Στους πρώτους πανελλήνιους  προκριματικούς αγώνες παίδων- κορασίδων που έγιναν στον Παρνασσό, είχαμε επιτυχίες για τον ΣΧΟ Βέροιας. Συγκεκριμένα η αθλήτρια Γιώτα Καρατζά κατέκτησε την 2^η θέση (αργυρό μετάλλιο) στο αγώνισμα της γιγαντιαίας τεχνικής κατάβασης και την 5^η θέση (δίπλωμα) στο αγώνισμα της τεχνικής κατάβασης, στα ίδια αγωνίσματα ο αθλητής του συλλόγου Διαμαντής –Ραφαήλ Παρίσης, κατέκτησε την 7^η και την 4^η θέση (δίπλωμα). Η  κατάταξη των υπόλοιπων ήταν , Αντωνία Ιωσηφίδου 22^η και 13^η , Αμαρυλίς  Ηλιάδου 16^η , Μάριος Γιάγκογλου 16^ος , Χρήστος Νούλας 25^ος, Δημήτρης Σοφόπουλος 25^ος.
Στους δεύτερους πανελλήνιους  προκριματικούς αγώνες παίδων- κορασίδων που έγιναν στην Φλώρινα, είχαμε τον Κώστα Ψωμιάδη στην 6^η θέση (δίπλωμα) ,της γιγαντιαίας τεχνικής κατάβασης και στην 15η, τον Διαμαντή-Ραφαήλ Παρίση στην 16^η θέση, Μάριος Γιάγκογλου 31^ος , Κυριάκος Παπαδόπουλος 34^ος , Χρήστος Νούλας 38^ος . Στις αθλήτριες η Γιώτα Καρατζά 9^η , Αναστασία Ζουμπόδη 13^η ,Τριανταφυλιά Παντελίδου 20^η και Ολυμπία Σπανίδου 21^η.

Η Βασιλίτσα ανήκει στα πεύκα,  στα ρόμπολα, στις οξιές, στα αγριολούλουδα, στις αρκούδες, στους λύκους, στα γεράκια, στους αετούς, στα ζαρκάδια, στους παγωμένους βοριάδες, στους νοτιάδες και μετά σε όλους εμάς τους ανθρώπους. Η ακίνδυνη και η προσωπική φυγή από την καθημερινότητα μόλις άρχισε.
Ναι η ορειβασία είναι ένα μεθυστικό ταξίδι…..!7 η ώρα το πρωί φύγαμε από την Βέροια, μια παρέα 7 ορειβάτες για το Χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας. 12 ορειβάτες και φίλοι του Συλλόγου οδοιπόρησαν στο μονοπάτι του Μέγα Αλέξανδρου ( Άγιοι  Πάντες – Γαλακτό ) στην Βεργίνα.Από το παράθυρο του αυτοκινήτου θαυμάζουμε την αέρινη συμμετρία των βουνοκορφών, Μπούρινος, Ασκιο και τον χιονισμένο όγκο της Σιάτιστας.
Μπήκαμε στο νομό Κοζάνης τοπίο κάτασπρο, παγωμένο, πανέμορφο, θερμοκρασία – 7 βαθμοί.Η ιστορία του νομού ξεκινά από την λίθινη εποχή. Γνωρίζει ακμή στα χρόνια του μακεδονικού βασιλείου του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ακμάζει οικονομικά και πολιτιστικά την  Βυζαντινή εποχή, παρακμάζει κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας.Απελευθερώνεται από τον ελληνικό στρατό τον Οκτώβριο του 1912.Ανεβαίνοντας ψηλότερα στο νομό Γρεβενών και πλησιάζοντας  στο χιονοδρομικό η φύση οργιάζει, οξιές ντυμένες στα ολόλευκα, ελατοδάση, παντού πυκνό χιόνι και ένας ήλιος  λαμπρός αλλά παγωμένος. Προσπερνάμε διάσπαρτους παραδοσιακούς οικισμούς με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική των προγόνων μας, που σμιλεύσανε  την πέτρα και το ξύλο με τέχνη μοναδική.Μαυραναίοι-Αναβρυτά- Σμίξη-Διάσελο Βασιλίτσας.Περάσαμε την Σμίξη πήραμε τον ανηφορικό δρόμο που οδηγεί στο χιονοδρομικό. Ο σχηματισμός της Βασιλίτσας ανήκει στον κορμό της Βόρειας Πίνδου, βρίσκεται στην καρδιά της αθάνατης Πίνδου.Στις ψηλότερες πλαγιές του όρους Λίγγος βρίσκονται οι εγκαταστάσεις του Χιονοδρομικού κέντρου Βασιλίτσας. Εκτείνεται σε υψόμετρο από 1788 μ. έως 2110μ. λειτουργεί από το 1975.
Έντονα δασωμένο τοπίο με απότομες πλαγιές, άφθονες χαράδρες και πολλά τρεχούμενα νερά την Άνοιξη όταν λιώσουν τα χιόνια.Εκτεταμένα δάση από πεύκα τα ονομαζόμενα και ρόμπολα, έλατα, οξιές, σφενδάμια, λεύκες, βελανιδιές και κοντά στις κορυφές λιβάδια υποαλπικά.Σε μικρούς αριθμούς ζουν εδώ ελάφια, ζαρκάδια, αγριογούρουνα και λύκοι..Μόλις μας προσπέρασε μια καφετί αλεπού μας κοίταξε νωχελικά και χάθηκε στο παρακείμενο δάσος. Φθάσαμε στο χιονοδρομικόΗ θέα του χιονισμένου βουνού μας αποζημιώνει, το χιονοδρομικό μας υποδέχεται με ήλιο και τρομερό αέρα. Ένα από τα δημοφιλέστερα χιονοδρομικά κέντρα για τους έλληνες snowboarders. Το 1980 τοποθετήθηκε ο πρώτος αναβατήρας και 13 χρόνια αργότερα άλλοι τρεις.Πολλές οι πίστες, μικρές και μεγάλες, δύσκολες και εύκολες, φυσικές χωρίς ανθρώπινες παρεμβάσεις, δίνουν την ευκαιρία στους επισκέπτες να απολαύσουν το άφθονο χιόνι.Εγώ άφησα την συντροφιά των ορειβατών πήρα τον κεντρικό αναβατήρα 1100 μ. με εξοπλισμό σκιέρ και ανεβαίνω προς την κορυφή.
Από εδώ το θέαμα είναι μοναδικό.Η άπλα και η φυσική ομορφιά του βουνού δεν περιγράφεται με λόγια είναι κάτι που δεν μπορεί να την νοιώσει κανείς αν δεν την ζήσει. Εναλλαγές χρωμάτων. Το άγριο και το ήπιο. Το ήσυχο και το μουσικό. Το δέος και η έκπληξη. Συναλλαγές  θεϊκού και κοσμικού σε μια απαράμιλλη αρμονία. Το άφθονο χιόνι δεν έρχεται για να γεμίσει το τοπίο αλλά να το αγκαλιάσει, να το αναδείξει.Δεν θα το πιστέψετε πόσες εκδοχές έχει το λευκό το χειμώνα. Η ορειβασία και  το σκι παύουν να είναι σπορ. Είναι  μέσο απλώς για την περιήγηση μας σε ένα φανταστικό περιβάλλον. Όλα αυτά κάνουν το χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας τόσο μοναδικό.
Από εδώ ψηλά  θαυμάζω το βουνό των Ολύμπιων θεών που ξεπροβάλλει επιβλητικά και γύρω μου οι άλλες βουνοκορφές. Σμόλικας, Τύμφη( γκαμήλα ), Γράμμος. Η φύση της Πίνδου παραμένει αναλλοίωτη με το πέρασμα του χρόνου.Οι φίλοι ορειβάτες ντυμένοι με ζεστά ρούχα για να προφυλαχθούν από τον τρομερό παγωμένο αέρα και χειμερινό εξοπλισμό οδοιπορούν δίπλα από το συνδετικό των σκιέρ. Μέσα από ένα πανέμορφο σκηνικό βιώνουν την απλόχερη ομορφιά της αιώνιας ελληνικής φύσης. Δάσος από αραιά πεύκα τους μεταφέρει μυρωδιές και ήχους γνώριμους. Τα ρόμπολα αυτά που αποτελούσαν σημάδια για τους οδοιπόρους συνεχίζουν και σήμερα να αντιστέκονται στο χρόνο και να δείχνουν με τα κλαδιά τους την ΄΄Τζιάνι Γκουράλι΄΄, το στόμα της Βασιλίτσας.Όμορφη σαν την βασίλισσα του παραμυθιού.!Τα λεπτά και οι στιγμές περνούν, από τον παγωμένο αέρα που μεταφέρει αέρινη μάζα χιονιού, θέληση και αντοχή δοκιμάζονται. Τριγύρω κορυφές κατάλευκες αποσαθρωμένες από τον τρομερό αέρα, φως διάφανο τραχύ.Ναι η ορειβασία είναι ένα μεθυστικό ταξίδι.
Οδοιπορούν για περισσότερο από 2 ώρες , οι φίλοι ορειβάτες δυσκολεύονται, το χιόνι σε μερικά σημεία ξεπερνά τα δυο μέτρα πλησιάζουν στην κορυφή την βλέπουν δεν μπορούν όμως να την διαβούν. Το χιόνι μπροστά τους  δημιούργησε αδιαπέραστο ψηλό κατάλευκο τείχος. Αποφασίζουν χωρίς δεύτερη σκέψη για λόγους ασφάλειας να επιστρέψουν στη βάση του χιονοδρομικού. Με αισθήματα ανάμικτα πήραν το δρόμο της κατάβασης. Η εμπειρία για μια άλλη φορά μοναδική.Τα σαλέ στην καρδιά του χιονοδρομικού  είναι εκεί και μας περιμένουν. Τώρα καθισμένοι απολαμβάνουμε την ηρεμία του βουνού, εκεί που οι ακτίνες του ήλιου στέλνουν πορτοκαλί  ανταύγειες πάνω στις χιονισμένες πλαγιές που πλημμυρίζουν από λάμψη. Για μια άλλη φορά συνειδητοποιώ πόσες εικόνες χάνουμε κλεισμένοι στα σπίτια μας.Ο καφές μας δίνει δυνάμεις για την επιστροφή.Κτισμένη σε υψόμετρο 534 μέτρων μέσα σε κοιλάδα δίπλα στις όχθες του ποταμού Γρεβενίτη, πανέμορφη η πόλη των Γρεβενών μας καλωσορίζει χωρίς καθόλου κίνηση. Η πόλη εμφανίζεται από την εποχή του Βυζαντίου. Τον Νοέμβριο του 2007 ανακηρύχθηκε επίσημα πόλη των μανιταριών. Στη Μηλιά Γρεβενών ήρθαν στο φως το 2007 οι μεγαλύτεροι χαυλιόδοντες. Ανήκουν σε μαστόδοντο που έζησε στην περιοχή πριν από 3 εκατομμύρια χρόνια.Απομεσήμερο και  η περιπλάνηση μας στις χιονισμένες βουνοκορφές, σε ξεχασμένα χωριά, σε κελαριστά ποτάμια με θρυλικά γεφύρια, σε αυτή την μοναδική ομορφιά της αθάνατης ελληνική φύσης πήρε τέλος με επιτυχία.

