόχρονα και τόσο μοναχικό. Πως να ήταν άραγε η νύχτα πάνω εδώ στο μικρό ξέφωτο;

Αφήνουμε αριστερά μας την πέτρινη κορυφή, πάμε δεξιά στην ψηλότερη. Λίγα λεπτά ακόμη ανάβασης και να΄ μαστε τώρα όλη η ομάδα , να απολαμβάνει την απεριόριστη θέα των γύρω βουνοκορφών.

Φθάσαμε στην κορυφή , τριγύρω μας πέτρινες βουνοκορφές από εδώ ψηλά η ομορφιά τους μας κόβει την ανάσα .

Απέναντι το κράτος των Σκοπίων και τριγύρω σε ένα συνεχόμενο αγκάλιασμα ο

Βόρας, η Κράβιτσα, το Πίνοβο, το Πάικο στο βάθος το Βέρμιο με τα Πιέρια και λίγο μακρύτερα η βουνοκορφή του Ολύμπου.

Αφήνουμε πίσω μας την κορυφή Πέτερνικ η αδάμαστη ελληνική φύση μας κρύβει πολλά μυστικά ακόμη.

Πορευόμαστε στο μονοπάτι της επιστροφής, μέσα από ένα πυκνό δάσος με εκατοντάδες χιλιάδες πεσμένα φύλλα, κατάβαση για γερά πόδια. Φύση γεμάτη από τους ήχους των πουλιών και από τους ψιθύρους του αέρα. Νοιώθεις μια περίεργη αίσθηση να σε γοητεύει οδοιπορώντας στο βουνό.

Κάθε κορυφή και μια αποκάλυψη, κάθε πλαγιά και μια περιπέτεια.

Ζωή πλούσια, αμόλυντη, καθαρή, ξένοιαστη.

Κατεβαίνουμε τις πλαγιές του βουνού χωρίς πολύ θόρυβο, μα με σταθερά βήματα. Βαδίζουμε χωρίς άγχος και δύσκολες σκέψεις νοιώθεις μια περίεργη αίσθηση να σε γοητεύει οδοιπορώντας στο βουνό.

Η κατάβαση μας δυσκολεύει για μερικά λεπτά της ώρας μπήκαμε στο μονοπάτι που τώρα είναι ήπιας μορφής.

Πίσω μας το Πέτερνικ χάνεται, παύει να μας συντροφεύει η γνωριμία με το βουνό ανάμεσα στη φύση και την απέραντη θωριά των κορυφογραμμών πήρε τέλος. Η φύση σήμερα μας χάρισε απλόχερα τα καλύτερα της, νοιώσαμε μια περίεργη αίσθηση να μας γοητεύει.

Φθάσαμε στο αυτοκίνητο, η επιστροφή γίνεται με ανάμικτα αισθήματα μια θλίψη μας κυριεύει αλλά και μια πληρότητα.

Η αίσθηση μιας γλυκιάς ανάμνησης καταλαμβάνει από μόνη της ένα χώρο μνήμης.

Συγχαρητήρια σε όλους εμάς .

Τσιαμούρας Νικόλαος

ΜΠΟΥΡΙΝΟΣ: ΚΟΡΥΦΗ ΝΤΡΙΣΙΝΙΚΟΣ 1.866μ

ΣΧΟΒ ΜΠΟΥΡΙΝΟΣ 2017

Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2017

Παρέμεινε πολλά χρόνια άγνωστο στο ευρύ κοινό, φυσιολάτρες και λίγοι ντόπιοι γνώριζαν το βουνό και το επισκεπτόταν τακτικά, ενώ οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής το επισκέπτονται μια φορά το χρόνο, στις 26 και 27 Ιουλίου ,στο πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονα , που γιορτάζει το ομώνυμο εκκλησάκι δίπλα στο ορειβατικό καταφύγιο .

Είναι το νοτιότερο βουνό σε μια οροσειρά που περιλαμβάνει τα όρη , Λάκμος ( Περιστέρι ), Βαρνούντας , Βίτσι, Σινιάτσικο και Βέλλια.

Η βόρεια και ανατολική πλευρά του ανήκει στο νομό Κοζάνης , ενώ η νοτιοδυτική στο νομό Γρεβενών.

Την Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου στις 23.02 ώρα Ελλάδας είχαμε φθινοπωρινή ισημερία, στην ισημερία η νύχτα και η μέρα έχουν σχεδόν την ίδια διάρκεια.