ΒΑΣΙΛΙΤΣΑ 2012

ΒΑΣΙΛΙΤΣΑ 2012

ΓΑΛΑΚΤΟ 2012

Υ. Γ. Τετάρτη 25 Ιανουαρίου προβολή ταινίας με θέμα τι άλλο ορειβασία!

Για τον Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας
Τσιαμούρας Νικόλαος

4ΗΜΕΡΗ ΕΚΔΡΟΜΗ!!!
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΗΜΕΡΑ 1:Παρασκευή 24/02/2012. Αναχώρηση απο την Βέροια (Ελιά)στις 14:00.Διέλευση συνόρων με μία στάση στα αφορολόγητα και είσοδος στην Βουλγαρία. ‘Αφιξη στην πόλη της “νιότης” την πρωτεύουσα του Βουλγαρικού κράτους την Σόφια. Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο.Δείπνο.Διανυκτέρευση.
ΗΜΕΡΑ 2:Σάββατο 25/02/2012. Πρωινό και αναχώρηση για ημερήσια εκδρομή στην Φιλιππούπολη.Γεύμα ατομικά,επιστροφή το απόγευμα στην πόλη της Σόφιας.Δείπνο.Διανυκτέρευση.
ΗΜΕΡΑ 3:Κυριακή 26/02/2012.Πρωινό και αναχώρηση για το χιονοδρομικό κέντρο του Μπόροβετς,που βρίσκεται σε μία καταπληκτική τοποθεσία με αιωνόβια έλατα,σε ψηλές κορυφές με πυκνό χιόνι για ΣΚΙ. Ελεύθερη μέρα για Ορειβασία και Σκί.Γεύμα ατομικά.Επιστροφή στο ξενοδοχείο.Δείπνοι.Διανυκτέρευση.
ΗΜΕΡΑ 4:Καθαρά Δευτέρα 27/02/2012.Πρωινό και αναχώρηση για ξενάγηση στην πόλη της  “νιότης”.Ελεύθερος χρόνος στα πολυκαταστήματα της πόλης.Συγκέντρωση και αναχώρηση για Ελλάδα.Αργά το βράδυ άφιξη στην πόλη μας,τέλος εκδρομής.

ΤΙΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
ΣΕ ΔΙΚΛΙΝΟ ΔΩΜΑΤΙΟ:170 ΕΥΡΟ (ΜΕΧΡΙ 30 ΑΤΟΜΑ,40 ΑΤΟΜΑ:160 ΕΥΡΟ)
ΣΕ ΜΟΝΟΚΛΙΝΟ:215 ΕΥΡΟ
ΠΑΙΔΙΑ 3 ΕΩΣ 12 ΕΥΤΝ ΣΕ ΚΡΕΒΑΤΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ:125 ΕΥΡΟ
ΠΑΙΔΙΑ ΧΩΡΙΣ ΚΡΕΒΑΤΙ ΕΩΣ 2 ΕΤΩΝ:20 ΕΥΡΟ

Περιλαμβάνονται:
Μεταφορικά με λεωφορείο.Περιηγήσεις και εκδρομές όπως αναφέρονται.Τρείς διανυκτερεύσεις στο ξενοδοχείο DEDEMAN PRONCES SOFIA HOTEL 4 αστέρων. 3 προγεύματα σε μπουφέ,δείπνα.Ασφάλεια επαγγελματικής και Αστικής ευθύνης.Αρχηγό του γραφείου συνοδό.Ξεναγό στην ξενάγηση πόλης την Δευτέρα.ΦΠΑ εντός

ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ:
Είσοδο σε αρχαιολογικούς χώρους και ότι αναφέρεται στο πρόγραμμα ως προαιρετικό ή προτεινόμενο.

Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΗΣ ΕΚΔΡΟΜΗΣ ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΤΟ ΔIΚΑΙΩΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΑΛΗΨΕΙΣ

ΤΗΛ:25510-25455,25388,88270 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ

Σήμερα ταξιδέψαμε με το μυαλό με τα μάτια, με την ψυχή. Πήραμε μαζί μας χρώματα , εντυπώσεις, αισθήματα από μια φύση πανέμορφη, με ήχους και μουσικές, κάτασπρη, αιώνια. Φύγαμε από την Βέροια στις 8 πρωινό Κυριακής.Περάσαμε την Κουμαριά ανεβαίνοντας προσπερνάμε πυκνά δάση από οξιές χιονισμένες, πανέμορφες.Τοπίο κατάλευκο χιονισμένο, πολυάριθμες μεγαλοπρεπείς βουνοπλαγιές συνθέτουν ένα εντυπωσιακό ανάγλυφο.
Αυτές τις δασωμένες παρυφές επισκέφθηκε πολλές φορές ο θεός της χαράς και  του  κεφιού Διόνυσος  για να μάθει στους ανθρώπους πώς να καλλιεργούν τα κλήματα και πώς να φτιάχνουν από τους καρπούς τους το κρασί.Ταξίδευε ένα πολύβουο πλήθος συντροφιά, μαζί του και οι Μαινάδες ( γυναίκες που χόρευαν με έξαλλο τρόπο) και παράξενα όντα που ήταν άνθρωποι και ζώα, οι Σάτυροι και οι Σειλινοί.Οι Σάτυροι είχαν πόδια και ουρά τράγου και οι Σειληνοί είχαν πόδια και ουρά αλόγου.Πριν το χωριό προσπερνάμε το φαράγγι του Σελίου που έχει μήκος 5 χιλιόμετρα. Μπήκαμε στο χωριό Κάτω Βέρμιο, το Σέλι που όλοι γνωρίζουμε.Η ιστορία του χωριού άρχισε από το 1820 όταν η έξοδος των Βλάχων ξεκίνησε από τα βλαχοχώρια Αβδέλλα, Περιβόλι, Σμίξη και Σαμαρίνα της Πίνδου.Νομάδες, αυτάρκεις, σκληροί, γεροδεμένοι, με ατσαλιένια  πίστη και κυρίως αδούλωτη ψυχή.Το 1878 ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Κουρτ πασά των Ιωαννίνων αναδεικνύεταιστο Πασαλίκι της Ηπείρου ο γαμβρός του ο εικοσιοκτάχρονος τότε γόνος του Τεπελενίου ο Αλή – Πασάς.Αρβανίτης,  γιδοβοσκός αρχικά και ύστερα σκληρός ληστής, με δικό του ασκέρι ίδρυσε στην ουσία ένα ανεξάρτητο ελληνοαλβανικό κράτος  μέσα στην επικράτεια της Οθωμανικής κυριαρχίας.Κατήργησε όλα τα προνόμια των Βλάχων, σκόρπισε τον τρόμο και την εξόντωση των επαναστατών , λεηλάτησε περιουσίες και επέβαλε  μια  νέα εξοντωτική φορολογική αρπαγή σε όλη την περιοχή της Πίνδου.Καπετάνιος της μεγάλης φυγής ο  Γιώργος  Μπαντραλέξης  (1784 –1867).Μέσα από ένα απίστευτο οδοιπορικό  ακολουθώντας μια οδοιπορική  δωδεκάχρονη Οδύσσεια, διασχίσανε καταπράσινα  δυσπρόσιτα και κατακόρυφα βουνά τον Σμόλικα και την Βασιλίτσα, βρίσκουν  την καταληκτκιή τους Ιθάκη στο Βέρμιο. Αφού περιπλανήθηκαν στην Ανατολική Μακεδονία και την Κεντρική Μακεδονία  τελικά  η εδραίωση τους στο Σέλι είναι ένα ιστορικό γεγονός.Ο φιδωτός  παγωμένος δρόμος μας οδηγεί ψηλότερα σε λίγο ξεπροβάλλει μπροστά μας το Εθνικό Χιονοδρομικό κέντρο το παλιότερο της χώρας.Λειτουργεί από το 1934 χρονιά που οργανώθηκαν οι πρώτοι Πανελλήνιοι Αγώνες χιονοδρομίας.Υπόσχεται ατέλειωτες ώρες περιπέτειας για τουριστική και αθλητική χιονοδρομία πίστες δρόμων αντοχής μονοπάτια πορείας και ορειβασίας . Εκπληκτική ηλιοφάνεια, άριστες συνθήκες χιονιού υπηρεσίες και υποδομές για άνετη και ευρύχωρη διαμονή. Το διασχίζει το ευρωπαϊκό μονοπάτι ορειβασίας Ε4.Στην αγκαλιά του την Άνοιξη φιλοξενεί πλήθος αγριολούλουδων και πλήθος άγριων ζώων. Λύκοι, αλεπούδες, ζαρκάδια, αγριογούρουνα και άγρια άλογα.Γύρω μας παντού το λευκο που ξεχωρίζει.Βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα,  σκηνοθέτης ο ίδιος σε μια μυστική συμφωνία  με το βουνό μας έκλεισε ραντεβού και η ψυχή μας καθηλωμένη  στο ονειρεμένο σκηνικό μας μεταδίδει μια γλύκα που ξεχύνεται σε όλους εμάς.Ο χειμώνας είναι μια ταξική εποχή.Είναι κάτι σαν τα όνειρα μας που βρίσκονται πάντα εκεί αλλά παγωμένα, σαν τις επιθυμίες  μας που δεν  θα πραγματοποιηθούν. Μια εποχή που διαχωρίζει τους ανθρώπους σε αυτούς που μπορούν να τον χαρούν και σε αυτούς που θα τον αντιμετωπίσουν σαν μια οδυνηρή ταλαιπωρία.
Η ώρα είναι 9 και εμείς ετοιμάζουμε τον εξοπλισμό μας. Ζεστά ρούχα, γάντια και σκούφους.Ανεβαίνουμε . Η παγωμένη πλαγιά κατεβάζει ένα ψυχρό αέρα με στιγμιαίες παύσεις. Ανηφορίζουμε με μόνη συντροφιά τους ήχους του βουνού. Η κλίση αυξάνει, επίμονα κερδίζουμε ύψος, συνεχίζουμε….Ο παγωμένος αέρας παλεύει με το χιόνι που το σηκώνει σε σύννεφα και το σκορπά στις γειτονικές βουνοπλαγιές.Τώρα κάθε βήμα και  μια δοκιμασία, θέληση και αντοχή δοκιμάζονται συνέχεια. Καρφώνουν τα μπατόν στο χιόνι, σταματάνε για σύντομες ανάσες και συνεχίζουν. Πάνω από τα κεφάλια μας  μόνο ουρανός, κάτω χαμηλά το διάσελο που όλο ξεμακραίνει, γαντζωμένοι μεταξύ ουρανού και γης μούσκεμα στον ιδρώτα συνεχίοζουμε μικροί και ασήμαντοι μέσα σε τούτη την παγωνιά ( -15 βαθμοί). Βρισκόμαστε στο ψηλότερο σημείο ( 1895) στην κορυφή Αρσούμπασι μετά από μια παγωμένη πορεία 1+30 ώρας σε χιονισμένο τοπίο.Η χειμωνιάτικη μέρα με την σημερινή ηλιοφάνεια (ευτυχώς)μας χαρίζουν σήμερα θέα απεριόριστη.Στο βάθος ο Όλυμπος και γύρω μας οι άλλες βουνοκορφές χιονισμένες και περήφανες.( Άσκιο, Βασιλίτσα, Σμόλικας , Γράμμος, ¨Όλυμπος ).Επιστροφή….
Φθάσαμε στο καταφύγιο του Συλλόγου, μια κούπα αχνιστού καφέ είναι για τη στιγμή βάλσαμο.Αφήσαμε πίσω μας απομεσήμερο το χιονισμένο τοπίο, τις άριστες συνθήκες χιονιού, τον ελεύθερο ορίζοντα την εκπληκτική ηλιοφάνεια και πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Η επιστροφή στην πόλη της Βέροιας μονόδρομος.

ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ 2012 ΑΡΣΟΥΜΠΑΣΙ

ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ 2012 ΑΡΣΟΥΜΠΑΣΙ

ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ 2012 ΑΡΣΟΥΜΠΑΣΙ

ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ 2012 ΑΡΣΟΥΜΠΑΣΙ

ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ 2012 ΑΡΣΟΥΜΠΑΣΙ

ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ 2012 ΑΡΣΟΥΜΠΑΣΙ

Υ.Γ. Ευχαριστούμε θερμά τον πρόεδρο  για τα δυο δώρα που πρόσφερε εκ μέρους του χιονοδρομικού κέντρου στην κοπή βασιλόπιτας.( δυο ετήσιες κάρτες ανάβασης χιονοδρομίας ).
Συγχαρητήρια στους νέους και παλιούς φίλους που οδοιπόρησαν σήμερα.

Για τον Σύλλογο Χιονοδρόμων  Ορειβατών Βέροιας
Τσιαμούρας Νικόλαος

Ανηφορίζουμε σε δασικό δρόμο,  μπήκαμε στο δάσος με τις πελώριες οξιές.Ντυμένες στα κατάλευκα  νυφούλες μέσα στο καταχείμωνο.Πεζοπορούμε τώρα σε πυκνό χιόνι. Τοπίο τριγύρω ειδυλλιακό για εμάς, όμως η ζωή τώρα τον χειμώνα για τα ζώα του δάσους είναι πολύ σκληρή.Αφήσαμε πίσω μας την πόλη της Βέροιας και πήραμε τον ανηφορικό δρόμο που θα μας οδηγήσει στην Καστανιά.Ο ανηφορικός δρόμος χιονισμένος και παγωμένος.Το χωριό μας υποδέχεται χιονοσκέπαστο.
Περάσαμε το χωριό Καστανιά ντυμένο στα κατάλευκα και με θερμοκρασία περιβάλλοντος – 7 βαθμούς, φθάσαμε στην Παναγία Σουμελά.Η μονή Παναγία Σουμελά είναι ένα πασίγνωστο χριστιανικό ορθόδοξο μοναστήρι κοντά στην Τραπεζούντα, σύμβολο για 17 αιώνες του ποντιακού Ελληνισμού.Το 386 μ.Χ. οι Αθηναίοι μοναχοί Βαρνάβας  και Σωφρόνιος οδηγήθηκαν στις απάτητες βουνοκορφές του Πόντου. Εκεί σε υψόμετρο 1063 μέτρων, είχε μεταφερθεί από αγγέλους η ιερή εικόνα της Παναγίας της Αθηνιώτισσας, την οποία κατά την παράδοση εικονογράφησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς.Η μονή κατά καιρούς υπέφερε από τις επιδρομές  των αλλόπιστων και των κλεφτών εξαιτίας της φήμης και του πλούτου που απέκτησε.Πολλά περιστατικά συνδέονται με θαυματουργικές επεμβάσεις της Παναγίας για την σωτηρία του μοναστηριού.Το 1922 οι Τούρκοι κατέστρεψαν ολοσχερώς το μοναστήρι. Οι μοναχοί πριν την αναγκαστική έξοδο το 1923, έκρυψαν την εικόνα της Μεγαλόχαρης, τον σταυρό του αυτοκράτορα  Μανουήλ Γ΄  του Κομνηνού και το χειρόγραφο Ευαγγέλιο του Οσίου Χριστοφόρου.Στα πλαίσια της προώθησης της ελληνοτουρκικής φιλίας με ενέργειες του πρωθυπουργού Ελευθέριο Βενιζέλο, το 1930 όταν επισκέφτηκε την Αθήνα  ο Τούρκος πρωθυπουργός  Ισμέτ  Ινονού δέχτηκε να πάει μια αντιπροσωπεία στον Πόντο και να παραλάβει τα σύμβολα της ορθοδοξίας και του Ελληνισμού.Η εικόνα φιλοξενήθηκε για 20 χρόνια στο Βυζαντινό μουσείο της Αθήνας.Το 1951 ο Κρωμναίος οραματιστής και κτήτωρ Φίλων Κτενίδης έκανε πράξη την επιθυμία όλων των Ποντίων, με την θεμελίωση της νέας Παναγίας Σουμελά στις πλαγιές του Βερμίου στην Καστανιά της Βέροιας.Τον Ιούνιο του 2010 το Τουρκικό κράτος έδωσε άδεια στο Οικουμενικό Πατριαρχείο  για να τελεστεί στην ιστορική μονή η λειτουργία για την γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στις 15 Αυγούστου, με την Τουρκία να προσδοκά την έξωθεν καλή μαρτυρία για τον σεβασμό των θρησκευτικών ελευθεριών όσο και τα οικονομικά οφέλη από την αύξηση των τουριστών στην περιοχή.Ήταν η πρώτη φορά μετά από 87 έτη που το μοναστήρι λειτούργησε ξανά ως εκκλησία καθότι είχε μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε μουσείο.
Με ρούχα ζεστά που θα μας προφυλάξουν  από το τρομερό κρύο με το σάκο στον ώμο και τα απαραίτητα πήραμε τον δασικό δρόμο. Ορειβατούμε ανεβαίνοντας σε πυκνό κατάλευκο χιόνι.  Μετά από μια ανοδική πορεία κοπιαστική στο χιονισμένο βουνό φθάσαμε στο ξωκλήσι. Από εδώ θέα απεριόριστη.Κάτω χαμηλά η Παναγία Σουμελά και το χωριό Καστανιά  Χιόνι παντού, στις αυλές,  στις σκεπές και στους δρόμους, απέναντι η κορυφή Αράπης, το χιονοδρομικό του Ελατοχωρίου και τα Πιέρια.Πήραμε πορεία για το δάσος με τις οξιές, μπροστά ο Σάββας που ανοίγει δρόμο και ακολουθούμε εμείς οι υπόλοιποι. Τα βήματα βουλιάζουν μέσα στο βαθύ χιόνι, συνεχίζουμε ανεβαίνοντας, μια σειρά από πατημασιές μαρτυρούσαν την μακριά μας πορεία.18 ορειβάτες και ένας καφετί σκύλος που μας ακολουθεί από το χωριό, αφήνουμε τα ίχνη μας ευδιάκριτα πάνω στο κατάλευκο τοπίο. Κανείς δεν έχει περάσει πριν από εμάς. Μόνο ελαφρά νυχτοπερπατήματα άγριας ζωής πάνω στο χιόνι.Σε μερικά σημεία ο άνεμος συσσώρευσε άσπρο, αγνό, παρθένο, χιόνι που ξεπερνά το ένα μέτρο.Τώρα απέραντη ησυχία, κάπου – κάπου ανάμεσα από τα δένδρα έσπαγε την σιωπή κάποιο κελάηδημα πουλιού, που πετούσε από κλαδί σε κλαδί για να ζεστάνει τα παγωμένα φτερά του.
Μπήκαμε για τα καλά στον δασικό δρόμο, τώρα μας οδηγεί και ανοίγει δρόμο ο Γιάννης.Τραβάμε τον ίδιο δρόμο. Την ίδια πορεία σε απάτητο χιόνι. Οι ανάσες κοφτές, αχνισμένες από το κρύο.Τοπίο τριγύρω ειδυλλιακό, χιονισμένο πανέμορφο με έναν ήλιο που ξεπροβάλλει και μας ζεσταίνει τις καρδιές μας.Μια παράξενη γοητεία γεμάτη μυστήριο μας τυλίγει, τώρα το τοπίο αγριεύει από το πολύ χιόνι.Εμείς απτόητοι συνεχίζουμε, έχουμε 2 ώρες  που ορειβατούμε σε πυκνό απάτητο χιόνι, τώρα οδηγός μας η Φωτούλα.Είμαστε πάντα σε δασικό δρόμο με τις θεόρατες οξιές να μας κρατούν συντροφιά, ντυμένες στα κατάλευκα νυφούλες  μέσα στο καταχείμωνο.Δεν χορταίνουμε να θαυμάζουμε τα τόσα σχήματα των χιονισμένων δένδρων και τα σώματα των θάμνων που προσπαθούν να ξεπεράσουν ο ένας τον άλλο σε ένα διαρκές κυνηγητό προς το φως του ήλιου.Επιστροφή…..
Αφήσαμε πίσω μας την κατάλευκη φύση το σφύριγμα του ανέμου το θρόισμα των δένδρων και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Μια θαυμάσια πορεία 5 ωρών  σε χιονισμένο τοπίο πήρε τέλος με επιτυχία.