Οι ισημερίες συμβαίνουν δυο φορές τον χρόνο και σηματοδοτούν την έναρξη των εποχών του έτους. Στο βόρειο ημισφαίριο όπου βρίσκεται και η χώρα μας θα μικραίνει η μέρα και η νύχτα θα μεγαλώνει ενώ στο νότιο ημισφαίριο συμβαίνει το αντίθετο, διότι εκεί αρχίζει η Άνοιξη. Στην χώρα μας, άρχισε και τυπικά το Φθινόπωρο.

Φύγαμε από την Βέροια στις 7:30πμ η ώρα φίλοι ορειβάτες με κατεύθυνση Κοζάνη.

Διαδρομή Βέροια- Κοζάνη Σιάτιστα.

ΣΧΟΒ ΜΠΟΥΡΙΝΟΣ 2017

Ένας παράδεισος από βότανα μας περιμένει, αγαπημένος τόπος εξερεύνησης για τους βοτανολόγους και ορειβασίας για μας τους ορειβάτες.

Με το σάκο στον ώμο η πορεία αρχίζει .

Πήραμε τον δασικό χωματόδρομο οδοιπορούμε κάτω από ένα καθαρό ουρανό .

Χρώματα παντού του Φθινοπώρου.

Η καλύτερη εποχή για να θαυμάσουμε την ομορφιά των λουλουδιασμένων πλαγιών είναι τον Μάιο και οι αρχές Ιουνίου .

Το μεγαλύτερο μέρος του βουνού καλύπτεται από θαμνώδεις εκτάσεις , πραγματικό καταφύγιο για την άγρια πανίδα .

Ο Γάλλος περιηγητής στις αρχές του 19ου αιώνα Φρ. Μπουκεβίλ στο βιβλίο του ΄΄ταξίδι στην δυτική Μακεδονία ΄΄ έγραφε …….

Οι κοιλάδες του είναι όλο λιβάδια , είναι γεμάτες ελάφια και ζαρκάδια , από κυνήγι για πολλά είδη και κόκκινες βουνίσιες πέρδικες ( πετροπέρδικες ) με ξεχωριστή νοστιμιά .

Ελάφια και ζαρκάδια σήμερα δεν υπάρχουν , ούτε αγριογούρουνα και αρκούδες . Μόνον λύκοι , αλεπούδες , λαγοί και αυτοί σπανίζουν τα τελευταία χρόνια.

ΣΧΟΒ ΜΠΟΥΡΙΝΟΣ 2017

Ακούσαμε και είδαμε αρκετά πουλιά .

Εκείνο το οποίο χαρακτηρίζει τον Μπούρινο και τον έχει κάνει γνωστό στους βοτανολόγους της Ευρώπης , είναι η ποώδης βλάστηση του και ειδικά τα αγριολούλουδα , πολλά από τα οποία είναι σπάνια και μοναδικά στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη.

Δυο –τρία είδη αγριολούλουδων του Μπούρινου είναι μοναδικά σε ολόκληρο τον κόσμο .

Έχουν καταγραφεί περισσότερα από 550 είδη ποωδών στις πλαγιές του ,από τα πιο αξιόλογα είναι το άλυσσο του Χέλδραϊχ, η εσπερίδα του Ρέχιγκερ ,το όνοσμο το κομψότατο, η βιόλα του Μπούρινου και η ίριδα του Μπούρινου.

Πολλά έχουν ονόματα των βοτανολόγων που τα διέκριναν πρώτοι ως ξεχωριστά είδη στις περιηγήσεις τους στον Μπούρινο.

Η μοναδικότητα αυτή και η σπανιότητα της χλωρίδας καθιστούν το βουνό αληθινό βοτανολογικό παράδεισο .

Από τις εκτάσεις του όρους ιδιαίτερα σημαντική θεωρείται η κοιλάδα του Μεσιανού νερού που έχει ενταχθεί στο δίκτυο NATURA 2000 έτσι ώστε να προστατεύεται από δραστηριότητες όπως το κυνήγι και η βόσκηση , που θα αλλοίωναν ίσως τον πλούτο της χλωρίδας της .

Στην ιστορία του βουνού και της περιοχής δυο σημεία παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον :

Τον 4ο αιώνα π. Χ. η αρχαία πόλη Αιανή , από τις μεγαλύτερες πόλεις της Μακεδονικής επαρχίας Ελίμειας κτισμένη στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του Μπούρινου και η εξέγερση του 1878 μ. Χ .