ΚΑΣΤΑΝΙΑ ΒΕΡΜΙΟΥ 2012

ΚΑΣΤΑΝΙΑ ΒΕΡΜΙΟΥ 2012

ΚΑΣΤΑΝΙΑ ΒΕΡΜΙΟΥ 2012

ΚΑΣΤΑΝΙΑ ΒΕΡΜΙΟΥ 2012

ΚΑΣΤΑΝΙΑ ΒΕΡΜΙΟΥ 2012

ΚΑΣΤΑΝΙΑ ΒΕΡΜΙΟΥ 2012

ΚΑΣΤΑΝΙΑ ΒΕΡΜΙΟΥ 2012

Για τον Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας
Τσιαμούρας Νικόλαος

 Φθάσαμε στο Πολυδένδρι, πίσω απο τα διώροφα σπίτια είναι αφημένη όλη  όλη η ιστορία του χωριού. Μπήκαμε στο δάσος  με τις πανύψηλες οξιές  μια ηρεμία μια ερημιά μας υποδέχθηκε.Διαδρομή πανέμορφη ονειρεμένη!
Φύγαμε από την Βέροια στις 8 το πρωί από την Ελιά,23 φίλοι και μέλη του Συλλόγου για μια πορεία εδω κοντά στα Πιέρια και συγκεκριμένα στα χωριά των Πιερίων.  Περάσαμε την γέφυρα και την λίμνη του Αλιάκμονα.Ποτάμι πανάρχαιο, μυθικό (αλς, θάλασσα και άκμων –αμόνι). Ποτάμιος θεός, γιος  του Ωκεανού και της Τηθύος.  Ο Αλιάκμονας  σχηματίσθηκε σύμφωνα με την ανθρωπόμορφη αντίληψη των αρχαίων Ελλήνων στην περίοδο των   γεωλογικών ανακατατάξεων, μετά τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα. Την εποχή που στη Θεσσαλία βασιλιάς ήταν ο Δευκαλίων ( γιος του Προμηθέα), ο Δίας αποφάσισε να καταστρέψει όλο το χάλκινο γένος των ανθρώπων από τους διεφθαρμένους.Από τον κατακλυσμό επέζησαν   μόνο, ο Δευκαλίων και η σύζυγος του Πύρρα.Ο Αλιάλμονας αρχίζει το μακρύ ταξίδι του ( 297 χλμ) από την οροσειρά του Γράμμου για να διασχίσει τους νομούς  Καστοριάς, Κοζάνης, Γρεβενών και Ημαθίας.Οι Τούρκοι τον έλεγαν Ιντζέ – καρά ( ψηλός και μαύρος ) και οι Σλάβοι Μπίστριτσα – Γοργοπόταμος.Λίγα μόλις χιλιόμετρα από τα στενά του Αλιάκομονα  απλώνεται ένα από τα πιο εντυπωσικά και πιο άγνωστα δάση βελανιδιάς της Βόρειας Ελλάδος.Το δάσος Πολυδένδρου που είχαμε την χαρά και την εμπειρία να το θαυμάσουμε  σήμερα από κοντά αλλά δεν μπορέσαμε να πεζοπορήσουμε και να διασχίσουμε τις αμέτρητες χωμάτινες διαδρομές  του με τις μεθυστικές μυρωδιές του βουνού,  το αφήνουμε για μια άλλη εξόρμηση.Φθάσαμε στο χωριό που είναι κτισμένο σε υψόμετρο 750 μέτρων περιτρυγυρισμένο από απέραντα δάση οξιάς και καθαρό κρυστάλλινο βουνίσιο αέρα.Μέχρι το 1926 ονομαζόταν ΄΄Κόκκοβα΄΄ ,  στις 1 Νοεμβρίου του 1926  μετονομάσθηκε Πολυδένδρι. Πίσω από τα διώροφα σπίτια  μερικά που είναι ολοκαίνουργια,  είναι αφημένη η ιστορία του χωριού που υπήρξε κέντρο των Πιερίων από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας.Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού καθαρόαιμοι Έλληνες Μακεδόνες φιλόξενοι, πατριώτες και θρησκευτικότατοι.Η Κόκκοβα γίνεται γνωστή από τα κιτάπια του ιεροδικείου της Βέροιας λόγω των καπεταναίων που δρούσαν στην περιοχή  κατά την Τουρκοκρατία με γνωστότερο τον καπετάν – Συρόπουλο.Ακόμα και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, λένε, σημάδεψε το σημείο του Σταυρού που σώζεται μέχρι σήμερα στη γέρικη βελανιδιά μπροστά στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου.Ο ιερός ναός είναι αφιερωμένος στον Μέγα  Άγιο Αθανάσιο, πατριάρχης Αλεξανδρείας της Αιγύπτου για 46 ολόκληρα χρόνια. Γεννήθηκε το 297 μ.Χ. και πέθανε το 373 μ.Χ. στην Αίγυπτο.Η μνήμη του τιμάται στις 18 Ιανουαρίου.Δημοτικά τραγούδια και ιστορίες αναφέρουν την Κόκκοβα ως τόπο όμορφο και ξακουστό. Κάποτε υπήρχε και δικαστήριο, τόσο μεγάλο ήταν.Η πορεία μας άρχισε από το  Πολυδένδρι.
Αφήσαμε το χωριό που ακόμη αργοκοιμόταν,  μόνο η φωνή του παπά από την λειτουργία της εκκλησίας ακουγόταν και αμέσως πήραμε την ανηφόρα. Σε λίγο ο δασικός δρόμος  μας οδήγησε.σε ανηφορικό μονοπάτι ξεχασμένο κάτω από χιλιάδες εκατοντάδες πεσμένα φύλλα. Με τον θόρυβο των ξαφνιασμένων πουλιών και το ρέμα δεξιά μας που  με το κελάρυσμα του νερού να μας χαϊδεύει  ευχάριστα την ακοή, συνεχίζουμε.Μαζί  μας και ο Άκης ο μεγαλύτερος της συντροφιάς 7 ετών. Μετά από πορεία 20 λεπτών βγήκαμε σε δασικό δρόμο. Ανεβαίνουμε το δασικό δρόμο ανάβαση ήπια   χωρίς δυσκολία  Βρισκόμαστε στα Πιέρια όρη, είναι γνωστά απο την αρχαιότητα, η αρμονία των γραμμών μας εντυπωσιάζουν.Βορειοδυτικά του Ολύμπου απλώνονται τα μυθικά Πιέρια.Πλούσια η χλωρίδα πανέμορφη  με τα  φυλλοβόλα δάση της  και τα σπάνια αγριολούλουδα της. Ροζ ανεμώνες ,  σαλέπι, αγρια  -  γαρύφαλλα, αγριοφραουλιές. Αλεπούδες, κουνάβια, λύκοι, σκίουροι, αγριογούρουνα , λαγοί και μικρά πουλιά, πέρδικες και ορτύκια.Μετά από μια εύκολη διαδρομή μέσα από πυκνα δάση οξιάς φθάσαμε σε ξέφωτο  στη θέση Γκόλνα που σημαίνει ύψωμα βουνού. Λίγο πιο πέρα το πυροφυλάκιο και απεριόρισυη θέα απο πανύψηλα βουνά.Ο Όλυμπος  μεγαλοπρεπής μεγαλειώδης, αιώνιος,  ξεπροβάλλει μπροστά μας περήφανα,  η παραλία της Κατερίνης και ο Θερμαϊκός Δυτικά οι άλλες βουνοκορφές πανύψηλες και χιονισμένες. Γράμμος, Σμόλικας , Βασιλίτσα.Πήραμε το δρόμο της επιστροφής από άλλη διαδρομή με κατεύθυνση την μικρή τεχνητή λίμνη. Κατεβαίνοιυμε μέσα απο μικρά ρέματα σε θαμνώδη περιοχή αγριοτριανταφυλλιές και βατσινιές μας δυσκολεύουν.  Η κατάβαση συνεχίζεται στον ίδιο ρυθμό με πυκνή βλάσηση και  τριγύρω  μια   μελαγχολία  από  δένδρα καφετί και γκρίζα, παντού χρώματα του χειμώνα.Βρισκόμαστε και πάλι σε δασικό δρόμο, μια ομάδα  πήρε πορεία δεξιά για την τεχνητή λίμνη, εμείς οι  υπόλοιποι συνεχίζουμε αριστερά.Οι βουνοπλαγιές ακολουθούν η μια την άλλη κυματιστά χωρίς τέλος. Στο βάθος φάνηκε ο θερμαικός  και η πόλη της Θεσσαλονίκης. Αφήνουμε τον δρόμο που πάει προς την Χαράδρα , πάλι δασικός δρόμος, μπήκαμε σε μονοπάτι.Νυχτοπερπατήματα άγριας ζωής πάνω στη βρεγμένη γη.Οι ώρες περνούν και η δικιά μας περιπλάνηση συνεχίζεται,  η πεζοπορία σήμερα κράτησε αρκετά περισσότερο απο ότι προγραμματίσαμε  ( 5 ολόκληρες ώρες  και 6 ώρες για την συντροφιά που συνάντησε την λίμνη) και  ένας εκνευρισμός επικρατεί στην ομάδα για την πολύωρη εξόρμηση. Μετά απο πολλές αναβάσεις και καταβάσεις γύρω απο ένα φιδωτό δασικό δρόμο με ένα αδιαπέραστο δάσος τριγύρω, φάνηκε το χωριό.Ανακούφιση!Τώρα κατάβαση μέσα απο παρθένο δάσος δύσκολο λόγω της πυκνής βλάστησης αλλά αναγκαία, πρέπει να βρεθούμε στο χωριό. Μπήκαμε στο χωριο.Μυρωδιές απο ψητά μας γαργαλανε τη μύτη.Η επιστροφή μας στο χωριό σημαδεύτηκε με μια στάση στην ταβέρνα του Βενιζέλου. Απομεσήμερο και αναχώρηση για επιστροφή στην πόλη της Βέροιας.
Μια ορειβασία που έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο πήρε τέλος με επιτυχία.Η ορειβατική  χρονιά  τελείωσε με νέους προορισμούς   νέες  εμπειρίες και συγκινήσεις. Ακούω πόρτες που κλείνουν αυτοκίνητα που απομακρύνονται, επιστροφή……  !Καλές γιορτές!

ΓΚΟΛΝΑ 2011

ΓΚΟΛΝΑ 2011

ΓΚΟΛΝΑ 2011

ΓΚΟΛΝΑ 2011

ΓΚΟΛΝΑ 2011

Υ.Γ. Χαιρετίζουμε την επιστροφή της Δροσιάς στη συντροφιά μας μετά από πολύχρονη απουσία και συγχαρητήρια στον Λάζαρο που τα κατάφερε, και σε όλους τους  άλλους βέβαια.

Για τον Σύλλογο Χιονοδρόμων οριεβατών Βέροιας
Τσιαμούρας Νικόλαος

Μπροστά μας ξεπροβάλλει η πόλη της Νάουσας.  Κατοικήθηκε από τα αρχαία χρόνια από τους Βρύγες, που μετανάστευσαν από την Ασία πριν ακόμη από τον Τρωϊκό πόλεμο. Σύμφωνα με τον Θουκιδίδη και τον Στράβωνα, οι Βρίγες καταδιώχτηκαν από τον Κάρανο τον ιδρυτή του Μακεδονικού κράτους.Μπήκαμε στο δάσος, οδοιπορούμε τώρα ανάμεσα στα πεσμένα φύλλα και τις θεόρατες οξιές, αναπνέουμε τον κρυστάλλινο αέρα,  ακούμε τους ήχους της φύσης να μας χαϊδεύουν τον νου και τις σκέψεις, αφήσαμε πίσω μας σκοτούρες και βάσανα.Ξημέρωσε για τα καλά όταν φθάσαμε στην διασταύρωση για την πόλη της ΝάουσαςΕκτεταμένα ερείπια στην περιοχή των γειτονικών χωριών ενισχύουν την εκδοχή ότι εδώ στο χώρο αναπτύχθηκε μια σημαντική πόλη της αρχαιότητας, σύμφωνα με τις απόψεις των αρχαιολόγων ήταν η Μίεζα.Τα τρία παιδιά του μυθικού βασιλιά Βέρη έδωσαν τα ονόματα  τους στις δυο σημαντικές πόλεις της Ημαθίας, Βέροια και Μίεζα, ενώ ο γιος του Όλγανος μεταμορφώθηκε σε ποτάμιο θεό. Η προτομή του ανακαλύφθηκε τυχαία στην  περιοχή  του Κοπανού και χρονολογείται στο 2^ο  π.Χ. αιώνα.Η Νάουσα χτισμένη σε μια φυσική αγκαλιά από καταπράσινα βουνά και λόφους, κτισμένη στους πρόποδες του ανατολικού Βερμίου σε υψόμετρο 330 μέτρων μας υποδέχεται ήσυχη  μέσα στο πρωινό. Από το 1955 χαρακτηρίζεται ηρωική πόλη! ( πλάι στο Μεσολόγγι, το Σούλι και το Αρκάδι) για τους αγώνες και τις θυσίες στην περίοδο των απελευθερωτικών αγώνων από τον τουρκικό ζυγό το 1822.Η περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται κτισμένη η Νάουσα, ο Ηρόδοτος τοποθετεί τους περίφημους κήπους του Μίδα, κατοικήθηκε από τα αρχαία χρόνια από τους Βρίγες που μετανάστευσαν από την Ασία στην Ευρώπη πριν από τον τρωικό πόλεμο.Τον Φεβρουάριο του 1822 η περιοχή βρίσκεται στο επίκεντρο μιας μεγάλης εξέγερσης στα πλαίσια της ελληνικής επανάστασης. Με αρχηγούς τους Ζαφειράκη Θεοδόσιο και Τάσο Καρατάσο.Η πόλη πολιορκείται από τα στρατεύματα του διοικητή  Θεσσαλονίκης Εμπού  Λουμπούτ και πέφτει τελικά μπροστά στις πολυπληθέστερες δυνάμεις του εχθρού στις 12 Απριλίου την Κυριακή του Θωμά. Λεηλασίες,  βανδαλισμοί, σφαγές, διωγμοί, αρκετές γυναίκες προτιμούν να σκοτωθούν πέφτοντας με τα παιδιά τους στα αφρισμένα νερά του καταρράκτη της Αράπιτσας στη θέση ΄΄ Στουμπάνοι΄΄  παρά να πέσουν στα χέρια των Τούρκων.
Περάσαμε τη Νάουσα,ο ασφάλτινος δρόμος φιδοσέρνεται στις πλαγιές,  μια μελαγχολία μια ερημιά  του Χειμώνα μας υποδέχεται,  τριγύρω δάσος γκρίζο γυμνό από φύλλα.Φθάσαμε  στα  ΄΄3-5 πηγάδια΄΄   οι εγκαταστάσεις του χιονοδρομικού κέντρου σε υψόμετρο 1430- 2005μ   μας υποδέχονται έρημες και μόνες χωρίς καθόλου χιόνι χωρίς καθόλου κίνηση από επισκέπτες.Ένα τοπίο μαγευτικό ( όπου θα ορειβατήσουμε σήμερα ) ξετυλίγεται μπρος τα μάτια μας  με αρχέγονα δάση, δρυς , οξιές πεύκα και έλατα.Προετοιμασία για ανάβαση 18 φίλοι και μέλη του Συλλόγου, άλλη μια ομάδα αποτελούμενη από 10 άτομα οδοιπόρησαν στην Καστανιά με προορισμό την κορυφή Φούρκα.Βρισκόμαστε και σήμερα στις πλαγιές του Βερμίου από την πλευρά της Νάουσας  με άφθονα νερά  που σχηματίζουν μεγάλους και μικρούς καταρράκτες και χρησιμοποιούνται ακόμη ως κινητήρια δύναμη για την βιομηχανία  της πόλης   από τον 19^ο αιώνα.Οι δείκτες του ρολογιού δείχνουν 9 και 5 λεπτά…. Με τον σάκο στον ώμο και τα απαραίτητα η πορεία αρχίζει.Οδοιπορούμε τώρα δίπλα από το συνδετικό των σκιέρ, σε λίγο μπήκαμε σε πυκνό δάσος οξιάς, – οριστικά διάχυτη σιωπή – πώς να εκφραστείς, πώς να μπορέσεις να χωρέσεις στις λέξεις αυτό το θαύμα της φύσης.Τώρα οι αισθήσεις συλλαμβάνουν αυτό τον ανεπανάληπτο θησαυρό, συνεχίζουμε…….. η ίδια αίσθηση η ίδια ελευθερία. Τώρα εισπνέουμε καθαρό αέρα, αγγίζουμε τα γυμνά κλαδιά των δένδρων, νοιώθουμε  την δροσιά  τους, αφουγκραζόμαστε τους ήχους του δάσους  το κελάηδημα των πουλιών, το φύσημα του αέρα. Η ανάβαση γίνεται όλο και πιο δύσκολη, μονοπάτι ανηφορικό αλλά συνάμα πανέμορφο.