Οι καπεταναίοι της Δυτικής Μακεδονίας, οι οπλαρχηγοί, οι προύχοντες, οι ρασοφόροι, επώνυμοι και ανώνυμοι άνθρωποι του λαού πήραν τα όπλα και ύψωσαν τα φλάμπουρα και σχημάτισαν στο όνομα του έθνους την προσωρινή κυβέρνηση στην Μακεδονία της Ελιμείας.

Ο μητροπολίτης Κοζάνης Ευγένιος ευλόγησε τον ξεσηκωμό και ο πολέμαρχος Ιωσήφ Λιάτης παρέταξε τους 500 εθελοντές.

Η Τουρκοκρατούμενη ακόμη Δυτική Μακεδονία εξεγέρθηκε διαμαρτυρόμενη κατά των Μεγάλων δυνάμεων , οι οποίες με τη συνθήκη του Αγίου Στεφάνου παραχωρούσαν μεγάλο μέρος της Μακεδονίας στην Βουλγαρία .

Στο Μπούρινο και μάλιστα στο ομώνυμο χωριό που υπήρχε τότε , βόρεια του χωριού Χρώμιο και νότια της κορυφής , συγκεντρώθηκαν 500 επαναστάτες με αρχηγό τον Ιωσήφ Λιάτη και πρόεδρο της ΄΄προσωρινής κυβερνήσεως της επαρχίας Ελίμειας ΄΄ τον Κοζανίτη Ιωάννη Γκοβεδάρο .

Το μονοπάτι ανηφορικό , δύσκολο , οι ανάσες βαριές .

Βρισκόμαστε στην κορυφογραμμή , τοπίο γυμνό από δένδρα , μόνο χλόη και κυκλάμινα και το τραγούδι του κούκου να μας ακολουθεί .

Οδοιπορούμε και συνεχίζουμε προς την κορυφή , μια φυσική ομορφιά μας υποδέχεται με άγρια χαρακτηριστικά , χλόη με θάμνους και κοφτούς γκρίζους και απότομους βράχους .

Ένα αεράκι παγωμένο καθοδηγεί την πορεία μας .

Οι στιγμές και ώρες περνούν , για μια άλλη φορά το βουνό κυρίαρχος αυτού του παιχνιδιού, σε προκαλεί να το ανέβεις όχι για να νοιώσεις ότι είσαι πιο δυνατός από αυτό αλλά να ταυτιστείς μαζί του .

Μετά από μια δύσκολη πορεία 2 ωρών φθάσαμε στην κορυφή . Μαζί μας στην κορυφή και ορειβάτες από τον ΣΕΟ Κοζάνης.

Η θέα από εδώ είναι απεριόριστη. Κάτω χαμηλά το ορειβατικό καταφύγιο της Σιάτιστας. Είναι ένα πολύ όμορφο καταφύγιο πρόσφατα ανακαινισμένο , στη θέση ΄΄Τσάμια΄΄ (πεύκα ) σε υψόμετρο 1.400 μ., βόρεια της κοιλάδας του Μεσιανού νερού .

Κτισμένο στο φρύδι ενός γκρεμού και σε περιοχή κατάφυτη με δάση από έλατα και πεύκα και καταπληκτική θέα.

Από την κορυφή, από εδώ ψηλά βλέπεις όλο το νομό Γρεβενών και την ανατολική πλευρά της οροσειράς της Πίνδου, από τον Γράμμο τον Σμόλικα και την Βασιλίτσα .

Μπροστά μας η τεχνητή λίμνη του Πολύφυτου και πίσω της τα Πιέρια , ο Τίταρος και ο Όλυμπος να συμπληρώνουν το σκηνικό .

Μένουμε αρκετή ώρα και απολαμβάνουμε την ομορφιά της φύσης γύρω μας .

Επιστροφή από το ίδιο σημείο , τώρα μονοπάτι κατηφορικό.

Εμείς συνεχίζουμε την κατάβαση , τώρα τοπίο γυμνό πέτρες και χλόη. Μια πανέμορφη πέρδικα στα χρώματα της γης μας κοιτά αγέρωχα και φεύγει ενοχλημένη από το δικό μας θόρυβο.

Πήραμε τον δρόμο της επιστροφής ,με τον καφέ να μας δίνει δυνάμεις για την συνέχεια της διαδρομής…

Αργά το απόγευμα μια γλυκιά κούραση διαπερνά όλο το κορμί , στο νου και στην καρδιά έμεινε η άγρια αλλόκοτη και μαγευτική ομορφιά του όρους Μπούρινου, αυτή η Ελλάδα που ανακαλύπτουμε με τρόπο τόσο λιτό και απόλυτο μας διασώζει από την καθημερινότητα της πόλης.

Τσιαμούρας Νικόλαος

ΟΛΥΜΠΟΣ: ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΣΠΗΛΙΟΣ ΑΓΑΠΗΤΟΣ

ΟΛΥΜΠΟΣ: 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 20

Πριόνια – Kαταφύγιο Σπήλιος Αγαπητός

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΟΛΥΜΠΟΣ 2017

Οι Ελβετοί Frederic Boissonnas και  Daniel Baud-Bovy , με τη βοήθεια ενός κυνηγού αγριοκάτσικων από το Λιτόχωρο ,του Χρήστου Κάκαλου , έγραψαν το όνομα τους στην ιστορία της ψηλότερης κορυφής της Ελλάδος . Στις 2 Αυγούστου 1913 κατακτήθηκε η απάτητη μέχρι εκείνη τη στιγμή  – κορφή του Ολύμπου .

Φθάσαμε στο Λιτόχωρο  ΄΄πέτρινο  χωριό΄΄  ( λίθος και πέτρα ).Μας υποδέχθηκε με όλη του την αρχοντιά  και την μεγαλοπρέπεια του.

Τα σπίτια απλώνονται στις παρυφές του αγέραστου βουνού σε τούτη την αιώνια τραχιά γη.

Ημερεύουν την αγριάδα του τόπου και γίνονται σημείο αναφοράς για την διατήρηση της φυσιογνωμίας της εποχής.

Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά γίνεται από τον Άγιο Διονύσιο που επισκέφθηκε το χωριό όπου και μόνασε στην περιοχή στις αρχές του 16ου  αιώνα. Χαρισματικός και πολυτάλαντος. Έζησε ταπεινά με άσκηση, προσευχή και νηστεία.

Στο Λιτόχωρο κατέφυγε και ο Ρήγας Φεραίος, μετά το φόνο του Τούρκου πρόκριτου στο Βελεστίνο.

Το 1878 συντελέστηκε η αποτυχημένη αλλά ηρωική επανάσταση του Λιτόχωρου.

Αφήσαμε πίσω το Λιτόχωρο και μαζί με τους υπόλοιπους  ορειβάτες φθάσαμε στα Πριόνια.

Κυριακή πρωί και στο ξύλινο κτίσμα που λειτουργεί  ως (αναψυκτήριο  καφέ και εστιατόριο   με  πολύ κόσμο ) ,  αφήσαμε τα αυτοκίνητα .  Η ιστορία στάθηκε πολυτάραχη στον Όλυμπο , πέρα από ιερό προσκύνημα , από τα αρχαία χρόνια αποτέλεσε πεδίο μαχών για τον έλεγχο πρόσβασης από τη Θεσσαλία στη Μακεδονία  .

Στην Τουρκοκρατία υπήρξε κρησφύγετο και ορμητήριο διάσημων κλεφτών και αρματολών .

Κατά την εισβολή των Γερμανών  το 1941 ο ελληνικός στρατός μαζί με μονάδες Νεοζηλανδών και Αυστραλών έδωσαν σημαντικές μάχες .  Τελικά όμως οι Γερμανοί  πέρασαν και τον Όλυμπο  υψώνοντας  την γερμανική σημαία στην ψηλότερη κορυφή .

Τοπίο γύρω μας μαγευτικό .

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΟΛΥΜΠΟΣ 2017

Εννιά  παρά πέντε  προσπερνάμε το ξύλινο γεφύρι  και το ποτάμι τον Ενιπέα , το  νερό ελάχιστο .

Τυλιγμένος για χιλιάδες χρόνια στη γοητεία του μύθου  ο Όλυμπος , νοιώθεις όλο και πιο έντονα το βάρος της ιστορίας της μεγαλοπρέπειας  και της φυσικής ομορφιάς  αυτού του βουνού .  Μια αίσθηση ειρήνης πλανάται γύρω μας.

Η ανάβαση αρχίζει .

Το μονοπάτι ανηφορικό αλλά και συνάμα δροσιστικό γιατί φιδοσέρνεται  ανάμεσα σε πυκνό δάσος οξιάς.

Τα δένδρα ξεπροβάλλουν σαν ξωτικά παραμυθιού. Η πορεία στο δάσος αρχίζει, τώρα ακούγονται τα δικά μας βήματα.

Γεμίζω τη ματιά μου με άπειρες  εικόνες.

Το Φθινόπωρο ακόμη δεν ήρθε , 17 Σεπτεμβρίου και έξω η φύση θυμίζει μέρες Ιουνίου.

Από τα πιο δασωμένα βουνά ο Όλυμπος και αυτό εύκολα το αντιλαμβάνεσαι όταν βρεθείς στις καταπράσινες  πλαγιές του . Στους πρόποδες κυριαρχούν κουμαριές ,ρείκια ,πουρνάρια ,κέδροι .Στην δασική ζώνη ,κυριαρχούν τα κωνοφόρα ( πεύκα και έλατα ) και τα μεγάλα φυλλοβόλα , επικρατέστερη η οξιά που σχηματίζει μικρά δάση ,κυρίως σε χαράδρες και κλειστές κοιλάδες .

Ο Όλυμπος στην Ιλιάδα  ονομάζεται μέγας , μακρύς ,αιγλήεις  ( δηλ. λαμπρός ) , πολύδενδρος . Το Πάνθεον  ( ο σημερινός Μύτικας ) ,ο θρόνος του Δία  ( το σημερινό Στεφάνι ) φιλοξενεί αποκλειστικά τον αρχηγό των θεών τον Δία . Το δωδεκάθεο συμπληρώνουν η Ήρα , η Εστία , η Δήμητρα , ο Ποσειδώνας , η Αθηνά , ο Απόλλων , η Άρτεμις , ο Ερμής , ο Άρης , η Αφροδίτη και ο Ήφαιστος .

To 1928 θα ανεβεί στον Όλυμπο με τον Κάκαλο  και ο ζωγράφος Βασίλης Ιθακήσιος  , φθάνοντας στη σπηλιά που θα ονομάσει  ΄΄ Άσυλο των Μουσών ΄΄  θα περάσει πολλά καλοκαίρια , ζωγραφίζοντας θέματα από το βουνό .

Aπο το 1938 ανακηρύχθηκε ως πρώτος Εθνικός Δρυμός της Ελλάδος . Τα μεγάλα θηλαστικά που ζούσαν παλιότερα στην περιοχή ,όπως το ελάφι έχουν  πλέον εξαφανιστεί .

Έχουν εντοπιστεί 32 είδη θηλαστικών  ζαρκάδια , αγριοκάτσικα ,  αγριογούρουνα ,αγριόγατες , κουνάβια , αλεπούδες . σκίουροι ,ενώ λιγοστοί λύκοι εμφανίζονται κατά καιρούς . Στην αρχαιότητα υπήρχαν λιοντάρια (Παυσανίας ) ενώ μέχρι τον 16ο αιώνα υπήρχαν αρκούδες (Βίος του Αγίου Διονυσίου του νεώτερου ) . Επίσης συνηθισμένα ερπετά ( 22 είδη ) φίδια ,χελώνες , σαύρες κ.λ.π. και ορισμένα αμφίβια  ( 8 είδη )  στα ρέματα και τις εποχικές λίμνες . Μεγάλη ποικιλία εντόμων ,κυρίως πεταλούδες  για τις οποίες φημίζεται ο Όλυμπος  και για τα πανέμορφα αγριολούλουδα .                                           Έχουν εντοπιστεί επίσης 108 είδη πτηνών  μαυρόγυπας , πετροπέρδικα, λευκοπελαργός, αγριοπερίστερο, κοκκινολαίμης, χρυσογέρακας, πετρίτης, χρυσαετός, φιδαετός ,τσαλαπετεινός .Ιδιαίτερα τα αρπακτικά είναι σπάνια και προστατεύονται  αυστηρά από διεθνείς συμβάσεις .

ΣΧΟ ΒΕΡΟΙΑΣ ΟΛΥΜΠΟΣ 2017

Οδοιπορούμε περισσότερο από μισή  ώρα τώρα μέσα σε πυκνό δάσος οξιάς ,  μονοπάτι  δροσιστικό.

Με το τραγούδι του σπίνου συνεχίζουμε ……..    Στην πορεία μας συναντούμε αρκετούς  ορειβάτες ξένων χωρών.

Με τη μελωδία κάποιων πουλιών  συνεχίζουμε μέσα από δάσος πεύκων  , η μυρωδιά του πεύκου μεθυστική , μας ταξιδεύει .

Φιγούρες πολύχρωμες ορειβατούμε  με πορεία προς το καταφύγιο ‘’ Σπήλιος  Αγαπητός ‘’.

Η αργή κίνηση μας φέρνει πιο κοντά στην άλλη διάσταση. Τέτοιες εμπειρίες χαράζουν την ψυχή . Μα κάποιες εμπειρίες δεν μοιράζονται, παραμένουν μόνες στην μοναξιά της απόπειρας.

Οδοιπορήσαμε περίπου μιάμιση ώρα  ώσπου βγήκαμε σε χαρακτηριστικό γυμνό πέρασμα από όπου βλέπουμε την ψηλότερη κορφή του βουνού το καταφύγιο του  ΄΄Ζολώτα ΄΄ μα και τη γαλάζια επιφάνεια της θάλασσας να λαμπυρίζει στο φως του Ήλιου .

Ένα ανάλαφρο αεράκι μας ακολουθεί.

Μετά από πορεία  3 ωρών συνεχούς ανάβασης φθάσαμε στο καταφύγιο  , ΄΄ Σπήλιος Αγαπητός ΄΄ .  Πήρε το όνομα  από τον πρώτο πρόεδρο του  Ε. Ο. Σ . Aθηνών .

Κτίσθηκε το 1930 , σε υψόμετρο 2.100 μέτρων . Από το 1954 την διαχείριση την έχει  ο Κ . Ζολώτας  και το 2001 την διαχείριση την ανέλαβε η κόρη του  Μαρία Ζολώτα με τον σύζυγο της . Δυναμικότητας 110 κλινών σήμερα  . Η παρέα μας μεγάλωσε είμαστε 8 άτομα όλη μια παρέα μια συντροφιά  .

Αργότερα καθισμένοι στο  τεράστιο  ΄΄ μπαλκόνι ΄΄    του καταφύγίου   με μια γλυκιά κούραση να μας διακατέχει απολαμβάνουμε την ομορφιά του τοπίου  ,  τη θέα του θρόνου του Δία , τον Μύτικα και το Στεφάνι . Μπροστά μας  ένας ορίζοντας που χάνεται στο άπειρο  ,γύρω  του πάλλευκα σύννεφα σε μπλε  ουρανό  και απέραντα  λιβάδια με πράσινες βουνοκορφές .

Η μέρα προχωρά  –  το απομεσήμερο  –  χάνεται πίσω από τις βουνοκορφές ,  ….. η  ζέστη έντονη .

Είμαι μόνος,  με τα κτίσματα του Λιτόχωρου να φαντάζουν στο βάθος  χαμηλά λίγο αλλόκοτα  αφουγκράζομαι τη μυστηριακή γλώσσα  της ημέρας . Έχω αφεθεί  , έχω ξεχάσει το κάθε τι .

Εμείς οι ορειβάτες ερχόμαστε εδώ όχι μόνο να απολαύσουμε το τοπίο αλλά και να αποκτήσουμε γνώσεις από πρώτο χέρι , είναι ένας τόπος ηρεμίας και κατανόησης των νόμων της φύσης .

Συνεχίζουμε  για τα ζωνάρια………..

Περάσαμε και τα τελευταία ρόμπολα  τώρα τοπίο γυμνό σεληνιακό το μονοπάτι δύσκολο ανηφορικό  οι ανάσες βαριές , όμως εμείς  συνεχίζουμε δεν πτοούμαστε . Η θέα κάτω μαγευτική οι ακτές της Πιερίας  , στο βάθος ο Θερμαϊκός και πιο πέρα οι ακτές της Χαλκιδικής .              Επιστροφή …

Το βουνό σήμερα μας προσκάλεσε φιλικά με κάθε πλαγιά του, με κάθε κορυφή του, οι στιγμές απέκτησαν σημασία καθώς προσπαθήσαμε αχόρταγα να γεμίσουμε παραστάσεις  με όλες μας τις αισθήσεις.

Φθάσαμε στα αυτοκίνητα!

Το δροσερό νερό  της θάλασσας της Πιερίας μας πήρε την κούραση  μετά την δραστηριότητα της ημέρας.

Στην συντροφιά μας επικρατεί  όπως σε κάθε επιστροφή μια γλυκιά μελαγχολία , εμείς συνεχίζουμε να ταξιδεύουμε  και να ορειβατούμε .

Τσιαμούρας Νικόλαος

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΩΝ ΟΡΕΙΒΑΤΩΝ ΒΕΡΟΙΑΣ