¨Ένα ανάλαφρο αεράκι μας ακολουθεί χιόνι καθόλου. Το βουνό μας προσκαλεί φιλικά με κάθε πλαγιά του με κάθε κορυφή του, οι στιγμές εδώ αποκτούν σημασία καθώς προσπαθείς αχόρταγα να γεμίσεις παραστάσεις με όλες σου τις αισθήσεις.Βγήκαμε σε ξέφωτο, δεξιά μας δεσπόζει η κορυφή Καρατάσι, τώρα παγωμένος δασικός δρόμος  γραμμές και χρώματα του Χειμώνα και μια μελαγχολία μια ερημιά της φύσης μας τριγυρίζει.Αφήσαμε τον δασικό δρόμο τώρα η ανάβαση καλά κρατεί, το ένα ύψωμα  διαδέχεται μετά το άλλο , κυματιστά χωρίς τέλος.Ο Βρισκόμαστε στην κορυφογραμμή αφήσαμε πίσω μας την κορυφή Τσανακτσή και συνεχίζουμε,  ο άνεμος βρυχάται συνέχεια παγωμένος χωρίς έλεος.Η παρουσία της κορυφής επιβλητική και απόκοσμη καθώς ένα πέπλο ομίχλης την καλύπτει θαρρείς και είμαστε μέσα στην ταινία, στον άρχοντα των δακτυλιδιών και πηγαίνουμε στην Μόρντορ. Η εικόνα  της γίνεται ακόμη πιο απειλητική και απόκοσμη όσο την πλησιάζουμε. Η μαύρη χώρα της Μόρντορ βρισκόταν στα ανατολικά της Γκόνταρ. Ήταν μια περιοχή σχεδόν τετράγωνου σχήματος, αποκλεισμένη από τα υπόλοιπα τμήματα της μέσης -  γης.Στην κοιλάδα του Ουντούν εγκαταστάθηκε ο μάγος Σαουρον όπου χρησιμοποίησε τη μαγεία του. Εκεί κατασκεύασε και το Ένα Δαχτυλίδι.
Είμαστε στην κορυφή Χαμίτης υψόμετρο 2065μ. μετά από μια εύκολη διαδρομή χωρίς  μεγάλες  εκπλήξεις.Η υγρασία και ομίχλη δεν μας αφήνουν  πολλά περιθώρια για παραμονή, η καθιερωμένη φωτογραφία της ομάδας και πήραμε το μονοπάτι της επιστροφής από άλλη διαδρομή.Με την ομίχλη να μας ακολουθεί κατεβαίνουμε τις πλαγιές, λίγο χαμηλότερα η ομίχλη διαλύεται και μπορούμε να θαυμάσουμε τον απέραντο ορίζοντα με την πανέμορφη   φύση τριγύρω, τις βουνοκορφές του Πάϊκου, της Τζένας του Βόρα και την πόλη της Έδεσσας.Βρισκόμαστε και πάλι στο δάσος με τις οξιές, οδοιπορούμε κατεβαίνουμε μέσα από το καλοσημαδεμένο μονοπάτι με το βάδισμα που έχουν οι ορειβάτες όταν δεν βιάζονται να φτάσουν στον προορισμό τους. Είναι μεσημέρι, μια αλεπού με φουντωτό τρίχωμα κοντοστέκεται, στρέφεται προς το μέρος μας  (  είναι μαζί μου, ο Σταμάτης , ο Χρήστος και η Δέσποινα ), μας κοιτάζει εξεταστικά και αποσύρεται τεμπέλικα.Μάζες καπνού ανεβαίνουν από την καμινάδα του καταφυγίου. Μια κούπα αχνιστό τσάι είναι για τη στιγμή βάλσαμο και ο καφές δίπλα στο τζάκι γίνεται απίστευτα νόστιμος.

ΧΑΜΙΤΗΣ 2011

ΧΑΜΙΤΗΣ 2011

ΧΑΜΙΤΗΣ 2011

Κυριακή  18 Δεκεμβρίου 2011  από Πολυδένδρι- Θέση Γκόλνα
Για τον Σύλλογο χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας

Η περιπλάνηση μας σήμερα στις πλαγιές του Βερμίου μας οδηγεί πίσω στον χρόνο στην εποχή που το Ξηρολίβαδο ήταν σταυροδρόμι καραβανιών. Η φύση είναι εδώ αφιερώστε της λίγο χρόνο για να ακούσετε τη φωνή της όλες τις ώρες της ημέρας.Αφήσαμε πίσω μας την Βέροια, που αναφέρεται από τον Θουκιδίδη και τον Στράβωνα. Να κάνω  μια αναφορά και στην πόλη μας που κάθε φορά σε κάθε γυρισμό μετά από κάθε εξόρμηση την κακολογώ ως  τσιμεντένια πόλη. Να αναφερθώ σήμερα για την ιστορία της, στην πόλη που με φιλοξενεί 20 ολόκληρα χρόνια, ας γυρίσουμε τον χρόνο πίσω λοιπόν…..Γνώρισε άνθηση όλες τις περιόδους της ιστορίας. Καταστράφηκε πολλές φορές από επιδρομές κατακτητών, σεισμούς και πυρκαγιές. Ο  Θουκιδίδης αναφέρει ότι οι Αθηναίοι  το 432 π.Χ. στην  εκστρατεία τους προς την Χαλκιδική προσπάθησαν να την κυριεύσουν,  χωρίς όμως επιτυχία.Σύμφωνα την μακεδονική μυθολογία, η Βέροια ήταν  κόρη του ήρωα Βέρητος και αδελφή της Μίεζας και του Όλγανου. Είναι μια από τις ελάχιστες μακεδονικές πόλεις με συνεχή κατοίκηση στην ίδια θέση με το ίδιο όνομα από την αρχαιότητα, από τον 6ο αιώνα π.Χ. μέχρι και σήμερα.Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν οι Βρύγες, Έθνος θρακικό, μετονομάσθηκαν Φρύγες, όταν μετανάστευσαν στην Ασία. Εκτοπίσθηκαν από τους Μακεδόνες και η Βέροια έγινε Μακεδονική από τον 9ο  π.Χ. αιώνα, μέχρι το 168 π.Χ. όταν κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους. Σημαντική εποχή για τη Βέροια είναι η εποχή της δυναστείας των Αντιγονιδών (294- 168 π.Χ.) που διαρκεί μέχρι την εποχή της Ρωμαιοκρατίας.Παραδόθηκε στους Ρωμαίους το 168 π.Χ., λεηλατήθηκε, αποστρατικοποιήθηκε και η αριστοκρατία της εξορίστηκε στην Ρώμη. Δέχεται επιδρομές  και καταλήψεις από διάφορους κατακτητές. Γότθους, Ούννους, Βούλγαρους, Γέτες, Σλάβους, Σαρακηνούς, Νορμανδούς, Σέρβους και τους  Οθωμανούς το 1448-1449.

Στα χρόνια της Οθωμανικής κατοχής κυριαρχούν η καταπίεση, το παιδομάζωμα, ο φόβος, οι βασανισμοί, οι εκτελέσεις. Γύρω στον 17ο αιώνα αναπτύσσεται το εμπόριο και η βιοτεχνία της υφαντικής. Την ίδια περίοδο το 1650,   ιδρύεται  το ελληνικό σχολείο  που θεωρείται από τα παλιότερα. Τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας η πόλη αντιμετωπίζει Βουλγάρικη και Ρουμάνικη προπαγάνδα. Για να αντισταθούν στην προπαγάνδα, οργανώνονται και ιδρύουν την “Εθνική άμυνα”  συμμετέχουν  ενεργά στον μακεδονικό αγώνα. Η απελευθέρωση  της έγινε  από τον ελληνικό στρατό στις 16 Οκτωβρίου 1912.

Ανεβαίνουμε τις στροφές του δρόμου, δρόμος πνιγμένος στην κυριολεξία από πυκνά δάση οξιάς. Σε λίγο ξεπροβάλλει μπροστά μας σαν από ταινία  το Ξηρολίβαδο. Το χωριό κτισμένο σε πλαγιά περικυκλωμένο από αιώνια δάση πεύκου σε υψόμετρο 1220 μέτρων μας υποδέχεται ήρεμο και ήσυχο μέσα στην πρωινή καταχνιά. Ήταν μεγάλο  και  ξακουστό χωριό. Σε γνωστά έγγραφα του ιεροδικείου της Βέροιας μνημονεύεται πολλές φορές από τα χρόνια 1640-1641 και ύστερα.Καταστράφηκε στα 1795 από ληστές, οι κάτοικοι του σκορπίστηκαν σε άλλα μέρη, ιδιαίτερα της Μακεδονίας. Αναφέρεται σε δημοτικά τραγούδια, όπως σε ένα που εξιστορεί εκστρατεία του Νικοτσάρα. Ξανακτίστηκε  μετά το 1805, ήταν τσιφλίκι του περίφημου Αλή Πασά Τεπελενλή, των Ιωαννίνων. Γύρω στα 1880 – 1890 είχε 100 καλύβες, βρύσες, πηγές και μπάρα ( λίμνη), η οποία υπάρχει και σήμερα. Το χάνι εξυπηρετούσε 100 άλογα. Ήταν σταθμός χωροφυλακής και τελωνείου.Περάσαμε το χωριό, τώρα οδηγούμε σε πυκνό δάσος πεύκων. Αφήνουμε τα αυτοκίνητα,  προετοιμασία για ανάβαση. Σήμερα η ορειβατική μας ομάδα αποτελείται από 23 μέλη και νέους φίλους του Συλλόγου. Μπήκαμε σε δασικό δρόμο, σε λίγο πήραμε πορεία αριστερά ανεβαίνουμε διασχίζουμε την μικρή κοιλάδα με την αραιή  χαμηλή βλάστηση, τριγύρω οξιές θλιμμένες  γκρίζες χωρίς φύλλωμα.Γρήγορα βρεθήκαμε σε δάσος πυκνό, παντού  νεκρά φύλλα στα χρώματα του χειμώνα. Σε λίγο το μονοπάτι ανηφορίζει σε μια ήπια ανάβαση μέσα από δάσος βελανιδιάς, απόλυτη ησυχία. Αφουγκράζομαι την ησυχία του δάσους, οι αισθήσεις μου χαλαρές.Αφήνομαι για μερικά λεπτά της ώρας στην ηρεμία του δάσους.  Το μονοπάτι συνεχίζει να ανηφορίζει ευχάριστα στην αγκαλιά της γοητευτικής φύσης. Μόνοι εμείς σε αυτό τον ατελείωτο καμβά πλημμυρισμένο από τα χρώματα του Φθινοπώρου, παρότι Χειμώνας παρότι κρύο, παρ ότι ερημιά, συνεχίζουμε την περιπλάνηση μας και την πορεία μας.Στις γύρω βουνοπλαγιές ζουν και αναπνέουν ζώα και πουλιά του δάσους. Ζαρκάδια, αγριογούρουνα, λαγοί, αλεπούδες, λύκοι, ασβοί,  σκίουροι, πετροκούναβα και δενδροκούναβα. Πέρδικες, φάσες, αγριοπερίστερα, τσίχλες, γεράκια, ξεφτέρια και κουκουβάγιες.

Ανεβαίνουμε,  ορειβατούμε τώρα σε πυκνή δασωμένη πλαγιά. Μετά από μια εικοσάλεπτη ανάβαση βγήκαμε σε πλάτωμα, απεριόριστη θέα με ένα ήλιο να μας καθοδηγεί,  πήραμε πορεία δυτικά.Ένα ελαφρύ αεράκι να μας συνοδεύει και με τον ήλιο πίσω μας συνεχίζουμε την πορεία μας. Τώρα ορειβατούμε σε γυμνό τοπίο. Κατηφορίζουμε το μονοπάτι μέχρι να πάρουμε ανηφορική πορεία στην κορυφογραμμή που θα μας οδηγήσει στην κορυφή Στουρνάρι.Επιστροφή……
Η επιστροφή μας γίνεται από άλλη διαδρομή μέσα από πυκνό δάσος οξιάς. Τώρα το μονοπάτι μας ξεναγεί μέσα από ένα μικρορέμα χαμένο σε χιλιάδες εκατοντάδες πεσμένα φύλλα. Το τοπίο είναι  εκπληκτικό, ορειβατούμε κατεβαίνοντας μέσα από ένα δάσος σαγηνευτικής  ομορφιάς. Φωνές του δάσους και ψίθυροι μας καθοδηγούν.Σήμερα θαυμάσαμε από κοντά τη γοητεία της φύση,  χαρήκαμε τις κατάφυτες πλαγιές του βουνού και εξερευνήσαμε τις ομορφιές  του Ξηρολίβαδου και του Βερμίου.Αποχαιρετάμε το βουνό που  μας χάρισε  και σήμερα πανέμορφες εικόνες χειμωνιάτικες. Μεσημέρι και  ο καφές στην ανακαινισμένη  ΄΄ Ελιά΄΄ με  ένα πολύχρωμο πλήθος που απολαμβάνει τον χειμωνιάτικο ήλιο,  πίνεται ευχάριστα.

Στουρνάρι 2011

Στουρνάρι 2011

Στουρνάρι 2011

Στουρνάρι 2011

Στουρνάρι 2011

Για τον Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας